ਤਦਾ ਨਭੋਗਤਾ ਵਾਣੀ ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਪਰਿਸਾਂਤ੍ਵ੍ਯ ਤਾਨ੍ ੨੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜਯਿਨੋ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਥ॥ ੨੮.
ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਲਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਜਰੂਰ ਜਿੱਤੋਂਗੇ।
ਵਾਚਂ ਤੁ ਖੇਚਰੀਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ ੨੮.
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ੀ ਵਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਗਏ।
ਯੁਦ੍ਧਕਾਮਾਃ ਸੁਰਾ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਤਾਃ ੨੮.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨੋਦਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਃ ਪਰਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਆਗਤਾ ਦੁਹਿਤਾ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਸੇਨਾ ਨਾਮੈਕਸੁਂਦਰੀ॥ ੨੮.
ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸੇਨਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆ ਗਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੮.
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਾਚ੍ਚੈਵ ਕੁਮਾਰੇਣ ਤਦਾ ਵृਤਾ ੨੮.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ਂਖਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਟਹਾਨਕਗੋਮੁਖਾਃ ੨੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਖ, ਡੋਲ, ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਗੋਮੁੱਖ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇਨ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਪੂਰਿਤਂ ਚ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍ ਪਰਸ੍ਪਰਮਥੋਚੁਸ੍ਤਾਃ ਸੁਤੋ ਮਮ ਮਮੇਤਿ ਚ॥ ੨੮.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਵਿਵਾਦਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਮਾਤृਕਾਦਯਃ ੨੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਆਦਿਕਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਝਗੜ ਪਈਆਂ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਸ਼ਂਕਰਾਜ੍ਜਾਤੋ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ੨੮.
ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਜਨਮਿਆ।
ਗੁਹੇਨੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾ ऋषਿਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਃ ੨੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁਹਾ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਖਿਆ।
ਤਥਾ ਮਾਤृਗਣਸ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਦਿਵਿ ੨੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਲਕ ਨੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਇਂਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਕੁਮਾਰਃ ਸ਼ਂਕਰਾਤ੍ਮਜਃ ੨੮.
ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕੁਮਾਰ ਨੇ, ਭਗਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰੋ ਹਿ ਤਾਰਕੇਣ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ ੨੮.
ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਰਕ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਿਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਮਹਾਭਾਗ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਪਦਪਰਿਚ੍ਯੁਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਦਾ ਮਾ ਭੈषੀਤ੍ਯਭਯਂ ਦਦੌ॥ ੨੮.
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਹਾਂ, ਪੁੱਛਦਾ ਕਿਉਂ ਹੈਂ? ਫਿਰ ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਲ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਡਰ ਨਾ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਯਾਵਤ੍ਕਥਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਂਕਰੇਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਨਃ ੨੮.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਾਭਿਰਾਵृਤਃ ੨੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਆਪਣੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆ ਗਿਆ।
ਰਣਕਰ੍ਕਸ਼ਤੂਰ੍ਯਾਣਿ ਡਿਂਡਿਮਾਨ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਚ ੨੮.
ਜੰਗ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਅਜੀਬ ḍਿṇḍਿਮਾ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਾਦ੍ਯਭੇਦਾ ਆਵਾਦ੍ਯਂਤ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੈਤ੍ਯਸਮਾਗਮੇ ੨੮.
ਉਸ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਉਵਾਚ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਾਰਕਂ ਦੇਵਕਣ੍ਟਕਮ੍॥ ੨੮.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਤਾਰਕ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤ ਸੀ, ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵੈਃ ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੨੮.
ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਯ ਤਵਾਰ੍ਥਂ ਚੋਪਪਾਦਿਤਃ ੨੮.
ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਾਰਦੋਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਥ ਤਾਰਕਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ੨੮.
ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਰਕ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਰ੍षੇ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਥਾਤਥਮ੍ ੨੮.
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਆਖ ਦੇ।
ਮੂਢਭਾਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ੨੮.
ਤੂੰ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਹੀ ਐਸਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵੇऽਮਰਾਵਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੨੮.
ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀ ਤੂੰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਮਨ੍ਦਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸਹੈਵ ਹਿ ੨੮.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮੂਰਖ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਸ ਨਾਰਦੋ ਯਯੌ ਸੁਰਾਞ੍ਛਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਂਸ਼੍ਚ ੨੮.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ', ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਦੇਵਾ ਵਚਨਂ ਮਮ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ੨੮.
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ।