ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚੁਕੁਂਦੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ ੨੯.
ਤਾਰਕ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੇ ਖਡ੍ਗਸਂਪਾਤਂ ਨ ਤ੍ਵਂ ਤਿष੍ਠਸਿ ਚਾਗ੍ਰਤਃ ੨੯.
“ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਵੱਜਣਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।”
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵੀਰੋ ਮੁਚੁਕੁਂਦੋ ਮਹਾਬਲਃ ਮਾਂਧਾਤੁਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਪਾਤ ਰਣਮਂਡਲੇ॥ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਮਾਂਧਾਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਥੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪਤਿਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਚੋਤ੍ਥਿਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ॥ ੨੯.
ਪਰ ਉਸੀ ਪਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਫਿਰ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਸਜ੍ਜਮਾਨੋਤਿਮਹਾਬਲੋ ਵੈ ਹਂਤੁਂ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਂ ਚ ਤਾਰਕਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਤਾਰਕ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਤਾਰਕਂ ਯੋਦ੍ਧਕਾਮਸ੍ਤਰਸ੍ਵੀ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਵਿਲੋਚਨੋ ਮਹਾਨ੍ ੨੯.
ਤਾਰਕ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਯੋਧਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਫੁੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਰਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਨ ਤਾਰਕੋ ਹਨ੍ਯਤੇ ਮਾਨੁषੇਣ ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਨ੍ਮਾ ਵਿਮੋਚੀਰ੍ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍॥ ੨੯.
ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਸਤਰ ਨਾ ਛੱਡੀ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षੇਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ ੨੯.
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਦੋਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨਾਰਦੋ ਦਿਵ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ੨੯.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਮੈਕਪਦ੍ਯੇਨ ਯੁਧ੍ਯਤਾਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਣਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਮਨੋਹਰਂ ਸ਼ੁਭਂ ਹ੍ਯੁਦੀਰਿਤਂ ਤੇਨ ਮਹਾਪ੍ਰਭੇਣ ੨੯.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਕਹੇ ਮਨਮੋਹਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਤੋ ਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਸ਼ਂਖਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ ੨੯.
ਫਿਰ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ ਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਿੰਘਣੀਆਂ ਵਜਾਈਆਂ।
ਜਗਰ੍ਜੁਰਸੁਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾਃ ੨੯.
ਉਥੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਕੇ ਗਰਜਣਾ ਕੀਤੀ।
ਗਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਸਾਦ੍ਯ ਤਾਰਕਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍ ੨੯.
ਕਈ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਮਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੁਮਾਰਕਮ੍ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਥਾ ਨੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੈਰ੍ऋष੍ਟਿਭਿਃ ਪਾਸ਼ੈਃ ਖਡ੍ਗੈਃ ਪਰਸ਼ੁਪਾਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ੨੯.
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਬਾਣ, ਫੰਦੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਹਾਡੀਆਂ ਤੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਤਾਰਕੋ ਵੀਰਭਦ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਹਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ੨੯.
ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਾਚ੍ਚ ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ ੨੯.
ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਰਕਾ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਹਿ ਤਾਰਕਮ੍ ੨੯.
ਤਦ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਾਰਕਾ ਉੱਤੇ ਬਾਣ ਸੁੱਟਿਆ।
ਏਵਂ ਸਂਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਜਘ੍ਨਤੁਸ਼੍ਚੇਤਰੇਤਰਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।
ਸੁਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾਹ੍ਯਭਵਂਸ੍ਤਦਾ ੨੯.
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਗਏ।
ਤਥਾ ਡਮਰੂਨਾਦੇਨ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੯.
ਡਮਰੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਭਰ ਗਏ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇऽਤਿਸਂਰਬ੍ਧੌ ਪ੍ਰਹਾਰੈਰ੍ਜਰੀਕृਤੌ ੨੯.
ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਦਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਧਃ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਵੀਰਭਦਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦੇਨ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੯.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਜੋ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਸੀ—
ਏਵਂ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਜਘ੍ਨਤੁਸ਼੍ਚੇਤਰੇਤਰਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਤੌ ਭੁਵਿ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਵਰੇਣ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ।
ਤਥਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਾਰਕਂ ਚ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇऽਦ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਤੇ ਪਾਪਿਨੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਿਮृਸ਼ਂਤਿਰਣਂ ਗਤਾਃ॥ ੨੯.
ਮੈਂ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖੋ। ਉਹ ਪਾਪੀ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਭੀਰਵਸ੍ਤੇ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਨ ਵਾਚ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ ੨੯.
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।