ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵਵਰੈਃ ਸੁਪੂਜ੍ਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਵਿਦਾਂ ਵਰਿष੍ਠ ੩੧.
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਗਿਰਿਭਿਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੋ ਹ੍ਯੁਮਾਸੁਤਃ ੩੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਲੋਂ ਉਮਾਸੁਤ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ।
ਭੋਭੋ ਗਿਰਿਵਰਾ ਯੂਯਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਮਦ੍ਵਚੋऽਧੁਨਾ ੩੧.
ਹੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਭਵਤ੍ਸ੍ਵੇਵ ਹਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਦृषਦੋ ਯਤ੍ਨਸੇਵਿਤਾਃ ੩੧.
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਪੱਥਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਲੱਭੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ੍ਵਤੀਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੩੧.
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਬਣਣਗੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਅਯਨਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੋਭਨਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਚ ੩੧.
ਇਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਹੋਣਗੇ।
ਯੋऽਯਂ ਮਾਤਾਮਹੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਹਿਮਵਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ ੩੧.
ਇਹ ਹਿਮਾਵਤ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਨਾਨਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਸ਼੍ਚ ਗਿਰਿਰਾਜੋऽਯਮਾਸ਼੍ਰਯੋ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੩੧.
ਇਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੇਰੂ ਵੀ ਆਸਰਾ ਬਣੇਗਾ।
ਲਿਂਗਰੂਪੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੩੧.
ਭਗਵਾਨ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰੇਗਾ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ਮਲਯੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਤਥਾਸੌ ਗਂਧਮਾਦਨਃ ੩੧.
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ, ਮਲਯ, ਵਿਂਧਿਆ ਅਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ—
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਲਿਂਗਰੂਪਿਣਃ ੩੧.
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਏਵਂ ਵਰਂ ਦਦੌ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰ੍ਵਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਂਕਰਿਃ ੩੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਾ ਹਿ ਗਿਰਯੋ ਲਿਂਗਰੂਪਿਣ ਏਵ ਤੇ ੩੧.
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਹਾੜ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ੩੧.
ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘਰ ਸਮਝੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਹਨ।
ਨੀਲਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਚ ਵੈਡੂਰ੍ਯਂ ਚਂਦ੍ਰਮੇਵ ਚ ੩੧.
ਨੀਲਾ ਪੱਥਰ, ਮੋਤੀ, ਮੂੰਗਾ, ਲਾਜਵਰਤ ਅਤੇ ਚੰਨਣੀ ਪੱਥਰ।
ਰਾਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਮਾਰਂ ਚ ਤਥਾ ਨਾਗਮਯਂ ਪਰਮ੍ ੩੧.
ਚਾਂਦੀ, ਤਾਂਬਾ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀਸਾ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯੇਵ ਪੂਜ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਨਿ ਚ ੩੧.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਐਹਿਕਾਮੁष੍ਮਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਜਾਕਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ॥ ੩੧.
ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲਿਂਗਾਨਾਮਪਿ ਪੂਜ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬਾਣਲਿਂਗਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਥਮ੍ ੩੧.
ਲਿੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ, ਤੂੰ ਬਾਣਾ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਰੇਵਾਯਾਂ ਤੋਯਮਧ੍ਯੇ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਦृषਦੋ ਹਿ ਯਾਃ ੩੧.
ਰੇਵਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਉਹ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮੂਲਾਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪਿਂਡਿਕੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ੩੧.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੀਵ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸਮਤਲ ਬਣਾਈਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਏ।
ਪਿਂਡੀਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਯਜੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ ੩੧.
ਚੌਕੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਂਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀ ਯਸ੍ਯ ਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸਦਾ ਚੇਤੋਨਿਵृਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਚਿਂਤਨੇ ਚ ੩੧.
ਜਿਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਹਟ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੇ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੩੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਨੇਕਾਗਮਸਂਵੀਤਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਮੁਦਾਹृਤਾਃ ੩੨.
ਇਹ ਕਰਤੱਬ ਕਈ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਦਰਸਾਏ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਵਿਚ ਸਮਝਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨਂਦਿਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵੈ ਤਦਾ॥ ੩੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸਮਝਾਏ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕੁਮਾਰਚਰਿਤਮਵਿਸ਼ੇषਂ ਸੁਮਂਗਲਮ੍ ੩੨.
ਕੁਮਾਰ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੩੨.
ਸ਼ਵੇਤ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਥਾ ਬੜੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਸ੍ਤੇ ਚ ਕਰ੍ਮਿਣਃ ੩੨.
ਉਹ ਭਗਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪृਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚਰਿਤਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ੩੨.
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।