ਸ਼ਬ੍ਦਾਚ੍ਛਬ੍ਦਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤ ਨਿਃਸ਼ਬ੍ਦਂ ਜ੍ਞਾਨਮੇਵ ਚ ੩੧.
ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਚੁੱਪ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਗਿਆਨ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰਮਂ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵੈ ਹ੍ਯਰਾਤ੍ਮਕਃ ੩੧.
ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਆਵਾਜ਼ ਤਾਂ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਾਦ੍ਯਂ ਹਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਚ੍ਛਬ੍ਦੇਨੈਵ ਵਿਨਾ ਕਥਮ੍ ੩੧.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝਾਉਣਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਬੋਲਿਆਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਰਮਾਰ੍ਧਯੁਤਂ ਵਚਃ ੩੧.
ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਵਾਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵ ऋषਯੋ ਵੀਤਕਲ੍ਮषਾਃ ੩੧.
ਸਾਰੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਜ੍ਞਾਨਗਮ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪਰਿਗੀਯਤੇ ੩੧.
ਜਦੋਂ ਗਿਆਨ, ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਸੇਨ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਬੋਧ ਮੇ ੩੧.
ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਯਥਾ ਭ੍ਰਮਰਿਕਾਦृष੍ਟਾ ਭ੍ਰਮ੍ਯਤੇ ਚ ਮਹੀ ਯਮ ੩੧.
ਜਿਵੇਂ ਘੁੰਮਦੀ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਵੀ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਤੇਨੈਵ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਚ ੩੧.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸੁਖਂ ਬਂਧਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ੩੧.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਯਾਮਯੋऽਯਂ ਸਂਸਾਰੋ ਮਮਤਾਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਮਹਾਨ੍ ੩੧.
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ 'ਮੇਰਾ' ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੋऽਹਂ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਹਾਮਾਯਾਵਲਂਬਿਨਃ ੩੧.
ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ? ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਹੋਰ ਸਭ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ, ਜਦ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ?
ਨਿष੍ਫਲੋऽਯਂ ਨਿਰਾਭਾਸੋ ਨਿਃਸਾਰੋ ਧੂਮਡਂਬਰਃ ੩੧.
ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਕੋਈ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਖਾਲੀ ਧੂੰਆਂ ਤੇ ਦਿਖਾਵਾ ਹੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਪ੍ਰੇਤਰਾਟ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ ੩੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਕੀਤਾ,
ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾਂ ਹਿ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਤਃ ੩੧.
ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ, ਫੈਸਲਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਰਕਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕੁਮਾਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੩੧.
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ,
ਹਤੇ ਤੁ ਤਾਰਕੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਹਿਮਵਨ੍ਪ੍ਰਮੁਖਾਦ੍ਰਯਃ ੩੧.
ਜਦ ਤਾਰਕ ਰਾਖਸ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਹਿਮਾਵਤ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ—
ਨਮਃ ਕਲ੍ਯਾਣਰੂਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਂਗਲ ੩੧.
ਹੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵਰੀष੍ਠਾਃ ਸ਼੍ਵਪਚਾ ਯੇਨ ਕृਤਾ ਵੈ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ੩੧.
ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵੇਂ ਲੋਕ ਵੀ ਉੱਚੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਾਤ੍ਮਜ ਤੇ ਨਮਃ ੩੧.
ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਲਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵਵਰੈਃ ਸੁਪੂਜ੍ਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਵਿਦਾਂ ਵਰਿष੍ਠ ੩੧.
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਗਿਰਿਭਿਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੋ ਹ੍ਯੁਮਾਸੁਤਃ ੩੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਲੋਂ ਉਮਾਸੁਤ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ।
ਭੋਭੋ ਗਿਰਿਵਰਾ ਯੂਯਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਮਦ੍ਵਚੋऽਧੁਨਾ ੩੧.
ਹੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਭਵਤ੍ਸ੍ਵੇਵ ਹਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਦृषਦੋ ਯਤ੍ਨਸੇਵਿਤਾਃ ੩੧.
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਪੱਥਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਲੱਭੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ੍ਵਤੀਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੩੧.
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਬਣਣਗੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਅਯਨਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੋਭਨਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਚ ੩੧.
ਇਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਹੋਣਗੇ।
ਯੋऽਯਂ ਮਾਤਾਮਹੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਹਿਮਵਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ ੩੧.
ਇਹ ਹਿਮਾਵਤ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਨਾਨਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਸ਼੍ਚ ਗਿਰਿਰਾਜੋऽਯਮਾਸ਼੍ਰਯੋ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੩੧.
ਇਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੇਰੂ ਵੀ ਆਸਰਾ ਬਣੇਗਾ।
ਲਿਂਗਰੂਪੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੩੧.
ਭਗਵਾਨ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰੇਗਾ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ਮਲਯੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਤਥਾਸੌ ਗਂਧਮਾਦਨਃ ੩੧.
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ, ਮਲਯ, ਵਿਂਧਿਆ ਅਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ—