ਵਿਨਾਮ੍ਯ ਚਾਪਂ ਹਿ ਤਥਾ ਚ ਤਾਰਕਃ ਸ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸੇਨਾਮ੍ ੨੯.
ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਵੰਨਿਆ, ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਫੌਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਗਣੈਃ ਸਮੇਤੋ ਯੁਯੁਧੇ ਤਦਾਨੀਂ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਹਿ ਮਹਾਬਲਸ਼੍ਚ ਸ ਦੈਤ੍ਯਵਰ੍ਯੋऽਤਿਰੁषਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਂਮਰ੍ਦਯਾਮਾਸ ਮਹਾਬਲੋ ਹਿ॥ ੨੯.
ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਤਥਾ ਵृषਾ ਗਰ੍ਜਮਾਨਾ ਅਸ਼੍ਵਾਞ੍ਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚ ਸਾਦਿਭਿਃ ੨੯.
ਵੱਝ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵृषਾਰੂਢੌਃ ਸਰਥੈਸ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿष੍ਪਾਟਿਤਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਪੋਥਿਤਾਸ਼੍ਚ॥ ੨੯.
ਬਲਦਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਮਾਰ ਕੇ ਪਠਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਬਹਵਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਪੇਤੁਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਿਹਤਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾਨੁਚਰਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਤਾਰਕੋ ਹਿ ਰੁषਾਵਿष੍ਟੋ ਹਂਤੁਂ ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਯਯੌ॥ ੨੯.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਕੋਲ ਪਨਾਹ ਲੈ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਰਕਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਭੁਜਾਨਾਮਯੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੋ ਹਿ ਤਾਰਕਃ ੨੯.
ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਦਂਸ਼ਿਤੇਨ ਚ ਸਿਂਹੇਨ ਵृषਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਦਾਰਿਤਾਃ ੨੯.
ਕੁਝ ਬਲਦ ਇੱਕ ਦੰਦ-ਨਿਕਲੇ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਫਾੜੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਕृਤਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਤਾਰਕੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੨੯.
ਇਹ ਕੰਮ ਉਸ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ।
ਜਾਤਸ੍ਤਦਾ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਃ ੨੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਮਹਾਰੂਢਾ ਦਂਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ ੨੯.
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਤੇ ਦੰਦ-ਨਿਕਲੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਨਿਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਵੈ ਗਣਾਸ੍ਤੇ ਰਣਮਣ੍ਡਲੇ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਮੂਹ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਹਂਤਾਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਨਾ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁਤ ੨੯.
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਮੰਦ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋऽਸਿ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜ ੨੯.
ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਨਨ੍ਦਨੋ ਮਹਾਨ੍ ੨੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਿਤ੍ਰਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੨੯.
ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਅਜੀਬ ਜੰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕੇऽਸ੍ਮਦੀਯਾਃ ਪਰੇ ਚੈਵ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਕਥਂਚਨ ੨੯.
ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੌਣ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹਨ।
ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੨੯.
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਮਾਰੋऽਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸਂਭਵਃ ੨੯.
ਤੂੰ ਕੁਮਾਰ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਤਾਰਕੇਣ ਪੁਰਾ ਵੀਰ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ੨੯.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਚੋਗ੍ਰੇਣ ਅਜੇਯਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਅਜੈਯਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਜਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹ੍ਯਨੇਨੈਵ ਰਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ ੨੯.
ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਚਾਦ੍ਯ ਵੈ ਵਿਮਾਨਾ ਦਵਤੀਰ੍ਯਾਥ ਪਦਾਤਿਃ ਪਰਮੋऽਭਵਤ੍॥ ੨੯.
ਆਜ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।
ਪਦ੍ਮ੍ਯਾਂ ਤਦਾਸੌ ਪਰਿਧਾਵਮਾਨਃ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜੋਯਂ ਚ ਕੁਮਾਰਰੂਪੀ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੌੜਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਾਯਾਂਤਮਤੀਵ ਚਂਡਮਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਂ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍ ੨੯.
ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ,
ਅਨੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹ੍ਯਹਮੇਵ ਵੀਰੋ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨਹਮੇਵ ਵੀਰਾਨ੍ ੨੯.
ਮੈਂ ਹੀ ਇੱਕਲਾ ਵਿਰਲਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵਿਰਲੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤਤਂ ਮਹਾਬਲਃ ਕੁਮਾਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਯੌ ਚ ਯੋਦ੍ਧਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਕੁਮਾਰੋ ਮੇਗ੍ਰਤਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਕृਤਃ ੨੯.
ਆਜ, ਨੌਜਵਾਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ?
ਪੁਰਾ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹਨ।