ਤਾਰਕੇਣ ਪੁਰਾ ਵੀਰ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ੨੯.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਚੋਗ੍ਰੇਣ ਅਜੇਯਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਅਜੈਯਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਜਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹ੍ਯਨੇਨੈਵ ਰਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ ੨੯.
ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਚਾਦ੍ਯ ਵੈ ਵਿਮਾਨਾ ਦਵਤੀਰ੍ਯਾਥ ਪਦਾਤਿਃ ਪਰਮੋऽਭਵਤ੍॥ ੨੯.
ਆਜ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।
ਪਦ੍ਮ੍ਯਾਂ ਤਦਾਸੌ ਪਰਿਧਾਵਮਾਨਃ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜੋਯਂ ਚ ਕੁਮਾਰਰੂਪੀ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੌੜਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਾਯਾਂਤਮਤੀਵ ਚਂਡਮਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਂ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍ ੨੯.
ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ,
ਅਨੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹ੍ਯਹਮੇਵ ਵੀਰੋ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨਹਮੇਵ ਵੀਰਾਨ੍ ੨੯.
ਮੈਂ ਹੀ ਇੱਕਲਾ ਵਿਰਲਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵਿਰਲੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤਤਂ ਮਹਾਬਲਃ ਕੁਮਾਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਯੌ ਚ ਯੋਦ੍ਧਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਕੁਮਾਰੋ ਮੇਗ੍ਰਤਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਕृਤਃ ੨੯.
ਆਜ, ਨੌਜਵਾਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ?
ਪੁਰਾ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹਨ।
ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੇਨੈਵ ਬਹੁਰੂਪੋ ਹਤੋऽਸੁਰਃ ੨੯.
ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਹੀ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਕੁਮਾਰਂ ਹਂਤੁਮੋਸੌ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਬਲਘਾਤਕਃ ੨੯.
ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਹਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵੀਰ ਰਣੇ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦ॥ ੨੯.
ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪੋ ਵੀਰਵਰਃ ਸ ਏਕਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਿਰਲਾ, ਇੱਕਲਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਪਰਮਰੁषਭਿਭੂਤੋ ਦਿਤਿਤਨਯਃ ਪਰੀਵृਤੋऽਸੁਰੇਂਦ੍ਰੈਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਵਲ੍ਗਮਾਨਂ ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਤਾਰਕਾ ਸੁਰਮੋਜਸਾ ੩੦.
ਉਹ ਗਰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਰਕਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।
ਤੇਨ ਵਜ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਤਾਰਕੋ ਵਿਹ੍ਵਲੀਕृਤਃ ਪਤਿਤੋऽਪਿ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹਰਦ੍ਦ੍ਵਿਪਮ੍॥ ੩੦.
ਉਸ ਵਜਰ ਦੇ ਘਾਟ ਨਾਲ ਤਾਰਕਾ ਹੱਕਾ-ਬੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁਰਂਦਰਂ ਗਜਸ੍ਥਂ ਹਿ ਅਪਾਤਯਾ ਭੂਤਲੇ ੩੦.
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਰਕੇਣਾਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਪ੍ਰਭੋ ੩੦.
ਹੁਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਉਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ।
ਹਤਂ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਰਿਪੁਸੂਦਨਃ ੩੦.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਮਹਾਬਲਸ੍ਤਦਾ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਰੁषਿਤਃ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ੩੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵੀਰਭਦਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪੁਰੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ਼ੂਲਪ੍ਰਹਾਰਾਭਿਹਤੋ ਨਿਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ ੩੦.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਪਰਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਤਦੋਰਸਿ ੩੦.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੀਰਭਦਰ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ੩੦.
ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਦੋਤ੍ਥਿਤਃ ਸਹਸਾ ਮਹਾਬਲਃ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਨਿਹਂਤਾ ਸ੍ਵਰੋਚਿषਾ ਭਾਸਿਤਦਿਗ੍ਵਿਤਾਨਂ ਸੂਯਦੁਬਿਂਬਾਗ੍ਨ੍ਯੁਡੁਮਣ੍ਡਲਾਭਮ੍॥ ੩੦.
ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀਰਭਦਰ ਅਚਾਨਕ ਉਠਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਤਦਾ ਯਾਵਦ੍ਧਂਤੁਕਾਮੋ ਮਹਾਬਲਃ ੩੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੋ ਮਹਾਬਲਃ॥ ੩੦.
ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗੱਜਿਆ।
ਤਦਾ ਜਯੇਤ੍ਯਭਿਹਿਤੋ ਭੂਤੈਰਾਕਾਸ਼ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ ੩੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਭੂਤਾਂ ਨੇ 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!' ਚੀਕਿਆ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੁਃਸਹਃ ੩੦.
ਉਥੇ ਤਾਰਕ ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤੌ ਚ ਤੌ ਵੀਰੌ ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੩੦.
ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।