ਪੁष੍ਕਸੋऽਪਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ੩੩.
ਪੁਸ਼ਕਸਾ ਨੇ ਵੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪੁष੍ਪਾਦਿਕਂ ਫਲਂ ਗਂਧਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮृਦ੍ਧਿਮਤ੍ ੩੩.
ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਖੁਸ਼ਬੂ, ਤਾਂਬੂਲ ਅਤੇ ਰਸਦਾਰ ਭੋਜਨ,
ਚਂਡੇਨ ਵੈ ਪੁष੍ਕਸੇਨ ਸਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਭਵਤ੍ ੩੩.
ਚੰਡ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਸਾ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਉਸਦੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਏ।
ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਚੋਦ੍ਦੇਸ਼ਃ ਕੇਨ ਚੈਵ ਪੁਨਾ ਕृਤਮ੍ ੩੩.
ਉਸਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ?
ਯਦਾ ਸृष੍ਟਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ੩੩.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ,
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਰਾਸ਼ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥੈਵ ਚ ੩੩.
ਉਥੇ ਬਾਰਾਂ ਰਾਸੀਆਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵੀ ਸਨ।
ਏਭਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਚ ਰਾਸ਼ਿਭਿਰੁਡੁਭਿਸ੍ਤਥਾ ੩੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਸੀਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਤੇਜੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ—ਉਨਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਂਬਪਰ੍ਯਂਤਂ ਸृਜਤ੍ਯ ਵਤਿ ਹਂਤਿ ਚ ੩੩.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੇ ਟੰਢ ਤੱਕ, ਉਹ ਰਚਦਾ, ਪਾਲਦਾ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੋ ਹਿ ਬਲਵਾਁਲ੍ਲੋਕੇ ਏਕ ਏਵ ਨ ਚਾਪਰਃ ੩੩.
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਆਦੌ ਕਾਲਃ ਕਾਲਨਾਚ੍ਚ ਲੋਕਨਾਯਕਨਾਯਕਃ ੩੩.
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਂ ਆਪਣੇ ਭਾਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਦੇ ਸਰਪੰਚ ਹੈ।
ਸृष੍ਟੇਰ੍ਲਵੋ ਹਿ ਸਂਜਾਤੋ ਲਵਾਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਚ ੩੩.
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ 'ਲਵਾ' ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ 'ਲਵਾ' ਤੋਂ ਇਕ ਪਲ।
ਨਿਮਿषਾਣਾਂ ਚ षष੍ਟ੍ਯਾ ਵੈ ਫਲ ਇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ ੩੩.
ਅੱਖ ਦੀ ਸਠ ਵਾਰ ਝਪਕਣ ਨੂੰ 'ਫਲਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਮਾਸ ਏਵ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਤ੍ਸਰਃ ੩੩.
ਦੋ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਦਿਨਮਾਰਭ੍ਯ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਂਤਮੇਵ ਚ ੩੩.
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਤੱਕ।
ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਮਸੀ ਯਾ ਤੁ ਸਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰਿਯਾ ੩੩.
ਜੋ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਦਿਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਤੀਵ ਬਭੂਵ ਹ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਯਸ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ॥ ੩੩.
ਉਹ ਰਾਤ ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤਤ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਯੋਗਾਨਾਂ ਵਾ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ ਊਡੂਨਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਥਾ ੩੩.
ਯੋਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼੍ਰਵਣ ਵੀ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਯਸ੍ਤਥਾਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਦਾਨਕਰ੍ਮਣਿ ੩੩.
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਮੀ ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਚ षष੍ਠਿਕਾ ੩੩.
ਪੰਜਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੈ ਤੇ ਛੇਵੀਂ ਕੁਮਾਰ ਦੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਸ਼ਮੀ ਜ੍ਞੇਯਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਤਥਾ ੩੩.
ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਰੁਦਰ ਦੀ।
ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ੀ ਤਥਾ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਉਪੋष੍ਯਾ ਸਾ ਤਿਥਿਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਕਾਰਿਣੀ॥ ੩੩.
ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ ਵੀ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਇਹ ਤਿਥੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨਾਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰਿਤਿਥਿਃ ਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ ੩੩.
ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੀ ਤਿਥੀ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਵਿਧਵਾ ਕਾਚਿਤ੍ਪੁਰਾ ਹ੍ਯਾਸੀਚ੍ਚ ਚਂਚਲਾ ੩੩.
ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿੱਧਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਅ ਵਿਚ ਚੰਚਲ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜਾਤਃ ਸ਼੍ਵਪਚਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ੩੩.
ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮੰਦ ਬੰਦੇ ਦਾ ਸੀ।
ਮਹਾਪਾਪਪ੍ਰਯੋਗਾਚ੍ਚ ਪਾਪਮਾਰਭਤੇ ਸਦਾ ੩੩.
ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਹੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮृਗਯੁਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਸੌ ਕਰ੍ਮਚਣ੍ਡਾਲ ਏਵ ਸਃ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯੁषਿਤਃ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ॥ ੩੩.
ਉਹ ਮੰਦ ਬੰਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ ਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਚੰਡਾਲ ਸੀ। ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਰਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਸ਼ੈਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਦृਚ੍ਛਾਜਾਤਮਂਤਿਕੇ ੩੩.
ਉਸ ਨੇ ਯਾਦਰਚਾ ਨੇੜੇ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਵਾਚਨਾ ਸੁਣੀ।
ਸ ਏਕਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਦੁष੍ਟਃ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਾਗਰਾਤ੍ ੩੩.
ਉਹ ਮੰਦ ਬੰਦਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਰਿਹਾ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਤਾਮਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨੁषਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ ੩੩.
ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਸਾਲ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋऽਸੌ ਸੁਭਗਃ ਸਂਦੁਰੀ ਪ੍ਰਿਯਃ ੩੩.
ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਸੁਭਾਗਾ, ਚੰਗਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ।