ਏਵਂ ਭृਗੁਂ ਚਾਸ੍ਮਿਵਿਸਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਕਲ੍ਲੋਲਕੋਲਾਹਲਕੌਤੁਕੀਤਟੇ ੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਸ਼ੋਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਚਿਂਤਯਾਮਿ ਕਥਂ ਸ੍ਥਾਨਮਿਦਂ ਭਵੇਤ੍ ੪.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਇਹ ਥਾਂ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਹਂ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਣਾਣਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯਾਚੇ ਹ ਮੇਦਿਨੀਮ੍ ੪.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਮੰਗਾਂਗਾ।
ਤਥਾ ਹਿ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੪.
ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤੇਃ ਸਂਪਾਦਨਾਚ੍ਛਿष੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਚ ਕ੍ਨ੍ਯਯਯਾ ੪.
ਜੋ ਦੌਲਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਬਲਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਦ੍ਯੂਤਚੌਰ੍ਯੇਣ ਸਾਹਸੈਃ ੪.
ਜੋ ਦੌਲਤ ਜੂਏ, ਚੋਰੀ ਜਾਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਿਆਣੇ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਿਤ੍ਤੇਨ ਯੋ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ੪.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਰਾਜਸੇਨ ਚ ਭਾਵੇਨ ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ਬਲੇਨ ਚ ੪.
ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਸੁਭਾਉ ਜਾਂ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵੀ,
ਤਮੋਵृਤਸ੍ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕृष੍ਣਵਿਤ੍ਤੇਨ ਮਾਨਵਃ ੪.
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਮੈਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਤੁ ਯਾਚਿਤਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਮੇ ਰਾਜਸਂ ਹਿ ਸ੍ਫੁਟਂ ਭਵੇਤ੍ ੪.
ਜੋ ਦੌਲਤ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਫ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦਪ੍ਯਹੋ ਚਾਤਿਕष੍ਟ ਹੇਤੁਨਾ ਤੇਨ ਮੇ ਮਤਮ੍ ੪.
ਪਰ, ਹਾਏ, ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਗ੍ਰਹੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਹ੍ਯਮੀਵਮਾਵਿਸ਼ੋਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍ ੪.
ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਾਨ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਦ੍ਵਯੋਰਨ੍ਯਤਰੇਣ ਤੁ ੪.
ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਰਾਹੀਂ,
ਯਥਾ ਕੁਭਾਰ੍ਯਃ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਂਤਂ ਨ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ ੪.
ਜਿਵੇਂ ਮਾੜੀ ਵਹੁਟੀ ਜਾਂ ਮਰਦ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ ੪.
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਸੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ।
ਅਹਂ ਤਾਨਬ੍ਰਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੁਤੋ ਯੂਯਂ ਸਮਾਗਤਾਃ ੪.
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਮੇਤਿ ਨृਪਤਿਰ੍ਯੋऽਸ੍ਯ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਭੂਪਤਿਃ ੪.
ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਧਰਮਵਰਮਨ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਖੇ ਵਾਣੀ ਸ਼੍ਲੋਕਮੇਕਂ ਨृਪ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੪.
ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ—ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਚਤੁਃਪ੍ਰਕਾਰਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਤ੍ਰਿਨਾਸ਼ਂ ਦਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ ੪.
ਦਾਨ ਚਾਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਲੋਕਸ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਨਾਵਭਾषੇ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਪਿ ਨਾਰਦ ੪.
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਲੋਕਸ੍ਯ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਲਬ੍ਧਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਮਯਾ ੪.
ਪਰ ਜੋ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਅਰਥ ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ—
ਗਵਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤ ਨਿਯੁਤਂ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਤਾਵਦੇਵ ਤੁ ੪.
ਸੱਤ ਨਿਯੁਤ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਉਤਨਾ ਹੀ ਸੋਨਾ—
ਪਟਹੇਨੇਤਿ ਨृਪਤੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚੋ ਮਹਤ੍ ੪.
ਡੋਲ ਵੱਜ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ—
ਪੁਨਰ੍ਦੁਰ੍ਬੋਧਵਿਨ੍ਯਾਸਃ ਸ਼੍ਲੋਕਸ੍ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਪੁਂਗਵੈਃ ੪.
ਉਹ ਸ਼ਲੋਕ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਔਖਾ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਧਨਲੋਭੇਨ ਨਾਰਦ ੪.
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਗਏ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਵ੍ਯਾਖ੍ਯੇਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਧਨਂ ਲਭ੍ਯਂ ਨ ਚੈਵ ਨਃ ੪.
ਪਰ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।
ਏਵਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਫਾਲਗੁਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ—
ਅਹੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਉਪਾਯੋ ਮੇ ਸ੍ਥਾਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੪.
ਵਾਹ! ਮੈਨੂੰ ਰਸਤਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਥਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮੂਲ੍ਯੇਨ ਨੈਵਂ ਚ ਯਾਚਿਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ ੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਮੰਗਣਾ ਜਾਂ ਲੈਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਚ ਸਾ ਨੈਵ ਪੂਰ੍ਯਤੇ ੪.
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਰਮ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ—