ਕਾਲਾਤ੍ਯਯੋ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ ਸੁਵ੍ਰਤ ੩੨.
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਹੇ ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ।
ਤਵਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ੩੨.
ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਇਵ ਤਿष੍ਠਾਮ ਭਯਾਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ਰਾਜਾਨਂ ਹਂਤੁਮਾਰੇਭੇ ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਖਡ੍ਗਮਾਦਦੇ॥ ੩੨.
ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਚਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਰਹੇ; ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤ੍ਰਿਗੁਣਾष੍ਟਾਕ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਂ ਹਂਤੁਕਾਮੋਸੌ ਸ਼੍ਵੇਤਰਾਜਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍॥ ੩੨.
ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਭਗਤ, ਉੱਚ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਥਿਤਂ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਤਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦੀਪੇਨ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਚਿਤ੍ਤਮ੍ ੩੨.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਤਂ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਾਲਂ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਂ ਮਨਸਾऽਚਲੇਨ ੩੨.
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਸਦਾਸ਼ਿਵੇਨ ਦृष੍ਟੋऽਸੌ ਕਾਲਃ ਕਾਲਾਂਤਕੇਨ ਚ ੩੨.
ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਕਾਲਾਂਤਕ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਨਂਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਯਾਵਦ੍ਦृष੍ਟੋ ਨਿਜਾਂਤਿਕੇ ੩੨.
ਨੰਦੀਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤृਤੀਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ੩੨.
ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਤੀਜੇ ਅੱਖ ਨਾਲ ਨਿਰੀਖਿਆ।
ਦਦਾਹ ਤਂ ਕਾਲਮਨੇਕਵਰ੍ਣਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਂ ਭੀਮਬਹੂਗ੍ਰਰੂਪਮ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਡਰਾਉਣਾ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਿਰੇ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਮੇਤਾਃ ਸਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਪਿਸ਼ਾਚਗੁਹ੍ਯਕਾਃ ੩੨.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਵृਤਂ ਕਾਲਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੩੨.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਦਹ੍ਯਮਾਨਂ ਕृਸ਼ਾਨੁਨਾ ੩੨.
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਸ੍ਵਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਮਵੇਧਸੇ ੩੨.
ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਤਮ ਨੂੰ ਭੇਦਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਸੁਹृਤ੍ਸਖਾ ੩੨.
ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈਂ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਸਾਥੀ।
ਕਿਂ ਕृਤਂ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਂਭੋ ਕੋऽਸੌ ਦਗ੍ਧੋ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ੩੨.
ਤੂੰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ? ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੌਣ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪਰਿਦੇਵਨਮ੍ ੩੨.
ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਸੁਣ ਕੇ,
ਮਯਾ ਦਗ੍ਧੋ ਹ੍ਯਯਂ ਕਾਲਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥੇ ਚ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ ੩੨.
ਇਹ ਕਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ ੩੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੁਣਿਆ।
ਕਿਮਨੇਨ ਕृਤਂ ਸ਼ਂਭੋ ਅਕृਤ੍ਯਂ ਵਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੩੨.
ਇਹ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ? ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਜੇ ਇਸ ਨੇ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ੩੨.
ਉਸ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਤਵ ਵਿਭੋ ਸੋऽਯਂ ਕ੍ਰੂਰੋऽਧੁਨਾऽऽਗਤਃ ੩੨.
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਕਠੋਰ ਜੀਵ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਨਾਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ।
ਬਹੂਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਂਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥੇऽਨ੍ਹਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ॥ ੩੨.
ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਪਾਪਿਨੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਲੋਕਸਂਹਾਰਕਾਰਕਾਃ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੩੨.
ਜੋ ਪਾਪੀ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਅਪਣਾ ਬੋਲਿਆ।
ਕਾਲੇਨੈਵ ਹਿ ਲੋਕੋऽਯਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਚਰਤੇ ਸਦਾ ੩੨.
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਸਦਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸਨਾਰਤਾਃ ਕੇਚਿਜ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਹਿ ਤਥਾ ਪਰੇ ੩੨.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਕਾਲੋ ਹਿ ਹਰ੍ਤਾ ਚ ਚਰਾਚਰਾਣਾਂ ਤਥਾ ਹ੍ਯਸੌ ਪਾਲਕੋऽਪ੍ਯਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ੩੨.
ਸਮਾਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਵੱਖਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਸृष੍ਟਿਪਰੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਂ ਜੀਵਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ੩੨.
ਜੇ ਤੂੰ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ।
ਤਰ੍ਹ੍ਯੇਵਂ ਕੁਰੁ ਸ਼ਂਭੋ ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੩੨.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੂੰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕਰ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰਤਾਪਿਨਾ ੩੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ—