ਕਨਕਾਂਕਿਤਸ਼ृਂਗਾਗ੍ਰਪਰਿਧੂਤਵਨਾਵਲਿਃ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜੰਗਲ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ ਝੂਮ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਸਂਤਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਰ੍षਮृਤਵਃ ਪੁਰਃ
ਸਾਰੇ ਰੁੱਤਾਂ, ਵਸੰਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ।
ਗਣੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਕੁਂਕੁਮਕ੍ਸ਼ੋਦਸਂਮਿਸ਼੍ਰਕਰ੍ਪੂਰਰਜਸਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਥ ਮृਦਂਗਕਮਰ੍ਦਲਝਲ੍ਲਰੀਪਟਹਦੁਂਦੁਭਿਤਾਲਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ 1.3.1.12.
ਫਿਰ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਕਰਤਾਲ, ਝੱਲਰੀ, ਪਟਾਹਾ ਅਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਦੇ ਤਾਲ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੇ।
ਸੁਰਵਧੂਜਨਨृਤ੍ਤਨਿਰਂਤਰੋਲ੍ਲੁਲਿਤਤੁਂਬਰੁਗਾਯਨਗੀਤਿਭਿਃ
ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੁੰਬੁਰਾ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ।
ਸਰਸਮੇਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਃ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਰ੍ਨਤਮੁਖੀਮਪਿ ਤਾਮਪਲਜ੍ਜਯਾ
ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਜ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਲਲਿਤਯਾ ਨਿਜਯਾ ਪ੍ਰਿਯਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸੁਰਮੁਨੀਂਦ੍ਰਸਮਾਜਸਮਾਵृਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਥ ਸ਼ਿਵਃ ਸੁਰਰਾਜਸਮਰ੍ਪਿਤਾਞ੍ਛੁਭਪਟੀਰਮੁਖਾਨਿਲਸੌਰਭਾਨ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਭ ਅੰਗ ਵਸਤ੍ਰ, ਹਵਾ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਭੇਟ ਕੀਤੇ ...
ਸਮਨੁਲੇਪਿਤਹਾਰਸੁਮਂਡਿਤਾਵਭਿਗਤੌ ਸਿਤਤਾਂ ਸਮਲਂਕृਤੌ
ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਆਏ।
ਕਠਿਨਤੁਂਗਘਨਸ੍ਤਨਕੋਰਕਸ੍ਥਗਿਤਮਂਗਲਗਂਧਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਸੁਗੰਧ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਉੱਚੀਆਂ, ਘਣੀ, ਕਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਥ ਵਿਨੋਦਸ਼ਤੈਰੁਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ ਨਿਜਵਿਯੋਗਜਤਾਪ ਕृਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ।
ਸਕੁਤੁਕਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਨਗਾਤ੍ਮਜਾ ਪੁਰਰਿਪੁਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਗੁਪ੍ਤਯੇ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਯਾਚਤ੍ਤਾਦृਸ਼ਾ ਸ਼ਂਭੁਮਵਿਨਾਭਾਵਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮਿਲਾਪ ਮੰਗਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਇਦਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮੇਤਤ੍ਤੇ ਰੂਪਮਤ੍ਰ ਦृष੍ਟਿਮਨੋਹਰਮ੍ ਮਨੋਹਰਮਿਦਂ ਰੂਪਮੇਤਤ੍ਤੇ ਲੋਕਮਂਗਲਮ੍
ਤੇਰਾ ਇਹ ਰੂਪ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਤੇਰਾ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਆਲੋਕ੍ਯਤਾਂ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਦਾ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਸੇ, ਰੱਬੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਭੀषਣੈਰਲਮੀਸ਼ਾਨ ਜਯ ਵੇषਪਰਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਹੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
ਭੂषਿਤੋ ਰਤ੍ਨਭੂषਾਭਿਰ੍ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰ।
ਸੇਵਂਤਾਮਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨृਤ੍ਯਵਾਦਿਤ੍ਰਗੀਤਿਭਿਃ
ਇਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨੱਚਣ, ਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਯਂ ਦੇਵ ਸੁਗਂਧਿਃ ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸੁਗੰਧ ਜੀਵਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤਮਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਾਤ੍ਮਕਂ ਵਪੁਃ
ਇਥੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨਕृਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ 1.3.1.13.
ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਃ ਸ਼ੋਣਾਚਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਜੋ ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ—
ਆਭਾष੍ਯ ਗੌਰੀਂ ਕੁਤੁਕਾਦ੍ਰਂਤੁਕਾਮਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਿਵਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਖੁਦ, ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤਃ ਸੌਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਰਂ ਸ੍ਵਗਨ੍ਧੇਨਾਮੋਹਯਤ੍ਸੁਰਯੋषਿਤਃ
ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਦੇਵੈਰਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਃ ਸੋਹਮਾਹੂਯਾਸੁਰਨਾਯਕਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਤੇ, ਮੈਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਮਨਸਾ ਮਾਮਪ੍ਯਰ੍ਚੇਦਮੂਚਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਮਦਂਗਸਂਭਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੌਰਭਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਨਮ੍
ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਰੱਬੀ ਸੁਗੰਧ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।