ਇਮਾਞ੍ਛ੍ਲੋਕਾਨ੍ਗਾਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਰੂਪਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਤਾਨ੍ ੫.
ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਂਚਪਂਚਾਦ੍ਭੁਤਂ ਗੇਹਂ ਕੋ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ੫.
ਇਹ ਪੰਜ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਘਰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ?
ਕੋ ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਕਥਾਬਂਧਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰਗੋਚਰਃ ੫.
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਕੋ ਵਾष੍ਟਵਿਧਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਃ ੫.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮਨੂਨਾਂ ਵਾ ਮੂਲਵਾਸਰਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਃ ੫.
ਚੌਦਾਂ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਉਦ੍ਵੇਜਯਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਕृष੍ਣਾਹਿਰਿਵ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਃ ੫.
ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਕੌਣ ਉਤਾਵਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਪਂਥਾਨਾਵਪਿ ਦ੍ਵੌ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਵਕ੍ਤਿ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ੫.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ?
ਤੇ ਮੇ ਪੂਜ੍ਯਤਮਾਸ੍ਤੇषਾਮਹਾਮਾਰਾਧਕਸ਼੍ਚਿਰਮ੍ ੫.
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇ ਚਾਹੁਰ੍ਦੁਃਖਦਾਃ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਕੁਰ੍ਮਹੇ ਨਮਃ ੫.
ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਸ਼ਿਖਰਾਸੀਨੋ ਭੂਯਸ਼੍ਚਿਂਤਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ੫.
ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮੇ ਚਿਂਤਯਾਨਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਾ ਮਤਿਸ੍ਤ੍ਵਿਯਮ੍ ੫.
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਆਈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਂਵਸਂਤਿ ਮੂਰ੍ਤਾਨੀਵ ਤਪਾਂਸਿ ਚ ੫.
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਹਂ ਚਲਿਤਸ੍ਤਦਾ ੫.
ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਵਾਂਗਾ,' ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਅਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪੁਣ੍ਯਭੂਮਿਸ੍ਥਂ ਗ੍ਰਾਮਰਤ੍ਨਮਹਂ ਮਹਤ੍ ੫.
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਨਮੋਲ ਪਿੰਡ ਵੇਖਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਸਂਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਰਾਸ਼੍ਰਮਾਃ ੫.
ਜਿੱਥੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਚੰਗੇ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞਭਾਜਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਯਦੁਪਕਾਰਕਰਂ ਸਦਾ ੫.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚਾਪ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍ ੫.
ਉਥੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਕृਤਯੁਗਸ੍ਤਾਰ੍ਥਂ ਬੀਜਂ ਪਾਰ੍ਥਾਵਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ੫.
ਉਥੇ, ਕਲਿਜੁਗ ਲਈ, ਬੀਜ ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨਕਂ ਤਤ੍ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ ੫.
ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚਿਂਤਯਾਨਾ ਵੇਦਾ ਮੂਰ੍ਤਿਧਰਾ ਯਥਾ ੫.
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸੋਚਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ ਹੋਣ।
ਵਿਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਭੋਗਤਮਿਵਾਮਿषਮ੍ ੫.
ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਚਾਰੇ ਵਾਂਗ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਕਾਰਾਵੈਃ ਕਿਮਤੈਰ੍ਵੋ ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਾਲਿਤਾ ੫.
ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦੇ ਹਨ ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਹੈ?
ਵਦ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਾਨ੍ਸ੍ਵਾਞ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾऽऽਧਾਸ੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ ੫.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੀਆਂ ਪੁੱਛਾਂ ਦੱਸ; ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਅਹਂ ਪੂਰ੍ਵਿਕਯਾ ਤੇ ਵੈ ਨ੍ਯषੇਧਂਤ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੫.
ਮੈਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨਬ੍ਰਵਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਾਨਹਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਕਾਨ੍ ੫.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਪੁੱਛਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਦੱਸੀਆਂ।
ਕਿਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜ ਬਾਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨੈਰਮੀਭਿਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਕੈਰਪਿ ੫.
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੁੱਛਾਂ, ਚਾਹੇ ਥੋੜੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਸ ਕੰਮ ਦੀਆਂ?
ਤਤੋਤਿਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ ਕृਤਾਰ੍ਥਤਾਮ੍ ੫.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਤਨੁਨਾਮਾ ਸ ਬਾਲੋऽਬਾਲੋऽਭ੍ਯੁਵਾਚ ਮਾਮ੍ ਤਥਾਪਿ ਵਚ੍ਮਿ ਮਾਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਹੀਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਭਵਾਨ੍॥ ੫.
ਫਿਰ ਸੁਤਨੂਨ ਨਾਮ ਦਾ ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਬੋਲਾਂਗਾ।'
ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਪਂਚਾਸ਼ਨ੍ਮਾਤृਕਾਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ॥ ੫.
ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਬਾਵੰਜ ਅੱਖਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ੴਕਾਰਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸ੍ਵਰਾਸ੍ਤਥਾ ੫.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਓਂ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਸੁਰ ਵੀ ਹਨ।