ਤਤ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਕਂ ਯਥਾ ੨.
ਜਦ ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਣਾ ਪਵੇ।
ਯਦਿ ਲਾਭੇ ਨ ਯਤ੍ਨਸ੍ਤੇ ਮੂਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ੨.
ਜੇ ਲਾਭ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੂਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖ।
ਗਂਤੁਂ ਦੁਃਖੋਦਧੇਃ ਪਾਰਂ ਤਰ ਯਾਵਨ੍ਨ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ੨.
ਤੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਟੁੱਟਿਆ ਨਹੀਂ।
ਨਾਪਕ੍ਰਾਮਤਿ ਸਂਸਾਰਾਦਾਤ੍ਮਹਾ ਸ ਨਰਾਧਮਃ ਦਾਨਾਨਿ ਚਾਤ੍ਰ ਦੀਯਂਤੇ ਪਰਲੋਕਾਰ੍ਥਮਾਦਰਾਤ੍॥ ੨.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਆਖਰਲੇ ਜਗਤ ਲਈ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਸ੍ਯ ਤਪਸੋ ਵਾਪਿ ਭਗਵਨ੍ਕਿਂ ਚ ਦੁष੍ਕਰਮ੍ ੨.
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ?
ਨ ਦਾਨਾਦ੍ਦੁष੍ਕਰਤਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਨ ੨.
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਖਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਧਨਾਰ੍ਥੇ ਹਿ ਮਹਾਭਯਮ੍ ੨.
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਧਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੇਵਾਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਂਤੇ ਸ਼੍ਵਵृਤ੍ਤਿਰਿਤਿ ਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ ੨.
ਕਈ ਹੋਰ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖਾਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯੇਹ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸਃ ੨.
ਉਹ ਧਨ ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦਦਾਤਿ ਯਦਸ਼੍ਨਾਤਿ ਤਦੇਵ ਧਨਿਨੋ ਧਨਮ੍ ੨.
ਧਨਵਾਨ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੰਦੇ ਜਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਧਨ ਹੈ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਯਾਚਂਤਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਗੁਰੁਂ ਯਥਾ ੨.
ਜੋ ਰੋਜ਼ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਦੀਯਮਾਨਂ ਹਿ ਨਾਪੈਤਿ ਭੂਯ ਏਵਾਭਿਵਰ੍ਧਤੇ ੨.
ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਏਕਜਨ੍ਮਸੁਖਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਲਾਪਯੇਤ੍ ੨.
ਇੱਕ ਜਨਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੁਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਖੋ ਹਿ ਨ ਦਦਾਤ੍ਯਰ੍ਥਾਨਿਹ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਸ਼ਂਕਯਾ ੨.
ਮੂਰਖ ਇੱਥੇ ਧਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਧਨੇਨ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਦੇਹਿਨੋ ਭਂਗੁਰਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ੨.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੱਚੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਗੇ?
ਅਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਯਮਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਨਾਸ੍ਤਿਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ੨.
'ਨਹੀਂ ਹੈ' — ਇਹ ਦੋ ਅੱਖਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਮ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਬੋਧਯਂਤਿ ਚ ਯਾਵਂਤੋ ਦੇਹੀਤਿ ਕृਪਣਂ ਜਨਾਃ ੨.
ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ 'ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹਾਂ', ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦਾਤੁਰੇਵੋਪਕਾਰਾਯ ਵਦਤ੍ਯਰ੍ਥੀਤਿ ਦੇਹਿ ਮੇ ੨.
ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਨ ਦੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦਾਤੀ ਦੀ ਹੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਰਿਦ੍ਰਾ ਵ੍ਯਾਧਿਤਾ ਮੂਰ੍ਖਾਃ ਪਰਪ੍ਰੇष੍ਯਕਰਾਃ ਸਦਾ ੨.
ਗਰੀਬ, ਬੀਮਾਰ ਤੇ ਮੂਰਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਨਵਂਤਮਦਾਤਾਰਂ ਦਰਿਦ੍ਰਂ ਵਾऽਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍ ੨.
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਕੰਜੂਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਰੀਬ ਤੇ ਤਪੱਸਵੀ।
ਸ਼ਤੇषੁ ਜਾਯਤੇ ਸ਼ੂਰਃ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਚ ਪਂਡਿਤਃ ੨.
ਸੌ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵਿਰਲਾ ਬਹਾਦਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਗੋਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵੇਦੈਸ਼੍ਚ ਸਤੀਭਿਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਭਿਃ ੨.
ਧੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੇਦਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ਿਬਿਰੌਸ਼ੀਨਰੋਙ੍ਗਾਨਿ ਸੁਤਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਮੌਰਸਮ੍ ੨.
ਸ਼ਿਬੀ, ਉਸ਼ੀਨਰ, ਅੰਗ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਤਰ੍ਦ੍ਦਨਃ ਕਾਸ਼ਿਪਤਿ ਪ੍ਰਦਾਯ ਨਯਨੇ ਸ੍ਵਕੇ ੨.
ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਨੋ ਅੱਖਾਂ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਨਿਮੀ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਵੈਦੇਹੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ ੨.
ਵੈਦੇਹ ਨਿਮੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਾਮਦਗਨਿ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਵਰ੍षਤਿ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਨਿਵਾਸਕृਤ੍ ੨.
ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਿਆ, ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਠਾਂ ਮਿਲਾਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਂਚਾਲ੍ਯੋ ਰਾਜਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ ੨.
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਜਿਚ੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਿष੍ਟਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ੨.
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸਹਸਰਜਿਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਇੱਜ਼ਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਪਿਆਰੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸ੍ਥਾਣੋਰ੍ਦਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ੨.
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ, ਦਾਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਣੁ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਏषਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਮੇਦਿਨੀ ੨.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇਗੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇਗਾ।