ਏਵਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਸ੍ਤੇਨ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੩੫.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ।
ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਤ੍ਰ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨਾਰਦਕ੍ਵਚਿਤ੍ ੩੫.
ਨਾਰਦ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਚਨਂ ਤਵ ੩੫.
ਇਹ ਜਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ।
ਪਿਸ਼ਾਚਵਤ੍ਕृਤਮਿਦਂ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍॥ ੩੫.
ਇਹ ਕੰਮ ਪਿਸਾਚ ਵਾਂਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਬੜਾ ਹੀ ਅਜੀਬ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਗਿਰੇਃ ਸਮੀਪੇ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਚਾਦ੍ਯੈਵ ਵਨਾਂਤਰਂ ਪੁਨਃ ੩੫.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਅੱਜ ਹੀ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਰਾਲਂਬਂ ਸ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੩੫.
ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵਂਦਨੀਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਾਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ੩੫.
ਉਹ ਪੂਜਣ ਜੋਗ ਤੇ ਸਲਾਹਣ ਜੋਗ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸੱਚੀ ਦਿਲੋਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੋ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ੩੫.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ,
ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪਤਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਮ੍ ੩੫.
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨਾਗਤੋ ਗਂਧਮਾਦਨਮ੍ ੩੫.
ਭਗਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਦਾ ਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਚ ੩੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਡੰਕੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਜੇ ਵੀ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪਰੀਤੋ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੋ ਗਿਰਿਜਯਾ ਸਹ ਵਿਸ਼੍ਵਵਂਦ੍ਯਃ ੩੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸਤਿਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੩੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਯਾਨਿਯਾਨੀਹ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰਿਤਾਨਿ ਮਹਾਂਤ੍ਯਪਿ ੩੫.
ਰੁਦਰ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਇੱਥੇ ਹੋਏ ਹਨ,
ਏਵ ਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸੂਤ ਚਰਿਤਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ੩੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਏ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮਸ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਤਤਂ ਸ਼ਂਕਰਰੂਪਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੩੫.
ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦਾ ਅਚੰਭਤ ਰੂਪ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯੋਪੇਤਾਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯਂਤਿ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਮਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍॥ ੩੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਮਾਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ ਨਮਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਣਵਤੀਰੇषੁ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪਂਚ ਚ ੧.
ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਯੇषੁ ਨਾਰਦਾਦ੍ਯ ਵਦਂਤਿ ਚ ੧.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਨਾਰਦ ਆਦਿਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਚਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਪੁਣ੍ਯਸਤ੍ਕਥਂ ਕੁਮਾਰਨਾਥਸ੍ਯ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਵਮ੍ ੧.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੁਮਾਰ ਨਾਥ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਅਚੰਭਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਕੁਮਾਰਗੀਤਾ ਗਾਥਾਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ੧.
ਇੱਥੇ ਕੁਮਾਰ ਜੀ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਮਧ੍ਵਾਚਾਰਸ੍ਤਂ ਭਤੀਰ੍ਥਂ ਯੋ ਨਿषੇਵੇਤ ਮਾਨਵਃ ੧.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਧਵ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ ੧.
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕਥਾ ਯਾ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਪੁਰੇਰਿਤਾ ੧.
ਇੱਥੇ ਉਹ ਅਚੰਭਤ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਫਾਲਗੁਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਪੁਰਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਰੀਟੀ ਮਣਿਕੂਟਤਃ ੧.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮਾਣਿਕੂਟ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮੁਕੁਟਧਾਰੀ ਆਇਆ ਸੀ।
ਵਰ੍ਜਯਂਤਿ ਸਦਾ ਯਾਨਿ ਭਯਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਪਸਾਃ ੧.
ਤਾਪਸੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਤੀਰਥ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤਂਭੇਸ਼ਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ੧.
ਦੂਜਾ ਤੀਰਥ ਸਤੰਭੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸੌਭਦਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਮਹਾਕਾਲਂ ਕਰਂਧਮ ਨृਪਪ੍ਰਿਯਯਮ੍ ੧.
ਚੌਥਾ ਤੀਰਥ ਮਹਾਕਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਰੰਧਮ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਏਤਾਨਿ ਪਂਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕੁਰੁਪੁਂਗਵਃ ੧.
ਇਹ ਪੰਜੇ ਤੀਰਥ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਵੇਖੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਨਾਰਦੀਯਾਨਪृਚ੍ਛਤ ਮਹਾਮੁਨੀਨ੍ ੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਚੇਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।