ਸੁਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾਹ੍ਯਭਵਂਸ੍ਤਦਾ ੨੯.
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਗਏ।
ਤਥਾ ਡਮਰੂਨਾਦੇਨ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੯.
ਡਮਰੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਭਰ ਗਏ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇऽਤਿਸਂਰਬ੍ਧੌ ਪ੍ਰਹਾਰੈਰ੍ਜਰੀਕृਤੌ ੨੯.
ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਦਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਧਃ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਵੀਰਭਦਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦੇਨ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੯.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਜੋ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਸੀ—
ਏਵਂ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਜਘ੍ਨਤੁਸ਼੍ਚੇਤਰੇਤਰਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਤੌ ਭੁਵਿ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਵਰੇਣ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ।
ਤਥਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਾਰਕਂ ਚ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇऽਦ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਤੇ ਪਾਪਿਨੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਿਮृਸ਼ਂਤਿਰਣਂ ਗਤਾਃ॥ ੨੯.
ਮੈਂ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖੋ। ਉਹ ਪਾਪੀ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਭੀਰਵਸ੍ਤੇ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਨ ਵਾਚ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ ੨੯.
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਣਭੂਮੌ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ ੨੯.
ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਵਦਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਤਾਰਕਾਂ ਮਹੀਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੨੯.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਾਰਕਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮਾਦਾਯ ਤਾਰਕੇਣ ਯੁਯੋਧ ਸਃ ੨੯.
ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨੋ ਵृषਾਂਕਾਸ਼੍ਚ ਗਣਾਸ੍ਤੇਤਿਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ ੨੯.
ਜਟਾਧਾਰੀ, ਵੱਝ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਗਣ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਪਾਗਭੂषਣਾਃ ੨੯.
ਸਾਰੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਨਿਲਕਣ੍ਠਾ ਦਸ਼ਭੁਜਾਃ ਪਞ੍ਚਕਤ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਃ ੨੯.
ਨੀਲਕੰਠ, ਦੱਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਕੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੨੯.
ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਗਣੈਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ ੨੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗਣਾਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ।
ਅਮृष੍ਯਮਾਣਾਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦੈਸ੍ਤਤੋ ਗਣਾਸ੍ਤੇ ਜਯਿਨੋ ਬਭੂਵੁਃ ੨੯.
ਉਹ ਗਣ, ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਗਏ।
ਵਿਨਾਮ੍ਯ ਚਾਪਂ ਹਿ ਤਥਾ ਚ ਤਾਰਕਃ ਸ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸੇਨਾਮ੍ ੨੯.
ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਵੰਨਿਆ, ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਫੌਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਗਣੈਃ ਸਮੇਤੋ ਯੁਯੁਧੇ ਤਦਾਨੀਂ ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਹਿ ਮਹਾਬਲਸ਼੍ਚ ਸ ਦੈਤ੍ਯਵਰ੍ਯੋऽਤਿਰੁषਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਂਮਰ੍ਦਯਾਮਾਸ ਮਹਾਬਲੋ ਹਿ॥ ੨੯.
ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਤਥਾ ਵृषਾ ਗਰ੍ਜਮਾਨਾ ਅਸ਼੍ਵਾਞ੍ਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚ ਸਾਦਿਭਿਃ ੨੯.
ਵੱਝ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵृषਾਰੂਢੌਃ ਸਰਥੈਸ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿष੍ਪਾਟਿਤਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਪੋਥਿਤਾਸ਼੍ਚ॥ ੨੯.
ਬਲਦਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਮਾਰ ਕੇ ਪਠਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਬਹਵਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਪੇਤੁਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਿਹਤਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾਨੁਚਰਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਤਾਰਕੋ ਹਿ ਰੁषਾਵਿष੍ਟੋ ਹਂਤੁਂ ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਯਯੌ॥ ੨੯.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਕੋਲ ਪਨਾਹ ਲੈ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਰਕਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਭੁਜਾਨਾਮਯੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੋ ਹਿ ਤਾਰਕਃ ੨੯.
ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਦਂਸ਼ਿਤੇਨ ਚ ਸਿਂਹੇਨ ਵृषਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਦਾਰਿਤਾਃ ੨੯.
ਕੁਝ ਬਲਦ ਇੱਕ ਦੰਦ-ਨਿਕਲੇ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਫਾੜੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਕृਤਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਤਾਰਕੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੨੯.
ਇਹ ਕੰਮ ਉਸ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ।