ਮੁਖਂ ਪ੍ਰਪੀਡਯਿਤ੍ਵਾऽਸੌ ਪਾਣੀਨਗਣਯਤ੍ਤਦਾ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਥੀਂ ਫੜ ਕੇ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਞ੍ਛਂਭੁਰੁਵਾਚ ਗਿਰਿਜਾਂ ਤਦਾ॥ ੨੭.
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਮਂਦਸ੍ਮਿਤੇਨ ਚ ਤਦਾ ਭਗਵਾਨ੍ਮਹੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੁਦਂਚ ਪਰਮਾਂ ਗਿਰਿਜਾਸਮੇਤਃ ੨੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਕੁਮਾਰਂ ਸ੍ਵਾਂਕਮਾਰੋਪ੍ਯ ਉਵਾਚ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ ੨੮.
ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਾਃ ਕੁਮਾਰੇਣਾਧੁਨਾ ਮਮ ੨੮.
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੱਸੋ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬਾਕੀ ਹੈ?
ਤਾਰਕਾਦ੍ਭਯਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਗਤਾਂ ਵਿਭੋ ੨੮.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਰਕ ਦੇ ਡਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰੇਣ ਹਤੋऽਦ੍ਯੈਵ ਤਾਰਕੋ ਭਵਿਤਾ ਪ੍ਰਭੋ ੨੮.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਜ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤਾਰਕਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਨਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਸੁਰਾਃ ੨੮.
ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ ੨੮.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਫੌਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਚੈਵ ਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ੨੮.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਦਾ ਨਭੋਗਤਾ ਵਾਣੀ ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਪਰਿਸਾਂਤ੍ਵ੍ਯ ਤਾਨ੍ ੨੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜਯਿਨੋ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਥ॥ ੨੮.
ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਲਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਜਰੂਰ ਜਿੱਤੋਂਗੇ।
ਵਾਚਂ ਤੁ ਖੇਚਰੀਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ ੨੮.
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ੀ ਵਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਗਏ।
ਯੁਦ੍ਧਕਾਮਾਃ ਸੁਰਾ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਤਾਃ ੨੮.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨੋਦਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਃ ਪਰਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਆਗਤਾ ਦੁਹਿਤਾ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਸੇਨਾ ਨਾਮੈਕਸੁਂਦਰੀ॥ ੨੮.
ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸੇਨਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆ ਗਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੮.
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਾਚ੍ਚੈਵ ਕੁਮਾਰੇਣ ਤਦਾ ਵृਤਾ ੨੮.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ਂਖਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਟਹਾਨਕਗੋਮੁਖਾਃ ੨੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਖ, ਡੋਲ, ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਗੋਮੁੱਖ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇਨ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਪੂਰਿਤਂ ਚ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍ ਪਰਸ੍ਪਰਮਥੋਚੁਸ੍ਤਾਃ ਸੁਤੋ ਮਮ ਮਮੇਤਿ ਚ॥ ੨੮.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਵਿਵਾਦਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਮਾਤृਕਾਦਯਃ ੨੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਆਦਿਕਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਝਗੜ ਪਈਆਂ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਸ਼ਂਕਰਾਜ੍ਜਾਤੋ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ੨੮.
ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਜਨਮਿਆ।
ਗੁਹੇਨੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾ ऋषਿਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਃ ੨੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁਹਾ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਖਿਆ।
ਤਥਾ ਮਾਤृਗਣਸ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਦਿਵਿ ੨੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਲਕ ਨੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਇਂਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਕੁਮਾਰਃ ਸ਼ਂਕਰਾਤ੍ਮਜਃ ੨੮.
ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕੁਮਾਰ ਨੇ, ਭਗਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰੋ ਹਿ ਤਾਰਕੇਣ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ ੨੮.
ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਰਕ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਿਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਮਹਾਭਾਗ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਪਦਪਰਿਚ੍ਯੁਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਦਾ ਮਾ ਭੈषੀਤ੍ਯਭਯਂ ਦਦੌ॥ ੨੮.
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਹਾਂ, ਪੁੱਛਦਾ ਕਿਉਂ ਹੈਂ? ਫਿਰ ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਲ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਡਰ ਨਾ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਯਾਵਤ੍ਕਥਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਂਕਰੇਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਨਃ ੨੮.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਾਭਿਰਾਵृਤਃ ੨੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਆਪਣੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆ ਗਿਆ।
ਰਣਕਰ੍ਕਸ਼ਤੂਰ੍ਯਾਣਿ ਡਿਂਡਿਮਾਨ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਚ ੨੮.
ਜੰਗ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਅਜੀਬ ḍਿṇḍਿਮਾ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਾਦ੍ਯਭੇਦਾ ਆਵਾਦ੍ਯਂਤ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੈਤ੍ਯਸਮਾਗਮੇ ੨੮.
ਉਸ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।