ਤਤੋ ਵृषਭਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੌ ਗਿਰਿਜਯਾ ਸਹ ੨੭.
ਫਿਰ ਉਹ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ਂਖਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨੇਦੁਸ੍ਤੂਰ੍ਯੀਣ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ॥ ੨੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੰਖ, ਡੋਲ ਅਤੇ ਕਈ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਤਦਾਨੀਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਾਦਯੋ ਗਣਾਃ ਵਾਦਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਤਤਾਨਿ ਵਿਤਤਾਨਿ ਚ॥ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ, ਵੀਰਭਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਣ ਵਜਾਊ ਸਾਜ਼ ਤੇ ਤੰਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਵਾਦਯ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੇਚਿਨ੍ਨृਤ੍ਯਪਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਯਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ ੨੭.
ਕੁਝ ਉਥੇ ਨੱਚਣ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਏਵਂਵਿਧਾਸ੍ਤੇ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗਂਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰਪਨ੍ਨਗਾ ਹ੍ਯਮੀ ੨੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਨਾਗ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਯਾਵਤ੍ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰ੍ਗਾਂਗੇਯਂ ਸ਼ਂਕਰੋਪਮਮ੍ ੨੭.
ਉਹ ਗਾਂਗੇਯਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਤੋਜਸਾਵृਤਂ ਬਾਲਂ ਤਪ੍ਤਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੭.
ਉਹ ਬੱਚਾ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਚਾਰੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਵਦਨਂ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਗਸੁਂਦਰਮ੍ ੨੭.
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਸੁੰਦਰ ਸੀ।
ਵਵਂਦਿਰੇ ਤਦਾ ਬਾਲਂ ਕੁਮਾਰਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥੁਸ੍ਤੇ ਵਾਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗਤਃ ੨੭.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ, ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ, ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ।
ऋषਯੋ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਕੁਮਾਰਕਮ੍ ੨੭.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਏਵਮਭ੍ਯੁਦਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨृषਯਃ ਸ਼ਾਂਤਿਮਾਪਠਮ੍॥ ੨੭.
ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਬਿਨਾਸੀ ਮਾਲਕ ਮੰਨ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ। ਉਸ ਸੁਭ ਘੜੀ 'ਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਉਚਾਰੀਆਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਯਾਤਃ ਸ਼ਂਕਰੋ ਗਿਰਿਜਾਪਤਿਃ ੨੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਪਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿਰੈਕ੍ਸ਼ਤ ਤਦਾ ਜਗਦੇਕਬਂਧੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯੁਤਃ ਪਰਮਯਾ ਸਹ ਵੈ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ੨੭.
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨੇ, ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਉਪਗੁਹ੍ਯ ਗੁਹਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਜਾਤਸਂਭ੍ਰਮਾ ੨੭.
ਉਥੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਨੀਰਾਜਿਤੋ ਦੇਵੈਃ ਸਕਲਤ੍ਰੈਰ੍ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ੨੭.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦਾ ਨੀਰਾਜਨ ਕੀਤਾ।
ऋषਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗੋषੇਣ ਗੀਤੇਨੈਵ ਚ ਗਾਯਕਾਃ ੨੭.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਗਾਵਨ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਮਂਕਮਾਰੇਪ੍ਯ ਤਦਾ ਗਿਰੀਸ਼ਃ ਕੁਮਾਰਕਂ ਤਂ ਪ੍ਰਭਯਾ ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੭.
ਫਿਰ ਗਿਰਿ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ 'ਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠੇ।
ਦਂਪਤੀ ਤੌ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਐਕਪਦ੍ਯੇਨ ਨਂਦਤੁਃ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੋਵੇਂ ਦਿਵਿਆ ਜੋੜੇ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਕੁਮਾਰਃ ਕ੍ਰੀਡਯਾਮਾਸ ਉਤ੍ਸਂਗੇ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ੨੭.
ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮੁਖਂ ਪ੍ਰਪੀਡਯਿਤ੍ਵਾऽਸੌ ਪਾਣੀਨਗਣਯਤ੍ਤਦਾ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਥੀਂ ਫੜ ਕੇ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਞ੍ਛਂਭੁਰੁਵਾਚ ਗਿਰਿਜਾਂ ਤਦਾ॥ ੨੭.
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਮਂਦਸ੍ਮਿਤੇਨ ਚ ਤਦਾ ਭਗਵਾਨ੍ਮਹੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੁਦਂਚ ਪਰਮਾਂ ਗਿਰਿਜਾਸਮੇਤਃ ੨੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਕੁਮਾਰਂ ਸ੍ਵਾਂਕਮਾਰੋਪ੍ਯ ਉਵਾਚ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ ੨੮.
ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਾਃ ਕੁਮਾਰੇਣਾਧੁਨਾ ਮਮ ੨੮.
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੱਸੋ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬਾਕੀ ਹੈ?
ਤਾਰਕਾਦ੍ਭਯਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਗਤਾਂ ਵਿਭੋ ੨੮.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਰਕ ਦੇ ਡਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰੇਣ ਹਤੋऽਦ੍ਯੈਵ ਤਾਰਕੋ ਭਵਿਤਾ ਪ੍ਰਭੋ ੨੮.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਜ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤਾਰਕਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਨਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਸੁਰਾਃ ੨੮.
ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ ੨੮.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਫੌਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਚੈਵ ਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ੨੮.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ।