ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਮਹਾਬਲਸ੍ਤਦਾ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਰੁषਿਤਃ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ੩੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵੀਰਭਦਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪੁਰੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ਼ੂਲਪ੍ਰਹਾਰਾਭਿਹਤੋ ਨਿਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ ੩੦.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਪਰਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਤਦੋਰਸਿ ੩੦.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੀਰਭਦਰ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ੩੦.
ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਦੋਤ੍ਥਿਤਃ ਸਹਸਾ ਮਹਾਬਲਃ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਨਿਹਂਤਾ ਸ੍ਵਰੋਚਿषਾ ਭਾਸਿਤਦਿਗ੍ਵਿਤਾਨਂ ਸੂਯਦੁਬਿਂਬਾਗ੍ਨ੍ਯੁਡੁਮਣ੍ਡਲਾਭਮ੍॥ ੩੦.
ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀਰਭਦਰ ਅਚਾਨਕ ਉਠਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਤਦਾ ਯਾਵਦ੍ਧਂਤੁਕਾਮੋ ਮਹਾਬਲਃ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੋ ਮਹਾਬਲਃ॥ ੩੦.
ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗੱਜਿਆ।
ਤਦਾ ਜਯੇਤ੍ਯਭਿਹਿਤੋ ਭੂਤੈਰਾਕਾਸ਼ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ ੩੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਭੂਤਾਂ ਨੇ 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!' ਚੀਕਿਆ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੁਃਸਹਃ ੩੦.
ਉਥੇ ਤਾਰਕ ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤੌ ਚ ਤੌ ਵੀਰੌ ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਂਚਯਂਤੌ ਸਿਂਹਾਵਿਵ ਮਹਾਬਲੌ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪਾਰ੍ਵਤਂ ਮਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ ੩੦.
ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸਾਧਕੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੌ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕਣ੍ਠੇ ਤਥਾ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਜਾਨ੍ਵੋਸ਼੍ਚੈਵ ਕਟੀਤਟੇ ੩੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ, ਗਲ੍ਹ, ਬਾਂਹਾਂ, ਗੁੱਡਿਆਂ ਤੇ ਕਮਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਾਰ ਕੀਤੇ।
ਤਦਾ ਤੌ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਚ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮੌ ਮਹਾਬਲੌ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਊਚੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਜੇष੍ਯਤੇ ੩੦.
ਸਭ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਸ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੌਣ ਜਿੱਤੇਗਾ?'
ਤਾਰਕਂ ਹਿ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ੩੦.
ਦੇਵਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਅੱਜ ਇਹ ਕੁਮਾਰ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਤਾਂ ਗਗਨੇ ਸਮੀਰਿਤਾਂ ਤਦੈਵ ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਮਥੈਃ ਪਰੀਤਃ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਾਚ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਯਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਂਤਰੇ ੩੦.
ਉਸ ਭਾਲੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਚ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਪ੍ਰਹਾਰਮਨਾ ਦृਤ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ ੩੦.
ਉਹ ਵਾਰ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਸਹਿ ਕੇ, ਤਾਰਕਾਸੁਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਸ਼ਾਂਕਰਿਰ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੋऽਭਵਤ੍ ੩੦.
ਉਸ ਭਾਲੇ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵਪੁੱਤਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਥਾ ਸਿਂਹੋ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਹਂਤੁਕਾਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ੩੦.
ਜਿਵੇਂ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਿੰਘ ਮਾਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰੇਣੈਵ ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਰਕਃ ੩੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਤਾਰਕਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਅਭ੍ਯਾਸਪਰਮਾਵਾਸ੍ਤਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵਿਜਿਗੀषਯਾ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਿਆਰੀ 'ਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਧਾਰਾਭਿਸ਼੍ਚ ਅਣੀਭੀਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੌ ਚ ਜਘ੍ਨਤੁਃ ੩੦.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨੁੱਕਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨੋਚੁਃ ਕਿਂਚਨ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ੩੦.
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਹਿਮਾਲਯੋऽਥ ਮੇਰੁਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਕੂਟਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਦੁਰਃ ੩੦.
ਫਿਰ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਮੇਰੂ, ਸ਼ਵੇਤਕੂਟ ਤੇ ਦਰਦੁਰ ਪਹਾੜ ਆਏ।
ਲੋਕਾਲੋਕੌ ਮਹਾਸ਼ੈਲੌ ਮਾਨਸੋਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਤਃ ੩੦.
ਲੋਕਾਲੋਕ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਮਾਨਸੋੱਤਰ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਹਾੜ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਉਦਯਾਦ੍ਰਿਰ੍ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਸ੍ਤਗਿਰਿਰ੍ਮਹਾਨ੍॥ ੩੦.
ਉਦਯਾਚਲ, ਮਹੇਂਦਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਵੀ ਆਏ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਃ ੩੦.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਆ ਗਏ।