षਂਡਗਾਨੀਤਿ ਚੋਕ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵੌ ਚ ਪਾਕਾਵਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੪.
ਛੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਦੋ ਭੇਦ ਵੀ ਹਨ—ਸੁਣ।
ਸਦ੍ਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ਦੀਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਪਰਤ੍ਰੋਪਤਿष੍ਠਤਿ ੪.
ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੌ ਪਾਕਾਵਿਤਿ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟੌ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੪.
ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਦੋ ਭੇਦ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਹੁਣ ਚਾਰ ਤਰੀਕੇ ਵੀ ਸੁਣ।
ਵੈਦਿਕੋ ਦਾਨਮਾਰ੍ਗੋऽਯਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ੪.
ਵੈਦਿਕ ਦਾਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਕਾਮਿਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਦੀਯਤੇ ਯਦ੍ਦਿਨੇਦਿਨੇ ੪.
ਉਸ ਨੂੰ 'ਤ੍ਰਿਕਾਮ' ਆਖਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਦਾਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਚ੍ਛਾਸਂਸ੍ਥਂ ਚ ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਕਾਮ੍ਯਮਿਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ ੪.
ਜੋ ਦਾਨ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਕਾਮਯ' ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਧਾ ਨੌਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਦਾ ਹੋਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੪.
'ਨੈਮਿਤਿਕ' ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਹਵਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਮਾਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਮਧ੍ਯਮਾਨਿ ਵਿਧਾਨਤਃ ੪.
ਚੌਰਾਸੀ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਚਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦਾਨ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ।
ਗृਹਪ੍ਰਾਸਾਦਵਿਦ੍ਯਾਭੂਗੋਕੂਪਪ੍ਰਾਣਹਾਟਕਮ੍ ੪.
ਘਰ, ਮਹਲ, ਵਿਦਿਆ, ਜ਼ਮੀਨ, ਗਾਂ, ਕੂੰਆ, ਜਾਨ, ਸੋਨਾ—
ਅਨ੍ਨਾਰਾਮਂ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਹਯਪ੍ਰਭृਤਿਵਾਹਨਮ੍ ੪.
ਅੰਨ, ਬਾਗ, ਕਪੜੇ, ਘੋੜਾ ਆਦਿਕ ਸਵਾਰੀ—
ਉਪਾਨਚ੍ਛਤ੍ਰਪਾਤ੍ਰਾਦਿਦਧਿਮਧ੍ਵਾਸਨਾਨਿ ਚ॥ ੪.
ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਭਾਂਡੇ, ਦਹੀਂ, ਸ਼ਹਦ, ਬੈਠਕਾਂ ਆਦਿ।
ਦੀਪਕਾष੍ਠੋਪਲਾਦੀਨਿ ਚਰਮਂ ਬਹੁਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ ੪.
ਦੀਵਾ, ਲੱਕੜ, ਪੱਥਰ ਆਦਿ; ਆਖਰੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਸਾਲ ਚੱਲੇ।
ਯਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪ੍ਯਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਸੁਰਂ ਤਦ੍ਧृਥਾ ਮਤਮ੍ ੪.
ਜੋ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਸੁਰਕੁੜਾ ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚਾਕ੍ਰੁਸ਼੍ਯ ਦਦਾਤ੍ਯਂਗ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਰੋਸ਼ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ ੪.
ਜੋ ਦਾਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਪਿਆਰੇ, ਜਾਂ ਦੇ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਾਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ—
ਇਤਿ ਸਪ੍ਤਪਦੈਰ੍ਬਦ੍ਧਂ ਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੪.
ਇਹ ਸੱਤ ਪਦਾਂ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਤਪਃ ੪.
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਤਪ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਸਕਲਂ ਜਨ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿ ਯਥਾ ਵृਥਾ ੪.
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਜਨਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੂਪਂ ਵਾ ਸ ਚ ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਕੋ ਵृਥਾ ੪.
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਖੂਹ ਖੋਦ ਕੇ ਵੀ ਜੇ ਓਥੋਂ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮੇ ਯਦ੍ਵृਥਾ ਨਾਮ ਜਾਤਂ ਤਤ੍ਸਫਲਂ ਤ੍ਵਯਾ ੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਅਰਥ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਪੁਰਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਸਦ੍ਭਨਿ॥ ੪.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਸੀ।
ਨਾਹਂ ਤਥਾਦ੍ਭਿ ਯਜਮਾਨਹਵਿਰ੍ਵਿਤਾਨਸ਼੍ਚਯੋਤਦ੍ਘृਤਪ੍ਲੁਤਮਦਨ੍ਹੁਤਭੁਙ੍ਮੁਖੇਨ ੪.
ਮੈਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਜੋ ਹਵਨ ਕਰ ਕੇ ਘਿਉ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਕੇ ਭੋਗ ਖਾਂਦਾ ਹੋਵੇ।
ਤਨ੍ਮਯਾऽਸ਼ਰ੍ਮਣਾ ਵਾਪਿ ਯਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇष੍ਵਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤਮ੍ ੪.
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਕੋਸਿ ਨ ਸਾਮਾਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ੪.
ਤੇ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਆਮ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਰਦੋऽਸ੍ਮਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਥਾਨਕਾਰ੍ਥੀ ਸਮਾਗਤਃ ੪.
ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਥਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਯਪੀਯਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਭੂਮਿਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ੪.
ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ—
ਸਹੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਵਤਾਰੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਦਾਤਾऽਭਯਸ੍ਯ ਸਃ ਪੂਰ੍ਵ ਮਮਾਲਯਂ ਦੇਹਿ ਦੇਯਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਪਰਃ॥ ੪.
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੇ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਮੰਗਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਨਾਰਦੋ ਵਿਪ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਵਖਿਲਂ ਤਵ ੪.
ਜੇ ਤੂੰ ਨਾਰਦ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਰਾਜ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਭਵਾਨ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਨੋ ਵਚਃ॥ ੪.
ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਭਗਤ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੀ ਸਾਡਾ ਹੁਕਮ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ਦੇਹਿ ਮੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਭੁਵਂ ਚ ਮੇ ਸਪ੍ਤਗਵ੍ਯੂਤਿਮਾਤ੍ਰਾਮ੍ ੪.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੱਤ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਛਾਲ ਉੱਤੋਂ ਤੱਕ, ਮੈਨੂੰ ਦੇ।
ऽ ਤਤੋऽਹਂ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਧਨਂ ਤ੍ਵਯਿ ੫.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਧਰਮਵਰਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਦੌਲਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹੇ।'