ਸੁਧਯਾ ਪਰਯਾ ਚਾਪਿ ਸੇਵਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਨਾਰਦੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍॥ ੩੪.
ਉਸ ਉੱਚੀ ਕੋਟ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਰਬਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਅਨੇਕਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਪਨੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ੩੪.
ਉਹ ਥਾਂ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਲਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਾਃ ੩੪.
ਉੱਥੇ ਕਈ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਸੜਕਾਂ ਨਾਲ ਲਪਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਾਰਿਜਾਤਵਨਾਮੋਦਲਂਪਟਾ ਬਹਵੋऽਲਯਃ ੩੪.
ਉੱਥੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਗ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਿਖਂਡਿਨੋ ਮਹਚ੍ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੇਕਾਰਵਂ ਮੁਦਾ ੩੪.
ਮੋਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਚੇ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੂਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਰਿਣਃ ਕਰਿਣੀਭਿਸ਼੍ਚ ਮੋਦਮਾਨਾਃ ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ ੩੪.
ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵृषਭਾ ਨਂਦਿਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰੇਭਮਾਨਾ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍ ੩੪.
ਨੰਦੀ ਆਦਿਕ ਸਾਂਡ ਲਗਾਤਾਰ ਡੱਕ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਗਪੁਂਨਾਗਬਕੁਲਾਸ਼੍ਚਂਪਕਾ ਨਾਗਕੇਸਰਾਃ ੩੪.
ਉੱਥੇ ਨਾਗ, ਪੁੰਨਾਗ, ਬਕੁਲ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਨਾਗਕੇਸਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸਨ।
ਕਹ੍ਲਾਰਾਃ ਕਰਵੀਰਿਸ਼੍ਚ ਕੁਮੁਦਾਨਿ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ ੩੪.
ਉੱਥੇ ਕਹਲਾਰ, ਕਰਵੀਰ ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕੁਮੁਦ ਫੁੱਲ ਵੀ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਬਹਵੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋਸ੍ਤੋषਕਰਾਹ੍ਯਮੀ ਆਰਾਮਾ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵਿਰੇ॥ ੩੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਬਾਗ਼ ਦੋਹਰੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਗਨਾਨ੍ਨਿਸ੍ਸृਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਗਂਗੌਘਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ ੩੪.
ਅਚਾਨਕ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਾਰਾ ਵਗ ਪਿਆ।
ਕੂਪੋ ਹਿ ਪਯਸਾਂ ਯੇ ਨ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਜਗਤ੍ ੩੪.
ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇਕ ਐਸਾ ਕੂਆਂ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਕਦੇ ਮੈਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਾ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੩੪.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਏਵਂ ਵਿਲੋਕਮਾਨੋऽਸੌ ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ—
ਯਾਵਦ੍ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤੋਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੇਵ ਚ ੩੪.
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਾਰਦੋ ਮੋਹਿਤੋ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਚ ਸ ਤੌ ਤਦਾ ੩੪.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨੁਜ੍ਞਾ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ ੩੪.
ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਗਿਆ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਥ ਦੂष੍ਣੀਂਭੂਤੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ ੩੪.
ਫਿਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਸਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੩੪.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਖੇ।
ਏਵਮਾਦੀਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਣਿ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ ੩੪.
ਉਸ ਨੇ ਐਸੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭੇ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਅਰ੍ਧਾਸਨਗਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੩੪.
ਉਹ ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਅੱਧੀ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸੀ।
ਗੌਰੀ ਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ਬਾਲਾ ਤਨ੍ਵਂਗੀ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ ੩੪.
ਗੌਰੀ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪਤਲੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਨਿ ਵਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਿਕਲੀਕृਤਃ ੩੪.
ਉਹ ਬਦਲੇ ਨਾ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਥਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ੩੪.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਂਖੇਨ ਭੋਗਿਵਰ੍ਯੇਣ ਸੇਵਿਤਂ ਚਾਂਘ੍ਰਿਪਂਕਜਮ੍ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮੇਨ ਮਹਾ ਸ਼ੇषੇਣਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ॥ ੩੪.
ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨ ਸ਼ੰਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਪ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਦਮ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਾਗਵਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤੋ ਹਿ ਨਿਰਂਤਰਂਮ੍ ੩੪.
ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਸੱਪ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਭੂषਣਭੂषਿਤੌ ੩੪.
ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਾਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਕਜਾਤਿਸਂਵੀਤਾ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮਿਨਃ ੩੪.
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵੀ ਸਨ।
ਪਦ੍ਮੋ ਦਂਭਃ ਸੁਦਂਭਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲੋ ਭੀषਣਸ੍ਤਥਾ ੩੪.
ਪਦਮ, ਦੰਭ, ਸੁਦੰਭ, ਕਰਾਲ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਅਂਗਭੂਤਾ ਹਰਸ੍ਯਾ ਸਨ੍ਪੂਜ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ੩੪.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਰਾ ਦੇ, ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅੰਗ ਬਣ ਗਏ।