ਤਥੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਂ ਪਰਾਣਾਂ ਪਰਾ ਸਤੀ ਰੂਪਵਤੀ ਚ ਸੁਂਦਰੀ ੩੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੌ ਦਪਤੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧੌ ਰਾਜਮਾਨੌ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ੩੪.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੰਪਤੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾਕਾਰੌ ਚ ਨਿਰਾਕਾਰੌ ਨਿਰਾਤਂਕੌ ਸੁਖਪ੍ਰਦੌ ਉਤ੍ਥਾਯੋਤ੍ਥਾਯ ਚ ਤਦਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰੌ॥ ੩੪.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਠ ਕੇ ਉਹ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਨਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵਵਰੌ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾਭ੍ਯਾਂ ਕਲਯਾ ਤਥਾਪਿ ੩੪.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ, ਚਾਹੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ।
ਪਿਤਰੌ ਸਰ੍ਵਲਲੋਕਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤੌ ਚਾਦ੍ਯੈਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੩੪.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਵਜੋਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੌ ਤਦਾ ਤੇਨ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸੁਖੇਨ ਸ੍ਥੀਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ ੩੪.
ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਹੜੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂ?
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਜਾਤਮਦ੍ਯੈਵ ਤੇਨ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਵਿਭੋ ੩੪.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ।
ਕ੍ਰੀਡਨਾਰ੍ਥਮਿਹਾਯਾਤਃ ਕੈਲਾਸਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੪.
ਮੈਂ ਇੱਥੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਖੇਡਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਤਥਾਪਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭਾਵ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਿਹ॥ ੩੪.
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾ ਕ੍ਰੀਡਾ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਭਾਵ੍ਯਾ ਵਦ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ੩੪.
ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਖੇਡ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਲਦੀ ਦੱਸ।
ਦ੍ਯੂਤਕ੍ਰੀਡਾ ਮਹਾਦੇਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਵਿਧਾਤ੍ਰ ਚ ੩੪.
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਇੱਥੇ ਤਾਸ ਦੀ ਖੇਡ ਵੱਖ ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵੋ ਪਰਤਂ ਸਤੀ ਭृਸ਼ਮੁਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੁਪਿਤਾ ऋषਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ੩੪.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਤੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੜਵੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਮੁਨਿਰ੍ਮਨੀषਿਣਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਹਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧੈਃ ੩੪.
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੋਲ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਾਰਦੋ ਦੇਵਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਨਾਰਦ ਜੀ—
ਦ੍ਯੂਤਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਨ ਚਾਸ਼੍ਰਯਾਮਿ ਹ੍ਯਹਂ ਤਪਸ੍ਵੀ ਸ਼ਿਵਕਿਂਕਰਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਚ ਮਾਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਰਾਜਕਨ੍ਯਕੇ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰੇ॥ ੩੪.
ਮੈਂ ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤਪਸੀ ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਰਾਜਕੁੰਵਰੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਬਾਰੇ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈਂ?
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਿਰਿਜਾ ਸਤੀ ਤਦਾ ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਵਿਹਸ੍ਯ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ੩੪.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਰਿਜਾ, ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਸੀ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਿਰਿਰਾਜਕਨ੍ਯਕਾ ਜਗ੍ਰਾਹ ਚਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਭੁਵਨੈਕਸੁਂਦਰੀ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਨੇ ਚੌਪੜੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਸਜ੍ਜਮਾਨੌ ਦृष੍ਟੌ ਤਦਾ ऋषਿਣਾ ਨਾਰਦੇਨ ੩੪.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਖੇਡ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਦੇ ਦੇਖਿਆ।
ਸਖੀਜਨੇਨ ਸਂਵੀਤਾ ਤਦਾ ਦ੍ਯੂਤਪਰਾ ਸਤੀ ੩੪.
ਸਤੀ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਜੂਏ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹੋ ਗਈ।
ਸ ਪਣਂ ਚ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਛਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ ੩੪.
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਜੂਏ ਵਿਚ ਦਾਅ ਲਾਇਆ।
ਨਾਰਦੋऽਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਵੇਨਾਥ ਉਪਹਾਸਕਰੋऽਭਵਤ੍ ੩੪.
ਨਾਰਦ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਲਈ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਦੁਰੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕੁਪਿਤਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਭृਸ਼ਮ੍ ੩੪.
ਨਾਰਦ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਤਥਾ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਚੈਵ ਤਰਲੇ ਚ ਮਨੋਹਰੇ ਦृष੍ਟਂ ਹਰੇਣ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤਮਕਾਰਯਤ੍॥ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਹੀਰਾ, ਜੋ ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਚਲ ਸੀ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜੂਏ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ।
ਤਥਾ ਗਿਰਿਜਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਂਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਃ ੩੪.
ਫਿਰ ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਂਭੋ ਕਃ ਪਣੋ ਹਿ ਤਦੁਚ੍ਯਤਾਮ੍ ੩੪.
ਸ਼ੰਭੂ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦਾਅ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਦੱਸ।
ਮਯਾ ਪਣੋऽਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭਵਾਨਿ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮੇਤਚ੍ਚ ਵਿਭੂषਣਂ ਮਹਤ੍ ੩੪.
ਭਵਾਨੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਵੱਡਾ ਗਹਿਣਾ ਦਾਅ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਦਮੇਵ ਤ੍ਵਯਾ ਤਨ੍ਵਿ ਮਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਸੁਖਮ੍ ੩੪.
ਕੋਮਲ ਕਾਇਆ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਵਿਕ੍ਰੀਡਮਾਨੌ ਤਾਵਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦੌ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਚੌਪੜੀ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਖੇਡ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਗੌਰੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਂ ਤ੍ਵਤਿਸੁਂਦਰੀ ੩੪.
ਗੌਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਕਹਿ ਉੱਠੀ।