ਊषਰੇ ਵਾਪਿਤਂ ਬੀਜਂ ਭਿਨ੍ਨਭਾਂਡੇ ਚ ਗੋਦੁਹਮ੍ ੫.
ਇਹ ਓਸੇ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਬੀਜ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਦੁੱਧ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿਧਿਹੀਨੇ ਤਥਾऽਪਾਤ੍ਰੇ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮ੍ ੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾ ਢੰਗ ਜਾਂ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਂਦਾ ਜਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਭੂਰਾਪ੍ਤਾ ਗੌਸ੍ਤਥਾ ਭੋਗਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਦੇਹਮੇਵ ਚ ੫.
ਜਮੀਨ, ਗਾਂ, ਸੁਖ-ਸਮਾਨ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ—
ਘ੍ਨਂਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਬਿਭਿਯਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਤ੍ ੫.
ਇਹ ਸਭ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੇ ਗੂਢਤਪਸੋ ਗੂਢਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸਾਧਕਾਃ ੫.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੁੱਪਚਾਪ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਦੇਸ਼ੇ ਕਾਲ ਉਪਾਯੇਨ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ੫.
ਉਹ ਠੀਕ ਥਾਂ, ਸਮੇਂ ਤੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਕੇਵਲਯਾ ਤਪਸਾ ਵਾਪਿ ਪਾਤ੍ਰਤਾ ੫.
ਸਿਰਫ਼ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਪ ਨਾਲ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤੇषਾਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾ ਮੁਖ੍ਯੋ ਮਹਾਗੁਣਃ ੫.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਵਿਦਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਮਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ੫.
ਇਸ ਲਈ, ਅਕਲਮੰਦ ਤੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚ ਲਵੇ।
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ ੫.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠ ਗਿਆ।
ਇਮਾਞ੍ਛ੍ਲੋਕਾਨ੍ਗਾਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਰੂਪਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਤਾਨ੍ ੫.
ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਂਚਪਂਚਾਦ੍ਭੁਤਂ ਗੇਹਂ ਕੋ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ੫.
ਇਹ ਪੰਜ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਘਰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ?
ਕੋ ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਕਥਾਬਂਧਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰਗੋਚਰਃ ੫.
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਕੋ ਵਾष੍ਟਵਿਧਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਃ ੫.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮਨੂਨਾਂ ਵਾ ਮੂਲਵਾਸਰਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਃ ੫.
ਚੌਦਾਂ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਉਦ੍ਵੇਜਯਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਕृष੍ਣਾਹਿਰਿਵ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਃ ੫.
ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਕੌਣ ਉਤਾਵਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਪਂਥਾਨਾਵਪਿ ਦ੍ਵੌ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਵਕ੍ਤਿ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ੫.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ?
ਤੇ ਮੇ ਪੂਜ੍ਯਤਮਾਸ੍ਤੇषਾਮਹਾਮਾਰਾਧਕਸ਼੍ਚਿਰਮ੍ ੫.
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇ ਚਾਹੁਰ੍ਦੁਃਖਦਾਃ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਕੁਰ੍ਮਹੇ ਨਮਃ ੫.
ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਸ਼ਿਖਰਾਸੀਨੋ ਭੂਯਸ਼੍ਚਿਂਤਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ੫.
ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮੇ ਚਿਂਤਯਾਨਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਾ ਮਤਿਸ੍ਤ੍ਵਿਯਮ੍ ੫.
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਆਈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਂਵਸਂਤਿ ਮੂਰ੍ਤਾਨੀਵ ਤਪਾਂਸਿ ਚ ੫.
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਹਂ ਚਲਿਤਸ੍ਤਦਾ ੫.
ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਵਾਂਗਾ,' ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਅਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪੁਣ੍ਯਭੂਮਿਸ੍ਥਂ ਗ੍ਰਾਮਰਤ੍ਨਮਹਂ ਮਹਤ੍ ੫.
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਨਮੋਲ ਪਿੰਡ ਵੇਖਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਸਂਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਰਾਸ਼੍ਰਮਾਃ ੫.
ਜਿੱਥੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਚੰਗੇ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞਭਾਜਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਯਦੁਪਕਾਰਕਰਂ ਸਦਾ ੫.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚਾਪ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍ ੫.
ਉਥੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਕृਤਯੁਗਸ੍ਤਾਰ੍ਥਂ ਬੀਜਂ ਪਾਰ੍ਥਾਵਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ੫.
ਉਥੇ, ਕਲਿਜੁਗ ਲਈ, ਬੀਜ ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨਕਂ ਤਤ੍ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ ੫.
ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚਿਂਤਯਾਨਾ ਵੇਦਾ ਮੂਰ੍ਤਿਧਰਾ ਯਥਾ ੫.
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸੋਚਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ ਹੋਣ।