ਪਿਤॄਣਾਂ ਮਂਦਿਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭੌਮਲੋਕਸਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੩.
ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਟਿਕਾਣਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਗ੍ਰਤਃ ਪੂਜਯਾਢ੍ਯਾਨਪृਚ੍ਛਂ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨਿਤਿ ਭृਸ਼ਂਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾ ਨੈਵ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਯਥਾ ਹ੍ਯਮੀ॥ ੩.
ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਖ ਕੇ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, 'ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ?'
ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸੁਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇਃ ੩.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਨੇਕ ਪਿਤਰੋ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯੀ ਯਤ੍ਰ ਨਿਲੀਨਾ ਹ੍ਯੁਦਧੌ ਮਹੀ ੩.
ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤੇषਾਂ ਲਜ੍ਜਿਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਂਤਦਾ ੩.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਜਜ਼ਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾ ਤਥਾ ਚਿਂਤਿਤਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਫੁਟਮ੍ ੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਓਥੇ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਕृਤਾਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯੇ ਨਿਜਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ ੩.
ਉਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿਆਂਗਾ।
ਕਿਂ ਤੇਨ ਨਨੁ ਜਾਤੇਨ ਕੁਲਾਂਗਾਰੇਣ ਪਾਪਿਨਾ ੩.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਪਾਪੀ ਤੇ ਕਲੰਕ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਉਹਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਰੁਚਿਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਥਾਬ੍ਰਵੁਮ੍ ੩.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮ੍ਮੁਖੀਭਵ ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਨ੍ਮਮ ਸ਼ੁਭੇ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਚਿਂਤਿਤਮ੍॥ ੩.
ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਹਤਾ ਤਸ੍ਯ ਜਨਿਰ੍ਨਾਭੂਤ੍ਕਥਂ ਪਾਪ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ॥ ੩.
ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਮਿਟ ਗਿਆ; ਐਸਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ?
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ੍ਤਂਭ ਯੇਨਾਹਂ ਦਤ੍ਤਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕृਤਂਤ੍ਵਾਯ ੩.
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦਾ ਥੰਮ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨੇਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਕਂ ਸਦਾ ੩.
ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਗਚ੍ਛ ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਵਾ ਵृਦ੍ਧ ਵਸ ਵਾ ਕਾਕਵਚ੍ਚਿਰਮ੍ ੩.
ਜਾ, ਜਾਂ ਰਹਿ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਜਾਂ ਕਾਂ ਵਾਂਗ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਵੱਸ।
ਵਿਪੁਲਂ ਸ਼ਿष੍ਯਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਗृਹ ਏਕੋऽਤ੍ਰ ਆਗਤਃ ੩.
ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
ਚਿਂਤਾਂ ਸੁਵਿਪੁਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਰਕੇ ਦੁष੍ਕृਤੀ ਯਥਾ ੩.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਰੋ ਹਿ ਗृਹਿਣੀਹੀਨੋ ਅਰ੍ਧਦੇਹ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ੩.
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਧੂਰਾ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਯੋਰ੍ਹਿ ਫਲਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸਾਰਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਚਨ ੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਫਲ ਹੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਮੂਲ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਨਯੋਰ੍ਹਿਫਲਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸਾਰਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਚਨ ੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਸਲ ਫਲ ਹੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਮੂਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।
ਔਤ੍ਤਾਨਪਾਦਿਰਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਉਤ੍ਤਮੋ ਹਿ ਸੁਰੈਃ ਕृਤਃ ੩.
ਉਤਾਨਪਾਦ ਛੂਹਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯਾਮਿ ਵਾ ਤਤ੍ਕਥਂ ਪਾਦੌ ਚਲਤੋ ਮੇ ਕਥਂਚਨ ੩.
ਮੈਂ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਅਤੋऽਹਮਤਿਮੁਹ੍ਯਾਮਿ ਭृਸ਼ਂ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਰੋਦਿਮਿ ੩.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ, ਘਣੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਰੋਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਥੋਵਾਚ ਤਂ ਸੁਭਦ੍ਰੋऽਪ੍ਯਹਂ ਤਥਾ ੩.
ਫਿਰ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼' ਆਖਿਆ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਵਸ਼੍ਚ ਮਨਸਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਮੁਨੇਰੁਭੌ ੩.
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪਰਾਰ੍ਥਾਯ ਭਵਤ੍ਯੇष ਪੁਰੁषੋऽਨ੍ਯੇ ਪੁਰੀषਕਾਃ ੩.
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਤਾਂ ਮਲ ਸਮਾਨ ਹਨ।
ਮਾ ਮੁਨੇ ਪਰਿਖਿਦ੍ਯਸ੍ਵ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ ੩.
ਮੁਨੇ, ਤੂੰ ਨਿਰਾਸ ਨਾ ਹੋ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ, ਤੂੰ ਡਿੱਗ ਨਾ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਨਾਤ੍ਰਾਪਿ ਪਰਿਹਾਸ੍ਯਤੇ ੩.
ਮੈਂ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਤੇ ਵਦਮਾਨਸ੍ਯ ਆਯੁਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਸਮਾਃ ੩.
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ।
ਹਰ੍षਸ੍ਥਾਨੇ ਵਿषਾਦਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਮਾਂ ਬਾਧਤੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੩.
ਸੁਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਮੇਤਨ੍ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯਾਮਿ ਮੁਧਾਵਦ ੩.
ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?