ਪਿਤਰਂ ਕਥਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕੁਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ ੩੫.
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਏਤਦੁਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਸਿਤਨੇਤ੍ਰਯਾ ੩੫.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣ ਲਿਆ।
ਸ੍ਥਿਤਂ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਹਿਮਵਂਤਂ ਨਗੋਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੫.
ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਦਦਾਤਿ ਮਾਂ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨ੍ਮਾ ਵਿਲਂਬਿਤਮ੍॥ ੩੫.
ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜਰੂਰ ਦੇਣਗੇ, ਸੰਨਿਆਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।"
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਹਿਮਾਲਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਬਭਾषੇ ੩੫.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ 'ਠੀਕ ਹੈ', ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕृਪਣਂ ਵਾਕ੍ਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਹਿਮਾਲਯਃ ੩੫.
ਉਹ ਦਰਦ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਜਲ੍ਪਸਿ ਹਿ ਭੋ ਦੇਵ ਤਾਵਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ੩੫.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੀ ਆਖ ਰਹੇ ਹੋ? ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤਤਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ ਆਗਤੋ ਨਾਰਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ऋषਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ॥ ੩੫.
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵੀ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣੇ ਨਮਃ ਪ੍ਰਭੋ ੩੫.
ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।"
ਯੋषਿਦ੍ਭਿਃ ਸਂਗਤਿ ਪੁਂਸਾਂ ਵਿਡਂਬਾਯੋਪਕਲ੍ਪਤੇ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ॥ ੩੫.
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਆਦਮੀ ਲਈ ਹਾਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਆਖੋ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਸ੍ਤੇਨ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੩੫.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ।
ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਤ੍ਰ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨਾਰਦਕ੍ਵਚਿਤ੍ ੩੫.
ਨਾਰਦ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਚਨਂ ਤਵ ੩੫.
ਇਹ ਜਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ।
ਪਿਸ਼ਾਚਵਤ੍ਕृਤਮਿਦਂ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍॥ ੩੫.
ਇਹ ਕੰਮ ਪਿਸਾਚ ਵਾਂਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਬੜਾ ਹੀ ਅਜੀਬ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਗਿਰੇਃ ਸਮੀਪੇ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਚਾਦ੍ਯੈਵ ਵਨਾਂਤਰਂ ਪੁਨਃ ੩੫.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਅੱਜ ਹੀ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਰਾਲਂਬਂ ਸ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੩੫.
ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵਂਦਨੀਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਾਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ੩੫.
ਉਹ ਪੂਜਣ ਜੋਗ ਤੇ ਸਲਾਹਣ ਜੋਗ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸੱਚੀ ਦਿਲੋਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੋ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ੩੫.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ,
ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪਤਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਮ੍ ੩੫.
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨਾਗਤੋ ਗਂਧਮਾਦਨਮ੍ ੩੫.
ਭਗਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਦਾ ਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਚ ੩੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਡੰਕੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਜੇ ਵੀ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪਰੀਤੋ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੋ ਗਿਰਿਜਯਾ ਸਹ ਵਿਸ਼੍ਵਵਂਦ੍ਯਃ ੩੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸਤਿਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੩੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਯਾਨਿਯਾਨੀਹ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰਿਤਾਨਿ ਮਹਾਂਤ੍ਯਪਿ ੩੫.
ਰੁਦਰ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਇੱਥੇ ਹੋਏ ਹਨ,
ਏਵ ਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸੂਤ ਚਰਿਤਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ੩੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਏ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮਸ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਤਤਂ ਸ਼ਂਕਰਰੂਪਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੩੫.
ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦਾ ਅਚੰਭਤ ਰੂਪ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯੋਪੇਤਾਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯਂਤਿ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਮਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍॥ ੩੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਮਾਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ ਨਮਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਣਵਤੀਰੇषੁ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪਂਚ ਚ ੧.
ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਯੇषੁ ਨਾਰਦਾਦ੍ਯ ਵਦਂਤਿ ਚ ੧.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਨਾਰਦ ਆਦਿਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਚਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਪੁਣ੍ਯਸਤ੍ਕਥਂ ਕੁਮਾਰਨਾਥਸ੍ਯ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਵਮ੍ ੧.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੁਮਾਰ ਨਾਥ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਅਚੰਭਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।