ਅਰ੍ਧਾਸਨਗਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੩੪.
ਉਹ ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਅੱਧੀ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸੀ।
ਗੌਰੀ ਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ਬਾਲਾ ਤਨ੍ਵਂਗੀ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ ੩੪.
ਗੌਰੀ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪਤਲੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਨਿ ਵਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਿਕਲੀਕृਤਃ ੩੪.
ਉਹ ਬਦਲੇ ਨਾ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਥਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ੩੪.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਂਖੇਨ ਭੋਗਿਵਰ੍ਯੇਣ ਸੇਵਿਤਂ ਚਾਂਘ੍ਰਿਪਂਕਜਮ੍ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮੇਨ ਮਹਾ ਸ਼ੇषੇਣਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ॥ ੩੪.
ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨ ਸ਼ੰਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਪ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਦਮ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਾਗਵਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤੋ ਹਿ ਨਿਰਂਤਰਂਮ੍ ੩੪.
ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਸੱਪ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਭੂषਣਭੂषਿਤੌ ੩੪.
ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਾਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਕਜਾਤਿਸਂਵੀਤਾ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮਿਨਃ ੩੪.
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵੀ ਸਨ।
ਪਦ੍ਮੋ ਦਂਭਃ ਸੁਦਂਭਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲੋ ਭੀषਣਸ੍ਤਥਾ ੩੪.
ਪਦਮ, ਦੰਭ, ਸੁਦੰਭ, ਕਰਾਲ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਅਂਗਭੂਤਾ ਹਰਸ੍ਯਾ ਸਨ੍ਪੂਜ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ੩੪.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਰਾ ਦੇ, ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅੰਗ ਬਣ ਗਏ।
ਫਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਤਯਂ ਕੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍ ੩੪.
ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਦੋ ਫਣ ਸਨ, ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਤਿੰਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਵਕਂ ਦਸ਼ਕਂ ਚੈਵ ਤਥੈਕਾਦਸ਼ਕਂ ਤ੍ਵਥ ੩੪.
ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨੌਂ, ਦੱਸ ਤੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਗਿਆਰਾਂ ਫਣ ਵੀ ਸਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਫਣਾਃ ਕੇऽਪਿ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਕਂ ਚ षष੍ਟਿਕਮ੍ ੩੪.
ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਚਾਲੀ, ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਪੰਜਾਹ ਤੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸੱਠ ਫਣ ਸਨ।
ਤਥਾ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਯਯੁਤਪ੍ਰਯੁਤਾਨਿ ਚ ੩੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੈਂਕੜੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਫਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਅਨਂਤਾਸ਼੍ਚ ਫਣਾ ਯੇषਾਂ ਤੇ ਸਰ੍ਪਾਃ ਸ਼ਿਵਭੂषਣਾਃ ੩੪.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਣ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਪ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਹਣੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਵਂਤੋऽਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਭੋਗਿਨੋऽਪਿ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਃ ੩੪.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੱਪ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਚਂਦ੍ਰਾਂਕਿਤੋ ਯਸ੍ਯ ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਸ੍ਤ੍ਵਤਿਸੁਂਦਰਃ ੩੪.
ਉਸ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ 'ਚ ਅਰਧ ਚੰਦ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਬਾਹੁਭਿਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵृਤਃ ੩੪.
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਉਰੋ ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਚ ਤਥੋਰੁਜਘਨਂ ਪਰਮ੍ ੩੪.
ਉਸਦਾ ਛਾਤੀ ਚੌੜਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਰਾਣੇ ਤੇ ਕਮਰ ਵੀ ਬੜੇ ਉੱਤਮ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਚਰਣਾਰਵਿਂਦਮਤੁਲਂ ਤੇਜੋਮਯਂ ਸੁਂਦਰਂ ਸਂਧ੍ਯਾਰਾਗਸੁਮਂਗਲਂ ਚ ਪਰਮਂ ਤਾਪਾਪਨੁਤ੍ਤਿਂਕਰਮ੍ ੩੪.
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਮਲ ਵਰਗੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਚਮਕਦੇ, ਸੋਹਣੇ, ਸਾਂਝ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸੁਭਕਾਮੀ ਤੇ ਸਭ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਂ ਪਰਾਣਾਂ ਪਰਾ ਸਤੀ ਰੂਪਵਤੀ ਚ ਸੁਂਦਰੀ ੩੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੌ ਦਪਤੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧੌ ਰਾਜਮਾਨੌ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ੩੪.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੰਪਤੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾਕਾਰੌ ਚ ਨਿਰਾਕਾਰੌ ਨਿਰਾਤਂਕੌ ਸੁਖਪ੍ਰਦੌ ਉਤ੍ਥਾਯੋਤ੍ਥਾਯ ਚ ਤਦਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰੌ॥ ੩੪.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਠ ਕੇ ਉਹ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਨਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵਵਰੌ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾਭ੍ਯਾਂ ਕਲਯਾ ਤਥਾਪਿ ੩੪.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ, ਚਾਹੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ।
ਪਿਤਰੌ ਸਰ੍ਵਲਲੋਕਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤੌ ਚਾਦ੍ਯੈਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੩੪.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਵਜੋਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੌ ਤਦਾ ਤੇਨ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸੁਖੇਨ ਸ੍ਥੀਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ ੩੪.
ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਹੜੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂ?
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਜਾਤਮਦ੍ਯੈਵ ਤੇਨ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਵਿਭੋ ੩੪.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ।
ਕ੍ਰੀਡਨਾਰ੍ਥਮਿਹਾਯਾਤਃ ਕੈਲਾਸਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੪.
ਮੈਂ ਇੱਥੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਖੇਡਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਤਥਾਪਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭਾਵ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਿਹ॥ ੩੪.
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।