ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਲੋਕਸ੍ਯ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਲਬ੍ਧਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਮਯਾ ੪.
ਪਰ ਜੋ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਅਰਥ ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ—
ਗਵਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤ ਨਿਯੁਤਂ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਤਾਵਦੇਵ ਤੁ ੪.
ਸੱਤ ਨਿਯੁਤ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਉਤਨਾ ਹੀ ਸੋਨਾ—
ਪਟਹੇਨੇਤਿ ਨृਪਤੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚੋ ਮਹਤ੍ ੪.
ਡੋਲ ਵੱਜ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ—
ਪੁਨਰ੍ਦੁਰ੍ਬੋਧਵਿਨ੍ਯਾਸਃ ਸ਼੍ਲੋਕਸ੍ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਪੁਂਗਵੈਃ ੪.
ਉਹ ਸ਼ਲੋਕ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਔਖਾ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਧਨਲੋਭੇਨ ਨਾਰਦ ੪.
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਗਏ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਵ੍ਯਾਖ੍ਯੇਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਧਨਂ ਲਭ੍ਯਂ ਨ ਚੈਵ ਨਃ ੪.
ਪਰ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।
ਏਵਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਫਾਲਗੁਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ—
ਅਹੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਉਪਾਯੋ ਮੇ ਸ੍ਥਾਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੪.
ਵਾਹ! ਮੈਨੂੰ ਰਸਤਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਥਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮੂਲ੍ਯੇਨ ਨੈਵਂ ਚ ਯਾਚਿਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ ੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਮੰਗਣਾ ਜਾਂ ਲੈਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਚ ਸਾ ਨੈਵ ਪੂਰ੍ਯਤੇ ੪.
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਰਮ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ—
ਏਵਂ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯਥਾਰੁਚਿ ੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਪਸੰਦ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਨੋਰਥੋऽਯਂ ਸਫਲਃ ਸਂਭੂਤੋਂਕੁਰਿਤਃ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੪.
ਇਹ ਮਨੋਰਥ ਹੁਣ ਫਲ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਉਗ ਆਇਆ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਮੂਰ੍ਤੈਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਖ੍ਯਾਤੋ ਹਿ ਮੇ ਪੁਰਾ ੪.
ਬਿਨਾ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਤਾ ਸਨ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਲਿਤੋ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮਮ੍ ੪.
ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਇਦਂ ਭਣਿਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਲੋਕਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਂ ਨृਪ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੪.
ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਨृਪਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰੋਚੁਰੇਵਂ ਹਿ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ੪.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਅਨੇਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕੇ ਦ੍ਵਿਹੇਤੂ षਡਾਖ੍ਯਾਤਾਨ੍ਯਧਿष੍ਠਾਨਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ੪.
ਉਹ ਦੋ ਕਾਰਨ ਕੌਣ ਹਨ, ਉਹ ਛੇ ਥਾਵਾਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਨ?
ਕੇ ਚ ਪ੍ਰਕਾਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕਿਂਸ੍ਵਿਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਦ੍ਵਿਜ ੪.
ਉਹ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਭੇਦ ਕਿਹੜੇ ਹਨ, ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ?
ਸ੍ਫੁਟਾਨ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਨਿਮਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਯਦਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ੪.
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਸੱਤ ਸਾਫ਼ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਸਪ੍ਤ ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨੋ ਚੇਦ੍ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਸ੍ਵਂ ਗृਹਮ੍ ੪.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਤ ਪਿੰਡ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾ।
ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਮਾਣਮਸ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਪ੍ਰਾਵੋਚਮਵਧਾਰਯ ੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਧਰਮਵਰਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲੈ।
ਅਲ੍ਪਤ੍ਵਂ ਵਾ ਬਹੁਤ੍ਵਂ ਵਾ ਦਾਨਸ੍ਯਾਭ੍ਯੁਦਯਾਵਹਮ੍ ੪.
ਦਾਨ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਿषਯੇ ਸ਼੍ਲੋਕਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ੪.
ਭਰੋਸੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਧਰ੍ਮੋऽਦ੍ਭੁਤਂ ਤਪਃ ੪.
ਸੂਖਮ ਧਰਮ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਰੋਸਾ ਆਪ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਤੇ ਅਚੰਭੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚਾਪਿ ਦਦ੍ਯਾਦਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯਦਿ ੪.
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਸਮੇਤ ਸਭ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਰੋਸੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ—
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਾਧ੍ਯਤੇ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹਦ੍ਭਿਰ੍ਨਾਰ੍ਥਰਾਸ਼ਿਭਿਃ ੪.
ਧਰਮ ਸਿਰਫ਼ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਭਵਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਦੇਹਿਨਾਂ ਸਾ ਸ੍ਵਭਾਵਜਾ ੪.
ਭਰੋਸਾ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਉ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਜਂਤੇ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾ ਦੇਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਰਾਜਸਾਃ ੪.
ਜੋ ਸਤੋਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਜੋਗੁਣ ਵਾਲੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਵਤਾ ਪਾਤ੍ਰੇ ਦਤ੍ਤਂ ਨ੍ਯਾਯਾਰ੍ਜਿਤਂ ਹਿ ਯਤ੍ ੪.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਹੱਕ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ, ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿषਯੇ ਚ ਸ਼੍ਲੋਕਾ ਭਵਂਤਿ ਮਧ੍ਵਾਸ੍ਵਾਦੋ ਵਿषਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਾਤੁਰ੍ਧਰ੍ਮੋऽਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍॥ ੪.
ਸਮਰਥਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ: ਸ਼ਹਦ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਾਤਾ ਦਾ ਧਰਮ ਫਿਰ ਹੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।