ਜਾਤਸ੍ਤਦਾ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਃ ੨੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਮਹਾਰੂਢਾ ਦਂਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ ੨੯.
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਤੇ ਦੰਦ-ਨਿਕਲੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਨਿਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਵੈ ਗਣਾਸ੍ਤੇ ਰਣਮਣ੍ਡਲੇ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਮੂਹ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਹਂਤਾਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਨਾ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁਤ ੨੯.
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਮੰਦ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋऽਸਿ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜ ੨੯.
ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਨਨ੍ਦਨੋ ਮਹਾਨ੍ ੨੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਿਤ੍ਰਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੨੯.
ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਅਜੀਬ ਜੰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕੇऽਸ੍ਮਦੀਯਾਃ ਪਰੇ ਚੈਵ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਕਥਂਚਨ ੨੯.
ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੌਣ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹਨ।
ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੨੯.
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਮਾਰੋऽਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸਂਭਵਃ ੨੯.
ਤੂੰ ਕੁਮਾਰ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਤਾਰਕੇਣ ਪੁਰਾ ਵੀਰ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ੨੯.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਚੋਗ੍ਰੇਣ ਅਜੇਯਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਅਜੈਯਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਜਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹ੍ਯਨੇਨੈਵ ਰਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ ੨੯.
ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਚਾਦ੍ਯ ਵੈ ਵਿਮਾਨਾ ਦਵਤੀਰ੍ਯਾਥ ਪਦਾਤਿਃ ਪਰਮੋऽਭਵਤ੍॥ ੨੯.
ਆਜ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।
ਪਦ੍ਮ੍ਯਾਂ ਤਦਾਸੌ ਪਰਿਧਾਵਮਾਨਃ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜੋਯਂ ਚ ਕੁਮਾਰਰੂਪੀ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੌੜਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਾਯਾਂਤਮਤੀਵ ਚਂਡਮਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਂ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍ ੨੯.
ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ,
ਅਨੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹ੍ਯਹਮੇਵ ਵੀਰੋ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨਹਮੇਵ ਵੀਰਾਨ੍ ੨੯.
ਮੈਂ ਹੀ ਇੱਕਲਾ ਵਿਰਲਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵਿਰਲੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤਤਂ ਮਹਾਬਲਃ ਕੁਮਾਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਯੌ ਚ ਯੋਦ੍ਧਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਕੁਮਾਰੋ ਮੇਗ੍ਰਤਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਕृਤਃ ੨੯.
ਆਜ, ਨੌਜਵਾਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ?
ਪੁਰਾ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹਨ।
ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੇਨੈਵ ਬਹੁਰੂਪੋ ਹਤੋऽਸੁਰਃ ੨੯.
ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਹੀ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਕੁਮਾਰਂ ਹਂਤੁਮੋਸੌ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਬਲਘਾਤਕਃ ੨੯.
ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਹਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵੀਰ ਰਣੇ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦ॥ ੨੯.
ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪੋ ਵੀਰਵਰਃ ਸ ਏਕਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਿਰਲਾ, ਇੱਕਲਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਪਰਮਰੁषਭਿਭੂਤੋ ਦਿਤਿਤਨਯਃ ਪਰੀਵृਤੋऽਸੁਰੇਂਦ੍ਰੈਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਵਲ੍ਗਮਾਨਂ ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਤਾਰਕਾ ਸੁਰਮੋਜਸਾ ੩੦.
ਉਹ ਗਰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਰਕਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।
ਤੇਨ ਵਜ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਤਾਰਕੋ ਵਿਹ੍ਵਲੀਕृਤਃ ਪਤਿਤੋऽਪਿ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹਰਦ੍ਦ੍ਵਿਪਮ੍॥ ੩੦.
ਉਸ ਵਜਰ ਦੇ ਘਾਟ ਨਾਲ ਤਾਰਕਾ ਹੱਕਾ-ਬੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁਰਂਦਰਂ ਗਜਸ੍ਥਂ ਹਿ ਅਪਾਤਯਾ ਭੂਤਲੇ ੩੦.
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਰਕੇਣਾਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਪ੍ਰਭੋ ੩੦.
ਹੁਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਉਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ।
ਹਤਂ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਰਿਪੁਸੂਦਨਃ ੩੦.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ—