ਤਮਹਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਃ ਪੁਨਰੇਵੇਦਮਬ੍ਰੁਵਮ੍ ੩.
ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਮਨੁष੍ਯਤ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਂ ਮੁਨਿਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ੩.
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਨੀ ਹੋਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਰੋਦਿषਿ ਮੁਨੇ ਵਿਸ੍ਮਯੋऽਤ੍ਰ ਮਹਾਨ੍ਮਮ ੩.
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਅਚਰਜ ਹੈ।
ਸੁਭਦ੍ਰੋਨਾਮ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਮੁਨਿਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯੁਪਾਯਯੌ ੩.
ਉਥੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਮੁਨੀ ਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਸ਼੍ਰਮਃ ਪੂਜਯਤਿ ਸਦਾ ਸ੍ਤਂਭੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮੁਨਿਃ ੩.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਥੰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਹਾਚਮ੍ਯ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਕਾਰਣਂ ਮੁਨੀ ੩.
ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੁਨੀ, ਹੁਣ ਕਾਰਨ ਸੁਣ।'
ਨਿਵਸਾਮਿ ਕृਤਸ੍ਥਾਨੋ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ ੩.
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਬਣਾਕੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਂਤੇ ਤੇ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਹ੍ਯਾਸ਼ਿषੋ ਮੇ ਵਦਂਤਿ ਚ ੩.
ਸ਼ਰਾਧ੍ਹ ਮੁਕਣ ਉੱਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਯਂ ਸਦਾਤ੍ਰ ਚਾਯਾਮੋ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਂਸ੍ਤਵਾਂਤਿਕੇ ੩.
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਹੇ ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ, ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਚ੍ਚਾਹਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨਿਵੋਦਿਤੁਮ੍ ੩.
ਉਹ ਥਾਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਮਂਦਿਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭੌਮਲੋਕਸਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੩.
ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਟਿਕਾਣਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਗ੍ਰਤਃ ਪੂਜਯਾਢ੍ਯਾਨਪृਚ੍ਛਂ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨਿਤਿ ਭृਸ਼ਂਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾ ਨੈਵ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਯਥਾ ਹ੍ਯਮੀ॥ ੩.
ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਖ ਕੇ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, 'ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ?'
ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸੁਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇਃ ੩.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਨੇਕ ਪਿਤਰੋ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯੀ ਯਤ੍ਰ ਨਿਲੀਨਾ ਹ੍ਯੁਦਧੌ ਮਹੀ ੩.
ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤੇषਾਂ ਲਜ੍ਜਿਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਂਤਦਾ ੩.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਜਜ਼ਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾ ਤਥਾ ਚਿਂਤਿਤਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਫੁਟਮ੍ ੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਓਥੇ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਕृਤਾਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯੇ ਨਿਜਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ ੩.
ਉਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿਆਂਗਾ।
ਕਿਂ ਤੇਨ ਨਨੁ ਜਾਤੇਨ ਕੁਲਾਂਗਾਰੇਣ ਪਾਪਿਨਾ ੩.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਪਾਪੀ ਤੇ ਕਲੰਕ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਉਹਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਰੁਚਿਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਥਾਬ੍ਰਵੁਮ੍ ੩.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮ੍ਮੁਖੀਭਵ ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਨ੍ਮਮ ਸ਼ੁਭੇ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਚਿਂਤਿਤਮ੍॥ ੩.
ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਹਤਾ ਤਸ੍ਯ ਜਨਿਰ੍ਨਾਭੂਤ੍ਕਥਂ ਪਾਪ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ॥ ੩.
ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਮਿਟ ਗਿਆ; ਐਸਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ?
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ੍ਤਂਭ ਯੇਨਾਹਂ ਦਤ੍ਤਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕृਤਂਤ੍ਵਾਯ ੩.
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦਾ ਥੰਮ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨੇਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਕਂ ਸਦਾ ੩.
ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਗਚ੍ਛ ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਵਾ ਵृਦ੍ਧ ਵਸ ਵਾ ਕਾਕਵਚ੍ਚਿਰਮ੍ ੩.
ਜਾ, ਜਾਂ ਰਹਿ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਜਾਂ ਕਾਂ ਵਾਂਗ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਵੱਸ।
ਵਿਪੁਲਂ ਸ਼ਿष੍ਯਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਗृਹ ਏਕੋऽਤ੍ਰ ਆਗਤਃ ੩.
ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
ਚਿਂਤਾਂ ਸੁਵਿਪੁਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਰਕੇ ਦੁष੍ਕृਤੀ ਯਥਾ ੩.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਰੋ ਹਿ ਗृਹਿਣੀਹੀਨੋ ਅਰ੍ਧਦੇਹ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ੩.
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਧੂਰਾ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਯੋਰ੍ਹਿ ਫਲਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸਾਰਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਚਨ ੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਫਲ ਹੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਮੂਲ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਨਯੋਰ੍ਹਿਫਲਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸਾਰਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਚਨ ੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਸਲ ਫਲ ਹੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਮੂਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।
ਔਤ੍ਤਾਨਪਾਦਿਰਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਉਤ੍ਤਮੋ ਹਿ ਸੁਰੈਃ ਕृਤਃ ੩.
ਉਤਾਨਪਾਦ ਛੂਹਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।