ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੇਨੈਵ ਬਹੁਰੂਪੋ ਹਤੋऽਸੁਰਃ ੨੯.
ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਹੀ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਕੁਮਾਰਂ ਹਂਤੁਮੋਸੌ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਬਲਘਾਤਕਃ ੨੯.
ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਹਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵੀਰ ਰਣੇ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦ॥ ੨੯.
ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪੋ ਵੀਰਵਰਃ ਸ ਏਕਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਿਰਲਾ, ਇੱਕਲਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਪਰਮਰੁषਭਿਭੂਤੋ ਦਿਤਿਤਨਯਃ ਪਰੀਵृਤੋऽਸੁਰੇਂਦ੍ਰੈਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਵਲ੍ਗਮਾਨਂ ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਤਾਰਕਾ ਸੁਰਮੋਜਸਾ ੩੦.
ਉਹ ਗਰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਰਕਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।
ਤੇਨ ਵਜ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਤਾਰਕੋ ਵਿਹ੍ਵਲੀਕृਤਃ ਪਤਿਤੋऽਪਿ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹਰਦ੍ਦ੍ਵਿਪਮ੍॥ ੩੦.
ਉਸ ਵਜਰ ਦੇ ਘਾਟ ਨਾਲ ਤਾਰਕਾ ਹੱਕਾ-ਬੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁਰਂਦਰਂ ਗਜਸ੍ਥਂ ਹਿ ਅਪਾਤਯਾ ਭੂਤਲੇ ੩੦.
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਰਕੇਣਾਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਪ੍ਰਭੋ ੩੦.
ਹੁਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਉਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ।
ਹਤਂ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਰਿਪੁਸੂਦਨਃ ੩੦.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਮਹਾਬਲਸ੍ਤਦਾ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਰੁषਿਤਃ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ੩੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵੀਰਭਦਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪੁਰੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ਼ੂਲਪ੍ਰਹਾਰਾਭਿਹਤੋ ਨਿਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ ੩੦.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਪਰਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਤਦੋਰਸਿ ੩੦.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੀਰਭਦਰ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ੩੦.
ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਦੋਤ੍ਥਿਤਃ ਸਹਸਾ ਮਹਾਬਲਃ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਨਿਹਂਤਾ ਸ੍ਵਰੋਚਿषਾ ਭਾਸਿਤਦਿਗ੍ਵਿਤਾਨਂ ਸੂਯਦੁਬਿਂਬਾਗ੍ਨ੍ਯੁਡੁਮਣ੍ਡਲਾਭਮ੍॥ ੩੦.
ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀਰਭਦਰ ਅਚਾਨਕ ਉਠਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਤਦਾ ਯਾਵਦ੍ਧਂਤੁਕਾਮੋ ਮਹਾਬਲਃ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੋ ਮਹਾਬਲਃ॥ ੩੦.
ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗੱਜਿਆ।
ਤਦਾ ਜਯੇਤ੍ਯਭਿਹਿਤੋ ਭੂਤੈਰਾਕਾਸ਼ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ ੩੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਭੂਤਾਂ ਨੇ 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!' ਚੀਕਿਆ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੁਃਸਹਃ ੩੦.
ਉਥੇ ਤਾਰਕ ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤੌ ਚ ਤੌ ਵੀਰੌ ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਂਚਯਂਤੌ ਸਿਂਹਾਵਿਵ ਮਹਾਬਲੌ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪਾਰ੍ਵਤਂ ਮਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ ੩੦.
ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸਾਧਕੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੌ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕਣ੍ਠੇ ਤਥਾ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਜਾਨ੍ਵੋਸ਼੍ਚੈਵ ਕਟੀਤਟੇ ੩੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ, ਗਲ੍ਹ, ਬਾਂਹਾਂ, ਗੁੱਡਿਆਂ ਤੇ ਕਮਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਾਰ ਕੀਤੇ।
ਤਦਾ ਤੌ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਚ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮੌ ਮਹਾਬਲੌ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਊਚੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਜੇष੍ਯਤੇ ੩੦.
ਸਭ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਸ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੌਣ ਜਿੱਤੇਗਾ?'
ਤਾਰਕਂ ਹਿ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ੩੦.
ਦੇਵਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਅੱਜ ਇਹ ਕੁਮਾਰ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਤਾਂ ਗਗਨੇ ਸਮੀਰਿਤਾਂ ਤਦੈਵ ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਮਥੈਃ ਪਰੀਤਃ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਾਚ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਯਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਂਤਰੇ ੩੦.
ਉਸ ਭਾਲੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਚ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਪ੍ਰਹਾਰਮਨਾ ਦृਤ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ ੩੦.
ਉਹ ਵਾਰ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਸਹਿ ਕੇ, ਤਾਰਕਾਸੁਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਖੜਾ ਰਿਹਾ।