ਉਚਿਤਂ ਤਵ ਪਾਰ੍ਥੈਤਦ੍ਯਤ੍ਪृਚ੍ਛਸਿ ਗੁਣਿਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ ਸਾਧੂਨਾਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰਵਣੈਃ ਕੀਰ੍ਤਨੈਰ੍ਯਾਤਿ ਚਾਨ੍ਵਹਮ੍॥ ੨.
ਪਾਰਥਾ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਨਾਲ ਧਰਮ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨਾਮਸਦਾਲਾਪੈਰਾਯੁਰ੍ਯਾਤਿ ਯਥਾਨ੍ਵਹਮ੍ ੨.
ਜਿਵੇਂ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਝੂਠੀ ਤੇ ਬੁਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਜਾਨਾਸਿ ਯੁਕ੍ਤਮਂਗੀਕृਤਂ ਮਯਾ ੨.
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ।
ਗਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਂ ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ੨.
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਭਾਤਿ ਵਿਮਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰੁਡੁਰਾਡਿਵ ੨.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਾਨਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਉਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਃ ਕਪਿਲੇਨ ਸਹੈਵ ਚ ੨.
ਉਹ ਕਪਿਲ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹੀਯਂਤੇ ਹਿ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਗਦ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ੨.
ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮृਤਕਲ੍ਪੇਨ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਨਿਵ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੨.
ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਕਿਂਚਿਦੇਵਾਦ੍ਭੁਤਂ ਬ੍ਰੂਤ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯਤਾ ੨.
ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੇ।
ਸੁਸ਼੍ਰਵਾਨਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੇਦਮੂਚਿਵਾਨ੍ ੨.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਤਥਾਪਿ ਖਲੁ ਵਾਚ੍ਯਂ ਮੇ ਪਰਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਤੇ ੨.
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਪਏਗੀ।
ਸਾਰਜਿਜ੍ਞਾਸਯਾ ਤਸ੍ਥਾਵੇਕਾਂਗੁष੍ਠਃ ਸ਼ਤਂ ਸਮਾਃ ੨.
ਸਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇੱਕ ਉੰਗਲ 'ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀਤੀਰੇ ਪृਚ੍ਛ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਮੁਨਿਮ੍ ੨.
ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਸਰਸਵਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਵਰੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮੁਪੇਤ੍ਯ ਤਮ੍ ੨.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਮਿਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯਂ ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿਤਪਃ ਸ਼ੌਚਂ ਤਥਾ ਪਰੇ ੨.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸੁੱਚਤਾ ਦੀ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਤਥੈਵ ਭृਸ਼ਮਾਰ੍ਜ੍ਜਵਮ੍ ੨.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਮਾਫੀ ਨੂੰ ਸਿਰਮੌਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਕੇਚਿਦ੍ਵੈਰਾਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੨.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਵਧੀਆ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਵੱਡੀ ਵਿਰਾਗਤਾ ਨੂੰ।
ਆਤ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਪਰਂ ਕੇਚਿਤ੍ਸਮਲੋष੍ਟਾਸ਼੍ਮਕਾਂਚਨਮ੍ ੨.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਸੋਨਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਮੋਹਮੇਵ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਕਿਂ ਸ਼੍ਰੇਯ ਇਤਿ ਵਾਦਿਨਃ ੨.
ਜੋ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਮ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍॥ ੨.
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸਭ ਮਕਸਦ ਪੂਰੇ ਕਰੇ।
ਯਨ੍ਮਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਵਾਰਾਂਗਨਾਨੇਤ੍ਰਭਂਗਸ੍ਵਦ੍ਵਦ੍ਭਂਗੁਰਮੇਵ ਤਤ੍॥ ੨.
ਹੁਣ ਉਹ ਨਿੱਕਸ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਓਸ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ।
ਧਨਾਯੁਰ੍ਯੌਵਨਂ ਭੋਗਾਞ੍ਜਲਚਂਦ੍ਰਵਦਸ੍ਥਿਰਾਨ੍ ੨.
ਧਨ, ਉਮਰ, ਜਵਾਨੀ, ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਚਕਰ—ਇਹ ਸਭ ਅਸਥਿਰ ਹਨ।
ਦਾਨਵਾਨ੍ਪੁਰੁषਃ ਪਾਪਂ ਨਾਲਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ੨.
ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਦਾਨੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਾਵਰ੍ਣਿਨਾ ਚ ਗਾਥੇ ਦ੍ਵੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯੇ ਪੁਰਾ ੨.
ਹੁਣ ਉਹ ਦੋ ਚੌਪਈਆਂ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਵਰਣੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖੀਆਂ ਸਨ।
ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ ਧਰ੍ਮਃ ਪਰ ਉਚ੍ਯਤੇ ੨.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧਪਂਕੇ ਮਦਗ੍ਰਾਹੇ ਲੋਭਬੁਦ੍ਬਦਸਂਕਟੇ ੨.
ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਦਲਦਲ, ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਫੜ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਦੇ ਬੁਲਬੁਲਿਆਂ ਦੀ ਤੰਗੀ ਵਿੱਚ—
ਮਜ੍ਜਂਤਂ ਤਾਰਯਤ੍ਯੇਕੋ ਹਰਃ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍ ੨.
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਹਰਿ ਹੀ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੋਪਕਰਣਂ ਕਾਯਾਦਸਾਰਾਤ੍ਸਾਰਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ ੨.
ਇਸ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ, ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨੀ ਹੀ ਅਸਲ ਮਕਸਦ ਕੱਢੋ।
ਇਂਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥੇषੁ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍ ੨.
ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਰਾਗ ਹੋਣਾ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲ ਫਲ ਹੈ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤੇਨਾਤ੍ਮਾ ਵਂਚਤਸ਼੍ਚਿਰਮ੍ ੨.
ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਦੇ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਧੋਖਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।