ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਂਚਯਂਤੌ ਸਿਂਹਾਵਿਵ ਮਹਾਬਲੌ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪਾਰ੍ਵਤਂ ਮਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ ੩੦.
ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸਾਧਕੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੌ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕਣ੍ਠੇ ਤਥਾ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਜਾਨ੍ਵੋਸ਼੍ਚੈਵ ਕਟੀਤਟੇ ੩੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ, ਗਲ੍ਹ, ਬਾਂਹਾਂ, ਗੁੱਡਿਆਂ ਤੇ ਕਮਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਾਰ ਕੀਤੇ।
ਤਦਾ ਤੌ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਚ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮੌ ਮਹਾਬਲੌ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਊਚੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਜੇष੍ਯਤੇ ੩੦.
ਸਭ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਸ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੌਣ ਜਿੱਤੇਗਾ?'
ਤਾਰਕਂ ਹਿ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ੩੦.
ਦੇਵਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਅੱਜ ਇਹ ਕੁਮਾਰ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਤਾਂ ਗਗਨੇ ਸਮੀਰਿਤਾਂ ਤਦੈਵ ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਮਥੈਃ ਪਰੀਤਃ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਾਚ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਯਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਂਤਰੇ ੩੦.
ਉਸ ਭਾਲੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਚ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਪ੍ਰਹਾਰਮਨਾ ਦृਤ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ ੩੦.
ਉਹ ਵਾਰ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਸਹਿ ਕੇ, ਤਾਰਕਾਸੁਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਸ਼ਾਂਕਰਿਰ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੋऽਭਵਤ੍ ੩੦.
ਉਸ ਭਾਲੇ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵਪੁੱਤਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਥਾ ਸਿਂਹੋ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਹਂਤੁਕਾਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ੩੦.
ਜਿਵੇਂ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਿੰਘ ਮਾਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰੇਣੈਵ ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਰਕਃ ੩੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਤਾਰਕਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਅਭ੍ਯਾਸਪਰਮਾਵਾਸ੍ਤਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵਿਜਿਗੀषਯਾ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਿਆਰੀ 'ਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਧਾਰਾਭਿਸ਼੍ਚ ਅਣੀਭੀਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੌ ਚ ਜਘ੍ਨਤੁਃ ੩੦.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨੁੱਕਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨੋਚੁਃ ਕਿਂਚਨ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ੩੦.
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਹਿਮਾਲਯੋऽਥ ਮੇਰੁਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਕੂਟਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਦੁਰਃ ੩੦.
ਫਿਰ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਮੇਰੂ, ਸ਼ਵੇਤਕੂਟ ਤੇ ਦਰਦੁਰ ਪਹਾੜ ਆਏ।
ਲੋਕਾਲੋਕੌ ਮਹਾਸ਼ੈਲੌ ਮਾਨਸੋਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਤਃ ੩੦.
ਲੋਕਾਲੋਕ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਮਾਨਸੋੱਤਰ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਹਾੜ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਉਦਯਾਦ੍ਰਿਰ੍ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਸ੍ਤਗਿਰਿਰ੍ਮਹਾਨ੍॥ ੩੦.
ਉਦਯਾਚਲ, ਮਹੇਂਦਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਵੀ ਆਏ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਃ ੩੦.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭਯਭੀਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਂਕਰਿਃ ੩੦.
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ।
ਮਾ ਖਿਦ੍ਯਤ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਾ ਚਿਂਤਾ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਨਗਾਃ ੩੦.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜੋ, ਕੋਈ ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਏਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਤਦਾ ਮਨਸ੍ਵੀ ਤਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਮੇਤਾਨ੍ ੩੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਚਕਰ੍ਤ ਰਿਪੋਃ ਸ਼ਿਰਃ ਏਵਂ ਸ ਜਯਮਾਪੇਦੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੋ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ॥ ੩੦.
ਫਿਰ ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਂ ਸੁਰਗਣਾ ऋषਯੋ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ ਖਗਾਃ ੩੦.
ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗੁਪਤ ਜੀਵ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਂ ਕੁਮਾਰਕਮ੍ ੩੦.
ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂ ਵਿਜਯਮਾਪਨ੍ਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ ੩੦.
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤੁ ਗਾਢੇਨ ਗਿਰਿਜਾਪਿ ਤੁਤੋष ਵੈ ੩੦.
ਫਿਰ ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ।
ਲਾਲਯਾਮਾਸ ਤਨ੍ਵਂਗੀ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਰੁਚਿਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ੩੦.
ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਾਰਵਤੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਡ ਪਾਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਆਰ੍ਯਾਸਨਗਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਮਿਤਭਾषਿਣੀ ੩੦.
ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਬੋਲਦੀ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।