ਪ੍ਰਬਦ੍ਧੋ ਹਿ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਬਰੀਂ ਤਦਾ ੩੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਬਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਯਾਵਤ੍ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯਮਾਣੋ ਗਿਰਿਜਾਂ ਸ ਸਮੀਪਗਃ ੩੫.
ਜਦ ਉਹ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗਿਰਿਜਾ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਦੇਵੋ ਭ੍ਰਾਂਤਿਵਿਨਾਸ਼ਨਃ ੩੫.
ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਪੈਂਦੇ ਹੀ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਭਟਕਾਵ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ—
ਵਿਰਹੇਣ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਹृਚ੍ਛਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ੩੫.
ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮੋਹੋ ਮੋਹਮਾਪਨ੍ਨੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪੁਨਃ ੩੫.
ਮਨ ਦੀ ਭੁਲਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੇਖਿਆ।
ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਨ੍ਵਂਗਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਤ੍ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ॥ ੩੫.
"ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਸੁੰਦਰ ਕਾਇਆ ਵਾਲੀਏ; ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰੀਂ। ਦੱਸ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ।"
ਪਤਿਮਨ੍ਵੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਕਲਾਰ੍ਥਦਮ੍ ੩੫.
"ਮੈਂ ਉਹ ਪਤੀ ਲੱਭਾਂਗੀ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਗਿਰਿਜਾਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ ੩੫.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯਤਾਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਹਿ ਵਰਾਨਨੇ ੩੫.
"ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਨਿਤੰਭ ਵਾਲੀ, ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ।"
ਮਯਾਰ੍ਥਿਤੋ ਮਹਾਭਾਗ ਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਦ ੩੫.
"ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਆਖੀਂ।"
ਯਯਾ ਪੁਰਾ ਵृਤੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤਪਸਾ ਚ ਪਰੇਣ ਹਿ ੩੫.
"ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਘਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।"
ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯੋऽਸਿ ਸਤਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਪਿ ੩੫.
"ਤੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈਂ।"
ਸ਼ਬਰ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਯਦਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਤਨ੍ਵਿ ਕਿਂ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹ ਪਾਰ੍ਯਤੇ॥ ੩੫.
ਸ਼ਬਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪਤਲੀ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ?"
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕृਪਣਂ ਕृਪਣਪ੍ਰਿਯਮ੍ ੩੫.
"ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।"
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਾ ਤੇਨ ਬਹੁਧਾ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਾ ੩੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤਪੋਧਨੋऽਸਿ ਯੋਗੀਸ਼ ਵਿਰਕ੍ਤੋऽਸਿ ਨਿਰਂਜਨਃ ੩੫.
"ਤੂੰ ਤਪ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੈਰਾਗੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ।"
ਸ ਤ੍ਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋਸਿ ਚਾਦ੍ਯ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪੁਰਾ ਮਮ॥ ੩੫.
"ਤੂੰ, ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਨਾ ਆਖੀਂ।"
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਦਨਾਂਤਕਃ ੩੫.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕਰੇऽਗृਹ੍ਣਾਚ੍ਛਬਰੀਂ ਮਦਨਾਤੁਰਃ ੩੫.
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਬਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਨੋਚਿਤਂ ਭਗਵਾਨ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਾਪਸੇਨ ਬਲਾਦਿਦਮ੍ ੩੫.
"ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਸੇ ਤਪस्वੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।"
ਪਿਤਰਂ ਕਥਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕੁਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ ੩੫.
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਏਤਦੁਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਸਿਤਨੇਤ੍ਰਯਾ ੩੫.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣ ਲਿਆ।
ਸ੍ਥਿਤਂ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਹਿਮਵਂਤਂ ਨਗੋਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੫.
ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਦਦਾਤਿ ਮਾਂ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨ੍ਮਾ ਵਿਲਂਬਿਤਮ੍॥ ੩੫.
ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜਰੂਰ ਦੇਣਗੇ, ਸੰਨਿਆਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।"
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਹਿਮਾਲਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਬਭਾषੇ ੩੫.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ 'ਠੀਕ ਹੈ', ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕृਪਣਂ ਵਾਕ੍ਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਹਿਮਾਲਯਃ ੩੫.
ਉਹ ਦਰਦ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਜਲ੍ਪਸਿ ਹਿ ਭੋ ਦੇਵ ਤਾਵਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ੩੫.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੀ ਆਖ ਰਹੇ ਹੋ? ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤਤਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ ਆਗਤੋ ਨਾਰਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ऋषਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ॥ ੩੫.
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵੀ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣੇ ਨਮਃ ਪ੍ਰਭੋ ੩੫.
ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।"
ਯੋषਿਦ੍ਭਿਃ ਸਂਗਤਿ ਪੁਂਸਾਂ ਵਿਡਂਬਾਯੋਪਕਲ੍ਪਤੇ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ॥ ੩੫.
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਆਦਮੀ ਲਈ ਹਾਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਆਖੋ।