ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਮਨੋਹਰਂ ਸ਼ੁਭਂ ਹ੍ਯੁਦੀਰਿਤਂ ਤੇਨ ਮਹਾਪ੍ਰਭੇਣ ੨੯.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਕਹੇ ਮਨਮੋਹਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਤੋ ਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਸ਼ਂਖਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ ੨੯.
ਫਿਰ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ ਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਿੰਘਣੀਆਂ ਵਜਾਈਆਂ।
ਜਗਰ੍ਜੁਰਸੁਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾਃ ੨੯.
ਉਥੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਕੇ ਗਰਜਣਾ ਕੀਤੀ।
ਗਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਸਾਦ੍ਯ ਤਾਰਕਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍ ੨੯.
ਕਈ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਮਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੁਮਾਰਕਮ੍ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਥਾ ਨੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੈਰ੍ऋष੍ਟਿਭਿਃ ਪਾਸ਼ੈਃ ਖਡ੍ਗੈਃ ਪਰਸ਼ੁਪਾਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ੨੯.
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਬਾਣ, ਫੰਦੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਹਾਡੀਆਂ ਤੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਤਾਰਕੋ ਵੀਰਭਦ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਹਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ੨੯.
ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਾਚ੍ਚ ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ ੨੯.
ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਰਕਾ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਹਿ ਤਾਰਕਮ੍ ੨੯.
ਤਦ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਾਰਕਾ ਉੱਤੇ ਬਾਣ ਸੁੱਟਿਆ।
ਏਵਂ ਸਂਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਜਘ੍ਨਤੁਸ਼੍ਚੇਤਰੇਤਰਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।
ਸੁਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾਹ੍ਯਭਵਂਸ੍ਤਦਾ ੨੯.
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਗਏ।
ਤਥਾ ਡਮਰੂਨਾਦੇਨ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੯.
ਡਮਰੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਭਰ ਗਏ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇऽਤਿਸਂਰਬ੍ਧੌ ਪ੍ਰਹਾਰੈਰ੍ਜਰੀਕृਤੌ ੨੯.
ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਦਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਧਃ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਵੀਰਭਦਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦੇਨ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੯.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਜੋ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਸੀ—
ਏਵਂ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਜਘ੍ਨਤੁਸ਼੍ਚੇਤਰੇਤਰਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਤੌ ਭੁਵਿ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਵਰੇਣ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ।
ਤਥਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਾਰਕਂ ਚ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇऽਦ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਤੇ ਪਾਪਿਨੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਿਮृਸ਼ਂਤਿਰਣਂ ਗਤਾਃ॥ ੨੯.
ਮੈਂ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖੋ। ਉਹ ਪਾਪੀ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਭੀਰਵਸ੍ਤੇ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਨ ਵਾਚ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ ੨੯.
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਣਭੂਮੌ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ ੨੯.
ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਵਦਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਤਾਰਕਾਂ ਮਹੀਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੨੯.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਾਰਕਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮਾਦਾਯ ਤਾਰਕੇਣ ਯੁਯੋਧ ਸਃ ੨੯.
ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨੋ ਵृषਾਂਕਾਸ਼੍ਚ ਗਣਾਸ੍ਤੇਤਿਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ ੨੯.
ਜਟਾਧਾਰੀ, ਵੱਝ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਗਣ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਪਾਗਭੂषਣਾਃ ੨੯.
ਸਾਰੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਨਿਲਕਣ੍ਠਾ ਦਸ਼ਭੁਜਾਃ ਪਞ੍ਚਕਤ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਃ ੨੯.
ਨੀਲਕੰਠ, ਦੱਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਕੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੨੯.
ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਗਣੈਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ ੨੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗਣਾਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ।
ਅਮृष੍ਯਮਾਣਾਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦੈਸ੍ਤਤੋ ਗਣਾਸ੍ਤੇ ਜਯਿਨੋ ਬਭੂਵੁਃ ੨੯.
ਉਹ ਗਣ, ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਗਏ।