ਸ਼ੌਨਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਉਵਾਚ ਚਰਿਤਂ ਤਦਾ ੩੧.
ਸ਼ੌਨਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਹ੍ਤਾਵ ਤਂ ਤਾਰਕਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਮਜਯਂ ਤਤਃ ੩੧.
ਜਦੋਂ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਮਹਿਮਾ ਹਿ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਕਥ੍ਯਤੇ ੩੧.
ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਥੋਪਨਿषਦੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮੀਮਾਂਸਾਦ੍ਵਿਤਯੇਨ ਤੁ ੩੧.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮੀਮਾਂਸਾ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਗੁਣ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਹਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੁਨਾਤਿ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍ ੩੧.
ਉਹ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚੈਵ ਸਵਾਸਵਮ੍ ਤृष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍॥ ੩੧.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਨਮੋ ਭਰ੍ਗਾਯ ਦੇਵਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ੩੧.
ਭਰਗਾ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨੀਲਕਂਠਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਵ੍ਯੋਮਾਵਯਵਰੂਪਿਣੇ ੩੧.
ਨੀਲਕੰਠ, ਸ਼ਰਵ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਆਕਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਮੇਨ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਹਿ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਭੁਰੀਸ਼੍ਵਰਃ ੩੧.
ਯਮ ਦੇ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਵਾਕ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦ ੩੧.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਬੋਲਣ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇਣੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ੩੧.
ਉੱਚੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—
ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਃ ਸਨਾਤਨਃ ੩੧.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਦਦਾਤਿ ਕੇਵਲਂ ਭਾਵਂ ਯੇਨ ਕੈਵਲ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ ੩੧.
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਤੁष੍ਟੋ ਵੈ ਭੋਗਂ ਤਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਸਂਪਦਃ ੩੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੁਖ ਤੇ ਸਵਰਗ ਆਦਿਕ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਵੀ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਣੇਸ਼ੋ ਹਿ ਮਹਾਦੇਵ ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਚਂਦਨੈਃ ੩੧.
ਗਣੇਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹੈ, ਅਰਘ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਲੋਕਪਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਫਲਪ੍ਰਦਾਃ ੩੧.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਸਂਭੂਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਿਹ ੩੧.
ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੈਕਸੋ ਨਰਾਃ ੩੧.
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਯਾ ਕਿਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦੇਵ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ ੩੧.
ਹੇ ਦੇਵ, ਕਰਨਾ ਤੇ ਨਾ ਕਰਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾ ਅਲੁਬ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਕਾਮਰਾਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ੩੧.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਾਸਨਾ ਨਹੀਂ—
ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਯਾਂਤਿ ਵੈ ਸ਼ਂਭੋ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਕृਤਿਨੋਪਿ ਹਿ ੩੧.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਉਹ ਅਵਸਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕਰ੍ਮਣਃ ੩੧.
ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕੁਮਾਰ ਦੇ, ਜਿਸਦੇ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਹਨ—
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਤਨਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਸ੍ਵਕੁਲੈਃ ਸਹ ੩੧.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਮਾਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਵਪਚਾ ਅਪਿ ਯਾਂਤਿ ਵੈ ੩੧.
ਕੁਮਾਰ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੩੧.
ਯਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਯੇषਾਂ ਤ੍ਵਂਤਗਤਂ ਪਾਪਂ ਜਨਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ੩੧.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ—
ਸਤ੍ਤੀਰ੍ਥਗਮਨਾਯੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਸਤਾਮਿਹ ੩੧.
—ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਏ ਹਨ ਜਾਂ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ—
ਬਹੂਨਾਂ ਜਨ੍ਮਨਾਮਂਤੇ ਮਯਿ ਭਾਵੋऽਨੁਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ੩੧.
ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਕृਤਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇषਾਂ ਭਾਵੋऽਨੁਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ੩੧.
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਵਪਚਾਧਮਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜਨ੍ਮਸਂਸ੍ਕਾਰਵਸ਼ਾਦ੍ਧਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮ ੩੧.
ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚੇ, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਜਾਤੀਆਂ ਵੀ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।