ਉਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦੇਵਂ ਭਵਤ੍ਤੇਜੋ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ੨੭.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੭.
ਫਿਰ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ ਸ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਪਰਮੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ੨੭.
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਜਾਤਵੇਦ, ਪਰਮ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮਨ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਨਪਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ੨੭.
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਈਆਂ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ੀਤਕਰ੍षਿਤਾਃ ੨੭.
ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਠੰਢ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਤਯਾ ਨਿਵਾਰਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਾਸ੍ਤੇਪੁਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਵਿਵਿਸ਼ੂ ਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਤਾਸਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਤ੍ਵਰਮ੍॥ ੨੭.
ਉਸ ਨੇ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਹ ਪੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜ ਲਿਆ।
ਨੀਰੇਤੋਗ੍ਨਿਸ੍ਤਦਾ ਜਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ॥ ੨੭.
ਉਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਹ ਬੀਜ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਠਹਿਰ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾ ऋषਿਭਾਰ੍ਯਾ ਹਿ ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੭.
ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਤਦਾਨੀਮੇਵ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰੇਣ ਦੁਃਖਿਤਾਃ ੨੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਏਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤਦ੍ਰੇਤਸ੍ਤਪ੍ਤਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੭.
ਇਕੋ ਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬੀਜ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਨਿਕਲਿਆ।
षਣ੍ਮੁਖਂ ਬਾਲਕਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੨੭.
ਛੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸ਼ਂਭੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ੨੭.
ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪਵਿष੍ਟੋਥ ਗਾਂਗੇਯੋ ਹ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਸ੍ਤਦਾ ੨੭.
ਫਿਰ ਗਾਂਗੇਯਾ ਉਥੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਲੰਘਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਜਾਤੋ ਯਦਾਥ ਗਂਗਾਯਾਂ षਣ੍ਮੁਖਃ ਸ਼ਂਕਰਾਤ੍ਮਜਃ ੨੭.
ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਛੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ,
ਸ਼ਿਵਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਹੇ ਸ਼ਂਭੋ ਪ੍ਰਸ੍ਨਵੋ ਮਹਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਪਿ ਮਹਾਦੇਵੋ ਹ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਮਥਾਜ੍ਞਵਤ੍॥ ੨੭.
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਹੈ।' ਮਹਾਦੇਵ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਵਾਂਗ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਞ੍ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ੨੭.
ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹਰ੍षਨਿਰ੍ਭਰਮਾਨਸਾਃ ੨੭.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਨੇਕਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਸ਼੍ਚੈਲਪਲ੍ਲਵਤੋਰਣੈਃ ਪਰ੍ਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨਨਾਚ੍ਛਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ॥ ੨੭.
ਸ਼ੰਕਰ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਪਰਬਤ ਨੇ ਕਈ ਝੰਡੀਆਂ, ਕਪੜੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਗਣਾ ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤਾਃ॥ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਰਾਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਏਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਤੁ ੨੭.
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਸਮੇਤ, ਇਕ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਪਏ।
ਤਤੋ ਵृषਭਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੌ ਗਿਰਿਜਯਾ ਸਹ ੨੭.
ਫਿਰ ਉਹ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ਂਖਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨੇਦੁਸ੍ਤੂਰ੍ਯੀਣ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ॥ ੨੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੰਖ, ਡੋਲ ਅਤੇ ਕਈ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਤਦਾਨੀਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਾਦਯੋ ਗਣਾਃ ਵਾਦਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਤਤਾਨਿ ਵਿਤਤਾਨਿ ਚ॥ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ, ਵੀਰਭਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਣ ਵਜਾਊ ਸਾਜ਼ ਤੇ ਤੰਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਵਾਦਯ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੇਚਿਨ੍ਨृਤ੍ਯਪਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਯਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ ੨੭.
ਕੁਝ ਉਥੇ ਨੱਚਣ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਏਵਂਵਿਧਾਸ੍ਤੇ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗਂਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰਪਨ੍ਨਗਾ ਹ੍ਯਮੀ ੨੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਨਾਗ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਯਾਵਤ੍ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰ੍ਗਾਂਗੇਯਂ ਸ਼ਂਕਰੋਪਮਮ੍ ੨੭.
ਉਹ ਗਾਂਗੇਯਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਤੋਜਸਾਵृਤਂ ਬਾਲਂ ਤਪ੍ਤਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੭.
ਉਹ ਬੱਚਾ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਚਾਰੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਵਦਨਂ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਗਸੁਂਦਰਮ੍ ੨੭.
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਸੁੰਦਰ ਸੀ।
ਵਵਂਦਿਰੇ ਤਦਾ ਬਾਲਂ ਕੁਮਾਰਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥੁਸ੍ਤੇ ਵਾਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗਤਃ ੨੭.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ, ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ, ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ।