ਸ ਪਣਂ ਚ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਛਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ ੩੪.
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਜੂਏ ਵਿਚ ਦਾਅ ਲਾਇਆ।
ਨਾਰਦੋऽਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਵੇਨਾਥ ਉਪਹਾਸਕਰੋऽਭਵਤ੍ ੩੪.
ਨਾਰਦ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਲਈ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਦੁਰੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕੁਪਿਤਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਭृਸ਼ਮ੍ ੩੪.
ਨਾਰਦ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਤਥਾ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਚੈਵ ਤਰਲੇ ਚ ਮਨੋਹਰੇ ਦृष੍ਟਂ ਹਰੇਣ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤਮਕਾਰਯਤ੍॥ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਹੀਰਾ, ਜੋ ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਚਲ ਸੀ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜੂਏ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ।
ਤਥਾ ਗਿਰਿਜਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਂਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਃ ੩੪.
ਫਿਰ ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਂਭੋ ਕਃ ਪਣੋ ਹਿ ਤਦੁਚ੍ਯਤਾਮ੍ ੩੪.
ਸ਼ੰਭੂ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦਾਅ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਦੱਸ।
ਮਯਾ ਪਣੋऽਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭਵਾਨਿ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮੇਤਚ੍ਚ ਵਿਭੂषਣਂ ਮਹਤ੍ ੩੪.
ਭਵਾਨੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਵੱਡਾ ਗਹਿਣਾ ਦਾਅ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਦਮੇਵ ਤ੍ਵਯਾ ਤਨ੍ਵਿ ਮਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਸੁਖਮ੍ ੩੪.
ਕੋਮਲ ਕਾਇਆ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਵਿਕ੍ਰੀਡਮਾਨੌ ਤਾਵਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦੌ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਚੌਪੜੀ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਖੇਡ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਗੌਰੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਂ ਤ੍ਵਤਿਸੁਂਦਰੀ ੩੪.
ਗੌਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਕਹਿ ਉੱਠੀ।
ਤਦਾ ਮਹੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ ੩੪.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਜੇਯੋऽਹਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਵਾਚ੍ਯਂ ਤੁ ਵੋਚ ਹਿ ਸਾਧ੍ਵਿ ੩੪.
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਜਿੱਤ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਸਤਕਾਰੀਏ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲ।
ਤਦਾਮ੍ਬਿਕਾਹ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਮਹੇਸ਼ਂ ਮਯਾ ਜਿਤੋऽਸ੍ਯਦ੍ਯ ਨ ਵਿਸ੍ਮਯੋऽਤ੍ਰ ਜਿਤੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਸ਼ਂਕਰ॥ ੩੪.
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਨਹੀਂ, ਸ਼ੰਕਰ।'
ਏਵਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਰੁਚਿਰਂ ਗਿਰਿਜਾ ਤੁ ਸ਼ਂਭੁਂ ਸਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਨਰ੍ਮਵਚਸਾ ਸ ਤਯਾਭਿਭੂਤਃ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਵੱਲ ਤੱਕਦਿਆਂ, ਮਜ਼ਾਕੀਅਤ ਭਰੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਗਈ।
ਅਜੇਯੋऽਹਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤਵ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੩੪.
ਮੈਂ ਅਜੈ ਹਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚ ਵਿਹਸ੍ਯ ਸਾ ੩੪.
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਮਯੈਕਯਾ ਜਿਤੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਵਿਮਲੇਨ ਹਿ ॥ ੩੪.
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੀ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਖੇਡ ਨਾਲ, ਇਕੱਲੀ ਹੀ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਵਿਵਦਮਾਨੌ ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਆਕਰ੍ਣਯਾऽऽਕਰ੍ਣਵਿਸ਼ਾਲਨੇਤ੍ਰੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦੇਕਂ ਜਗਦੇਕਮਂਗਲਮ੍ ੩੪.
ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਉਹ ਇਕ ਬਾਤ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਅਜਿਤੋ ਹਿ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮੋ ਗੁਰੁਃ ੩੪.
ਮਹਾਦੇਵ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਜੈ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਏਕ ਏਵ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤੇषਾਮਪਿ ਚ ਯਨ੍ਮਹਃ ੩੪.
ਉਹੀ ਇਕ ਪਰਮ ਜੋਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ।
ਕਥਂ ਤ੍ਵਯਾ ਜਿਤੋ ਦੇਵਿ ਹ੍ਯਜੇਯੋ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ ੩੪.
ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੀ ਹੈਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੈ ਹੈ?
ਨਾਰਦੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਕੁਪਿਤਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਭृਸ਼ਮ੍ ੩੪.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਚਾਪਲ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨ ਵਕ੍ਤ੍ਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ੩੪.
ਮੈਂ ਚਲਪਣ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਥਂ ਸ਼ਿਵੋ ਹਿ ਦੇਵਰ੍ष ਉਕ੍ਤੋऽਤੋ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਬਹੁ ੩੪.
ਦੇਵਰਸ਼ਿ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਬਾਰੇ ਇੰਨਾ ਕੁ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ?
ਮਯਾ ਲਬ੍ਧਪ੍ਰਤਿष੍ਠੋऽਯਂ ਜਾਤੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੩੪.
ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਣ ਮਿਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਮੌਨਮਾਸ਼੍ਰਯਤ੍ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਬਹੁ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਭਾਮਿਨਿ ੩੪.
ਭਾਮਿਨੀ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਇੰਨਾ ਕੁ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਯੁਕ੍ਤਾਸਿ ਵਰਾਨਨੇ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਂ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਪਰਂ ਪਰਾਣਾਮ੍ ੩੪.
ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਪਿਨਾਕਿਨਾ ਪੁਰਾ ਏਤਤ੍ਸ੍ਮृਤਂ ਕਿਂ ਸੁਭਗੇ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ ੩੪.
ਸੁਭਾਗੇ, ਦੱਸ ਕਿ ਪਿਨਾਕੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਕੀ ਹੈ ਇਹ?