ਲਭਂਤੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਂ ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍
ਇਸ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸਾਦਂ ਚ ਦਤ੍ਤੇ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ।। 1.3.1.13.
ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਆਈ।
ਸ੍ਥਾਨੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਭਾਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਹੋਰ ਸਥਾਨ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ,
ਅਯਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਰੁਣਾਚਲਰੂਪਤਃ
ਇਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਹੀ ਹਨ, ਜੋ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਧਮਾਨ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤੁ ਤੈਜਸਂ ਲਿਗਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਚਮਕਦਾ ਲਿੰਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ,
ਅਰੁਣਾਚਲਨਾਥਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਧੂਤਕਲ੍ਮषਾਃ
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਸ੍ਤਪੋਭਿਰ੍ਨਿਯਮੈਰਪਿ
ਫੇਰਾ ਲਗਾਉਣ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ, ਤਪ ਕਰਣ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਪਾਲਣ ਨਾਲ,
ਨ ਤਥਾ ਤਪਸਾ ਯੋਗੈਰ੍ਦਾਨੈਃ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ austerity, ਯੋਗ ਜਾਂ ਦਾਨ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ,
ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਃ ਸਦਾ ਵੇਦਾਃ ਸੇਤਿਹਾਸਾ ਦਿਵਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਯ ਵੈਭਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਮਯਾ ਨ ਚ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਪਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਾਰੀ ਨੂੰ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਹਰਿਮੁਖ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕਲ੍ਪਕਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਰਦ੍ਰੁਮਾਃ 1.3.1.13.
ਦੇਵਤੇ, ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ—
ਨ ਤਸ੍ਯ ਕਲਿਦੋषਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਧਿਵ੍ਯਾਧਿਵਿਜृਂਭਣਾ
ਉਸ ਲਈ ਕਲਿਜੁਗ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਰੋਗ ਜਾਂ ਦੁਖ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਵ ਸ਼ਂਭੁਪਦਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਪੁਟਯੁਗਲਾਤ੍ਪਿਬਨ੍ਮਨੋਜ੍ਞਾਂ ਸਨਕਮੁਨਿਸ੍ਤਪਸਾਂ ਫਲਂ ਸ ਲੇਭੇ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਪੰਨੇ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਪੀ ਕੇ, ਸੰਕ ਮুনি ਨੇ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਥਾਰੁਣਾਚਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਰ੍ਧਮ੍ ਵਸਂਤੋ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯੇ ਮੁਨਯਃ ਸੂਤਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ ਸ੍ਥਾਨਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਸ਼ੈਵਂ ਯਤ੍ਸ੍ਥਲਂ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਹੁਣ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਨੈਮਿਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਸੂਤ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਿਵ ਸਥਾਨ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਯੂਯਂ ਸ਼ृਣੁਤ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਂਦੀਸ਼੍ਵਰਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।'
ਨਂਦੀਸ਼੍ਵਰ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਹਿਮਾ ਮਾਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਧ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਵਦ ਮੇ ਭੂਯੋ ਦੇਵਦੇਵ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਫਿਰ ਵੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਦੱਸੋ।
ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯਵਿਦਿਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਤਿੰਨ ਭਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਯੋਃ ਪੁਂਸਾਂ ਭੂਮਿਰੇਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਸੁਰਗ ਤੇ ਮੋਖ ਤੋਂ ਵੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਫਲਂ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਪੁਂਸਾਂ ਤ੍ਵਯੈਵ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੇਣ ਕ੍ਸ਼ੀਯੇਤ ਪ੍ਰਾਯਃ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਂ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਫਲ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਜ੍ਞਾਨਗੋਚਰਾ
ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁੱਚੇ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਕੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਪਠਨਂ ਵਿਨਾ 1.3.2.1.
ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਗਿਆਨ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਬਿਨਾ ਗ੍ਰੰਥ ਪੜ੍ਹਨ ਆਦਿਕੇ, ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਕ੍ਰਿਯਾਚਰ੍ਯਾਸ੍ਵਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍
ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਬਾਕੀਆਂ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਗਿਆਨ, ਜੋਗ ਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦਲ੍ਪੈਰਪਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ ਜੀਵ—
ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਵਹਨਾਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਸਕृਤ੍
ਭਸਮ, ਰੁਦਰਾਖ ਤੇ ਹੋਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ—
ਅਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਕੇਣਾਪਿ ਯਤ੍ਰ ਵਾਸੇਨ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਉਥੇ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ—
ਜਾਤਾਨਾਂ ਵਰ੍ਣਸਾਂਕਰ੍ਯ੍ਯੇ ਤੈਰਸ਼੍ਚੀ ਯੋਨਿਮੀਯੁषਾਮ੍
ਜੋ ਮਿਲੀ ਜੁਲੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਜੂਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ—