ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮੂਲਾਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪਿਂਡਿਕੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ੩੧.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੀਵ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸਮਤਲ ਬਣਾਈਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਏ।
ਪਿਂਡੀਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਯਜੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ ੩੧.
ਚੌਕੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਂਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀ ਯਸ੍ਯ ਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸਦਾ ਚੇਤੋਨਿਵृਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਚਿਂਤਨੇ ਚ ੩੧.
ਜਿਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਹਟ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੇ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੩੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਨੇਕਾਗਮਸਂਵੀਤਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਮੁਦਾਹृਤਾਃ ੩੨.
ਇਹ ਕਰਤੱਬ ਕਈ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਦਰਸਾਏ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਵਿਚ ਸਮਝਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨਂਦਿਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵੈ ਤਦਾ॥ ੩੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸਮਝਾਏ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕੁਮਾਰਚਰਿਤਮਵਿਸ਼ੇषਂ ਸੁਮਂਗਲਮ੍ ੩੨.
ਕੁਮਾਰ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੩੨.
ਸ਼ਵੇਤ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਥਾ ਬੜੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਸ੍ਤੇ ਚ ਕਰ੍ਮਿਣਃ ੩੨.
ਉਹ ਭਗਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪृਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚਰਿਤਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ੩੨.
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਲੋਮਸ਼ੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੩੨.
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਮਤਿਰ੍ਦ੍ਧਿਰ੍ਮੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ॥ ੩੨.
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਓ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਸ਼ਵੇਤ ਮਹਾਤਮਾ ਵਲ ਚਲ ਪਈ ਹੈ।
ਪृਥਿਵੀਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯਨ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਸ਼ਾਸਾਥ ਸ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਨृਪੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਦਾ ਚੈਵ ਸਮਰ੍ਚਯਤ੍ਸਦਾ ੩੨.
ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣਮਰ੍ਚਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੩੨.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘੱਟ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਾਣੀ ਸ਼ਿਵਕਥਾਯੁਕ੍ਤਾ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਂਯੁਤਾ ੩੨.
ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਭਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨ ਬਾਧਂਤੇ ਤਥਾ ਚੋਪਦ੍ਰਵਾਸ੍ਤ੍ਵਮੀ ੩੨.
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਅਕृष੍ਟਪਚ੍ਯੌषਧਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋऽਭਵਨ੍ਭੁਵਿ ੩੨.
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਮੀਨ ਤੇ ਬਿਨਾ ਵੱਧੇ ਫਸਲਾਂ ਤੇ ਔਖਧੀਆਂ ਉੱਗਦੀਆਂ ਸਨ।
ਨ ਪੁਤ੍ਰਮਰਣੇ ਦੁਃਖਂ ਨਾਪਮਾਨਂ ਨ ਮਾਰਕਾਃ ੩੨.
ਉਥੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਾਰਕ ਰੋਗ ਸਨ।
ਏਵਂ ਬਹੁਤਰਃ ਕਾਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੩੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਏਕਦਾ ਪੂਜਮਾਨਂ ਤਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਦਮ੍ ੩੨.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—
ਵਚਨਾਚ੍ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤ ਆਨੀਯਤਾਮਿਤਿ ੩੨.
ਚਿੱਤਰਗੁਪਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, 'ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਓ।'
ਰਾਜਾਨਂ ਨੇਤੁਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾ ਮਹਾਭਯਾਃ ੩੨.
ਡਰਾਉਣੇ ਫਾਹਾ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਦਾ ਦੂਤਾ ਆਜ੍ਞਾਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ ੩੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਨਿਆ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਦਂਡਂ ਸਹਸਾ ਨੇਤੁਕਾਮਸ੍ਤਦਾ ਨृਪਮ੍ ੩੨.
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਡੰਡਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਯੁਤਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਕੇਵਲਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਯੁਤਮ੍ ੩੨.
ਪਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਿਰਫ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਥੋ ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਸ੍ਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇਤਰਾਜੋऽਤਿਵਿਹ੍ਵਲਃ ੩੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਿੱਤਰਗੁਪਤ ਕੋਲ ਖੜਾ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਗਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ ੩੨.
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਵਲ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾਵਤ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਸੋऽਪਿ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਭਯਾਵृਤਮ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਧਰਮਰਾਜ ਨੋ ਨੀਤੋऽਯਂ ਨृਪੋ ਮਹਾਨ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਧਰਮਰਾਜ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ?'