ਮਯਾ ਜਿਤੋऽਸੌ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਵृਤੋ ਵੈ ਪਰਯਾ ਵਿਭੂਤ੍ਯਾ ੩੫.
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰੂਪੀਕृਤੋ ਮਯਾ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼ੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਦ ੩੫.
ਮੈਂ ਹੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਸਾਕਾਰੋ ਹਿ ਨਿਰਾਕਾਰੋ ਮਹੇਸ਼ੋ ਹਿ ਮਯਾ ਕृਤਃ॥ ੩੫.
ਮੈਂ ਹੀ ਨਿਰਾਕਾਰ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਮਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਸਮਗ੍ਰਂ ਚਰਾਚਰਂ ਦੇਵਵਰੈਃ ਸਮੇਤਮ੍ ੩੫.
ਮੈਂ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਗਿਰਿਜਾ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾ ੩੫.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਭ ਮੰਗਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ—
ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਤਨ੍ਵੀ ਸ਼ਿਖਰਦਸ਼ਨਾ ਬਿਂਬਬਿਂਬਾਧਰੋष੍ਠੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਢ੍ਯਾ ਕੁਚਭਰਨਤਾ ਗਿਰਿਜਾ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਕੇਸ਼ੀ ੩੫.
ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਨਾਜੁਕ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਦੰਦ, ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠ, ਸੋਹਣੀ ਗਰਦਨ, ਭਾਰੇ ਸਿਨੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਗਿਰਿਜਾ—
ਪਾਣੌ ਮृਣਾਲਸਦृਸ਼ਂ ਦਧਤੀ ਚ ਚਾਪਂ ਪृष੍ਠੇ ਲਸਤ੍ਕृਤਕਕੇਤਕਿਬਾਣਕੋਸ਼ਮ੍ ੩੫.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਰਗਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਿੱਠ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤਰਕਸ਼ ਸੀ—
ਭृਂਗੀਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਨਾਦਯਂਤੀ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੩੫.
ਉਹ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਧੁਨੀ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ—
ਸਕਾਮਨਾ ਰਾਜਹਂਸਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਪਿ ੩੫
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜਹੰਸ ਬਣ ਗਏ।
ਏਕਾਕੀ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਯਮਾਧਿਸ੍ਥੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੩੫.
ਉਥੇ, ਇਕੱਲਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਯਮ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਬਦ੍ਧੋ ਹਿ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਬਰੀਂ ਤਦਾ ੩੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਬਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਯਾਵਤ੍ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯਮਾਣੋ ਗਿਰਿਜਾਂ ਸ ਸਮੀਪਗਃ ੩੫.
ਜਦ ਉਹ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗਿਰਿਜਾ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਦੇਵੋ ਭ੍ਰਾਂਤਿਵਿਨਾਸ਼ਨਃ ੩੫.
ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਪੈਂਦੇ ਹੀ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਭਟਕਾਵ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ—
ਵਿਰਹੇਣ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਹृਚ੍ਛਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ੩੫.
ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮੋਹੋ ਮੋਹਮਾਪਨ੍ਨੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪੁਨਃ ੩੫.
ਮਨ ਦੀ ਭੁਲਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੇਖਿਆ।
ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਨ੍ਵਂਗਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਤ੍ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ॥ ੩੫.
"ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਸੁੰਦਰ ਕਾਇਆ ਵਾਲੀਏ; ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰੀਂ। ਦੱਸ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ।"
ਪਤਿਮਨ੍ਵੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਕਲਾਰ੍ਥਦਮ੍ ੩੫.
"ਮੈਂ ਉਹ ਪਤੀ ਲੱਭਾਂਗੀ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਗਿਰਿਜਾਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ ੩੫.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯਤਾਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਹਿ ਵਰਾਨਨੇ ੩੫.
"ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਨਿਤੰਭ ਵਾਲੀ, ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ।"
ਮਯਾਰ੍ਥਿਤੋ ਮਹਾਭਾਗ ਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਦ ੩੫.
"ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਆਖੀਂ।"
ਯਯਾ ਪੁਰਾ ਵृਤੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤਪਸਾ ਚ ਪਰੇਣ ਹਿ ੩੫.
"ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਘਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।"
ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯੋऽਸਿ ਸਤਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਪਿ ੩੫.
"ਤੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈਂ।"
ਸ਼ਬਰ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਯਦਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਤਨ੍ਵਿ ਕਿਂ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹ ਪਾਰ੍ਯਤੇ॥ ੩੫.
ਸ਼ਬਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪਤਲੀ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ?"
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕृਪਣਂ ਕृਪਣਪ੍ਰਿਯਮ੍ ੩੫.
"ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।"
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਾ ਤੇਨ ਬਹੁਧਾ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਾ ੩੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤਪੋਧਨੋऽਸਿ ਯੋਗੀਸ਼ ਵਿਰਕ੍ਤੋऽਸਿ ਨਿਰਂਜਨਃ ੩੫.
"ਤੂੰ ਤਪ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੈਰਾਗੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ।"
ਸ ਤ੍ਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋਸਿ ਚਾਦ੍ਯ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪੁਰਾ ਮਮ॥ ੩੫.
"ਤੂੰ, ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਨਾ ਆਖੀਂ।"
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਦਨਾਂਤਕਃ ੩੫.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕਰੇऽਗृਹ੍ਣਾਚ੍ਛਬਰੀਂ ਮਦਨਾਤੁਰਃ ੩੫.
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਬਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਨੋਚਿਤਂ ਭਗਵਾਨ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਾਪਸੇਨ ਬਲਾਦਿਦਮ੍ ੩੫.
"ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਸੇ ਤਪस्वੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।"