ਪ੍ਰਾਸਂਗਿਕਤਯਾ ਮਾਘੇ ਕृਤਂ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਕृਤਮਰ੍ਚਨਮੇਵ ਚ॥ ੩੩.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ 'ਚ, ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਜਾਣੇ ਹੀ ਕਰ ਲਈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਕੋਲਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੇਨ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਾਣਿ ਚੈਵ ਹਿ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕੇ ਤਾਨਿ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸੁਕृਤੀ ਪ੍ਰਭੋ॥ ੩੩.
ਕੋਲਾ ਫਲ ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਜਾਗਰੋ ਜਾਤੋ ਮਹਾਨ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੋਪਰਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ੩੩.
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਜਾਗਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਛਲੇਨੈਵ ਮਹਾਭਾਗ ਕੋਲਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਹਿ ੩੩.
ਵੱਡੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਕੋਲਾ ਫਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ—
ਤੇਨੋਪਵਾਸੇਨ ਚ ਜਾਗਰੇਣ ਤੁष੍ਟੋ ਹ੍ਯਸੌ ਦੇਵਵਰੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ੩੩.
ਉਸ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਜਾਗਰਣ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਵੀਰਭਦ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ੩੩.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ—
ਗਣਾਨਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਪਿ ੩੩.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ,
ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਂਗਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰੇ ਗਤਾਨਿ ਚ ੩੩.
ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀਆਂ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਏ ਗਏ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇਨ ਮਹਤਾ ਆਨੀਤੋ ਗਂਧਮਾਦਨਮ੍॥ ੩੩.
ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਾਗਚ੍ਚਂਡੋਸੌ ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ੩੩.
ਉਸ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਚੰਡ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪੁष੍ਕਸੋऽਪਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ੩੩.
ਪੁਸ਼ਕਸਾ ਨੇ ਵੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪੁष੍ਪਾਦਿਕਂ ਫਲਂ ਗਂਧਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮृਦ੍ਧਿਮਤ੍ ੩੩.
ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਖੁਸ਼ਬੂ, ਤਾਂਬੂਲ ਅਤੇ ਰਸਦਾਰ ਭੋਜਨ,
ਚਂਡੇਨ ਵੈ ਪੁष੍ਕਸੇਨ ਸਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਭਵਤ੍ ੩੩.
ਚੰਡ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਸਾ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਉਸਦੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਏ।
ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਚੋਦ੍ਦੇਸ਼ਃ ਕੇਨ ਚੈਵ ਪੁਨਾ ਕृਤਮ੍ ੩੩.
ਉਸਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ?
ਯਦਾ ਸृष੍ਟਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ੩੩.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ,
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਰਾਸ਼ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥੈਵ ਚ ੩੩.
ਉਥੇ ਬਾਰਾਂ ਰਾਸੀਆਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵੀ ਸਨ।
ਏਭਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਚ ਰਾਸ਼ਿਭਿਰੁਡੁਭਿਸ੍ਤਥਾ ੩੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਸੀਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਤੇਜੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ—ਉਨਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਂਬਪਰ੍ਯਂਤਂ ਸृਜਤ੍ਯ ਵਤਿ ਹਂਤਿ ਚ ੩੩.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੇ ਟੰਢ ਤੱਕ, ਉਹ ਰਚਦਾ, ਪਾਲਦਾ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੋ ਹਿ ਬਲਵਾਁਲ੍ਲੋਕੇ ਏਕ ਏਵ ਨ ਚਾਪਰਃ ੩੩.
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਆਦੌ ਕਾਲਃ ਕਾਲਨਾਚ੍ਚ ਲੋਕਨਾਯਕਨਾਯਕਃ ੩੩.
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਂ ਆਪਣੇ ਭਾਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਦੇ ਸਰਪੰਚ ਹੈ।
ਸृष੍ਟੇਰ੍ਲਵੋ ਹਿ ਸਂਜਾਤੋ ਲਵਾਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਚ ੩੩.
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ 'ਲਵਾ' ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ 'ਲਵਾ' ਤੋਂ ਇਕ ਪਲ।
ਨਿਮਿषਾਣਾਂ ਚ षष੍ਟ੍ਯਾ ਵੈ ਫਲ ਇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ ੩੩.
ਅੱਖ ਦੀ ਸਠ ਵਾਰ ਝਪਕਣ ਨੂੰ 'ਫਲਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਮਾਸ ਏਵ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਤ੍ਸਰਃ ੩੩.
ਦੋ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਦਿਨਮਾਰਭ੍ਯ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਂਤਮੇਵ ਚ ੩੩.
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਤੱਕ।
ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਮਸੀ ਯਾ ਤੁ ਸਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰਿਯਾ ੩੩.
ਜੋ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਦਿਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਤੀਵ ਬਭੂਵ ਹ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਯਸ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ॥ ੩੩.
ਉਹ ਰਾਤ ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤਤ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਯੋਗਾਨਾਂ ਵਾ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ ਊਡੂਨਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਥਾ ੩੩.
ਯੋਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼੍ਰਵਣ ਵੀ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਯਸ੍ਤਥਾਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਦਾਨਕਰ੍ਮਣਿ ੩੩.
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਮੀ ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਚ षष੍ਠਿਕਾ ੩੩.
ਪੰਜਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੈ ਤੇ ਛੇਵੀਂ ਕੁਮਾਰ ਦੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਸ਼ਮੀ ਜ੍ਞੇਯਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਤਥਾ ੩੩.
ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਰੁਦਰ ਦੀ।