ਸੋऽਪਿ ਮੋਹ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਥਾ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੋऽਭਵਤ੍॥ ੨.
ਉਹ ਵੀ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਾਤਿਆਯਨ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਂ ਕਥਾਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਦ੍ਮਭੂਃ ੨.
ਸੁਸ਼੍ਰਾਵਸ ਨੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਦਮਭੂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਸਾਧੁ ਤੇ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਤ੍ਸ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੨.
ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਕਿਹਾ, ਪੁੱਤ; ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਦਾਨਂ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਵਰੂਥਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਲੋਕੇ ਦਾਤਾਰਁਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨ੍ਯੁਪਜੀਵਂਤਿ ਦਾਨੇਨਾਰਾਤੀਰਁਪਾਨੁਦਂਤ ਦਾਨੇਨ ਦ੍ਵਿषਂਤੋ ਮਿਤ੍ਰਾ ਭਵਂਤਿ ਦਾਨੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪਰਮਂ ਵਦਂਤੀਤਿ॥ ੨.
ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਯਜਨਾਂ ਦੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਦਾਨੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਦਾਨ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਾਨ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦਾਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਦਾਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੋਰ੍ਮਿਸਂਕੁਲੇ ੨.
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਚ ਮਯਾ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੨.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਸਾਏ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਃ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਗੌਰ੍ਯਾ ਵੇਦਵਿਤ੍ਤਮਾਃ ੨.
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਗੌਰੀ ਨੇ ਵਸਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਲੇ ਚ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਹ੍ਯੇਵਮਾਦਿਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ ੨.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਲ ਵਿਚ ਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਸਾਇਆ।
ਨ ਹਿ ਦਾਨਫਲੇ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਾ ਕਾਚਿਨ੍ਨऽਸ੍ਤਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ੨.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਸ੍ਥਾਨਾ ਨਾਨਾਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਨੈਃ ੨.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਾਨਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਦਾਨਮੁਤ੍ਸਰ੍ਗਃ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਤਥਾ ੨.
ਦਾਨ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਇੰਨੀ ਹੀ ਹੈ।
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਨਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਸੁਰੌਕਸਾਮ੍ ੨.
ਕੂਆਂ, ਤਲਾਵਾਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ, ਰੁੱਖ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ—
ਉਪਜੀਵਨ੍ਨਿਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋऽਪਿ ਚਰੇਨ੍ਨਰਃ ੨.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਪੁੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦੇषਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਪ੍ਰਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪਰਮ੍ ੨.
ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਂ ਯਾਵਦ੍ਯਾਵਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗृਹਮ੍ ੨.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਤੱਕ—
ਏਤਤ੍ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਹਿ ਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ੨.
ਇਹ ਕੰਮ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਪਾਰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਿਦਂ ਤ੍ਵਹਮਪਿਬ੍ਰਵੀਮਿ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ ੨.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸਾਰਸ੍ਵਤਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਂ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮਭੁਵੇਰਿਤਾਮ੍ ੨.
ਇਹ ਗੱਲ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਤੇ ਫਿਰ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੇ ਵੀ ਆਖੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਭਾਵਿਸਰ੍ਗਾਂਤੇ ਸੁਰਮ੍ਯੇ ਮੇਰੁਮੂਰ੍ਧਨਿ ੨.
ਫਿਰ ਸਭਾ ਤੇ ਹਵਨ ਮੁਕਣ ਉੱਤੇ, ਸੋਹਣੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ—
ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਵਿਰਂਚਿਸ੍ਤੁ ਸ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੁ ਜੀਵਤਿ ੨.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੱਚ ਆਖਿਆ: 'ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਦੇ ਲਈ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ?'
ਤਦਹਂ ਦਾਨਪੁਣ੍ਯਂ ਹਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਥਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?
ਅਨਰ੍ਹਤੇ ਯਦ੍ਦਦਾਤਿ ਨ ਦਦਾਤਿ ਤਥਾਰ੍ਹਤੇ ੨.
ਜੋ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ—
ਦੇਸ਼ੇਕਾਲੇ ਚ ਪਾਤ੍ਰੇ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਮਨਸਾ ਤਥਾ ੨.
ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ, ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਮਨ ਨਾਲ—
ਤਮੋਵृਤਸ੍ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤਥੈਵ ਚ ੨.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਬਾਲਤ੍ਵੇऽਪਿ ਚ ਸੋऽਸ਼੍ਰਾਤਿ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਦਮ੍ਭਕਾਰਣਾਤ੍ ੨.
ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੇ ਦਾਨ ਦਿਖਾਵੇ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਂਦਾ।
ਵृਦ੍ਧਤ੍ਵੇ ਹਿ ਸਮਸ਼੍ਰਾਤਿ ਨਰੋ ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜੀਤ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼ਾਠ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਃ॥ ੨.
ਬੁੱਢੇਪੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਮਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੇ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦੇਤਨ੍ਨਿਰ੍ਧਨਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਕਥਂ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੨.
ਇਸ ਗਰੀਬੀ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕੇਗਾ?
ਨਾਧਨਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਯਯਂ ਲੋਕੋ ਨ ਪਰਸ਼੍ਚ ਕਥਂਚਨ ੨.
ਗਰੀਬ ਲਈ ਨਾ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਹੈ, ਨਾ ਪਰਲੋਕ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਪਾਤਕਂ ਲੋਕੇ ਕਸ੍ਤਚ੍ਛਂਸਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ੨.
ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬੀ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ—ਇਸਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਃ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਃ ਕृਸ਼ਧਨਃ ਕृਸ਼ਭृਤ੍ਯਃ ਕृਸ਼ਾਤਿਥਿਃ ੨.
ਜਿਸਦੇ ਘੋੜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਨੌਕਰ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵੀ ਘੱਟ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—