ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਣਭੂਮੌ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ ੨੯.
ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਵਦਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਤਾਰਕਾਂ ਮਹੀਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੨੯.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਾਰਕਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮਾਦਾਯ ਤਾਰਕੇਣ ਯੁਯੋਧ ਸਃ ੨੯.
ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨੋ ਵृषਾਂਕਾਸ਼੍ਚ ਗਣਾਸ੍ਤੇਤਿਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ ੨੯.
ਜਟਾਧਾਰੀ, ਵੱਝ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਗਣ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਪਾਗਭੂषਣਾਃ ੨੯.
ਸਾਰੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਨਿਲਕਣ੍ਠਾ ਦਸ਼ਭੁਜਾਃ ਪਞ੍ਚਕਤ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਃ ੨੯.
ਨੀਲਕੰਠ, ਦੱਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਕੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੨੯.
ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਗਣੈਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ ੨੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗਣਾਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ।
ਅਮृष੍ਯਮਾਣਾਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦੈਸ੍ਤਤੋ ਗਣਾਸ੍ਤੇ ਜਯਿਨੋ ਬਭੂਵੁਃ ੨੯.
ਉਹ ਗਣ, ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਗਏ।
ਵਿਨਾਮ੍ਯ ਚਾਪਂ ਹਿ ਤਥਾ ਚ ਤਾਰਕਃ ਸ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸੇਨਾਮ੍ ੨੯.
ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਵੰਨਿਆ, ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਫੌਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਗਣੈਃ ਸਮੇਤੋ ਯੁਯੁਧੇ ਤਦਾਨੀਂ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਹਿ ਮਹਾਬਲਸ਼੍ਚ ਸ ਦੈਤ੍ਯਵਰ੍ਯੋऽਤਿਰੁषਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਂਮਰ੍ਦਯਾਮਾਸ ਮਹਾਬਲੋ ਹਿ॥ ੨੯.
ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਤਥਾ ਵृषਾ ਗਰ੍ਜਮਾਨਾ ਅਸ਼੍ਵਾਞ੍ਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚ ਸਾਦਿਭਿਃ ੨੯.
ਵੱਝ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵृषਾਰੂਢੌਃ ਸਰਥੈਸ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿष੍ਪਾਟਿਤਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਪੋਥਿਤਾਸ਼੍ਚ॥ ੨੯.
ਬਲਦਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਮਾਰ ਕੇ ਪਠਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਬਹਵਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਪੇਤੁਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਿਹਤਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾਨੁਚਰਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਤਾਰਕੋ ਹਿ ਰੁषਾਵਿष੍ਟੋ ਹਂਤੁਂ ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਯਯੌ॥ ੨੯.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਕੋਲ ਪਨਾਹ ਲੈ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਰਕਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਭੁਜਾਨਾਮਯੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੋ ਹਿ ਤਾਰਕਃ ੨੯.
ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਦਂਸ਼ਿਤੇਨ ਚ ਸਿਂਹੇਨ ਵृषਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਦਾਰਿਤਾਃ ੨੯.
ਕੁਝ ਬਲਦ ਇੱਕ ਦੰਦ-ਨਿਕਲੇ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਫਾੜੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਕृਤਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਤਾਰਕੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੨੯.
ਇਹ ਕੰਮ ਉਸ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ।
ਜਾਤਸ੍ਤਦਾ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਃ ੨੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਮਹਾਰੂਢਾ ਦਂਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ ੨੯.
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਤੇ ਦੰਦ-ਨਿਕਲੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਨਿਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਵੈ ਗਣਾਸ੍ਤੇ ਰਣਮਣ੍ਡਲੇ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਮੂਹ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਹਂਤਾਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਨਾ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁਤ ੨੯.
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਮੰਦ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋऽਸਿ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜ ੨੯.
ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਨਨ੍ਦਨੋ ਮਹਾਨ੍ ੨੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਿਤ੍ਰਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੨੯.
ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਅਜੀਬ ਜੰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕੇऽਸ੍ਮਦੀਯਾਃ ਪਰੇ ਚੈਵ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਕਥਂਚਨ ੨੯.
ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੌਣ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹਨ।
ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੨੯.
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਮਾਰੋऽਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸਂਭਵਃ ੨੯.
ਤੂੰ ਕੁਮਾਰ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।