ਤ੍ਰਾਹਿਤ੍ਰਾਹਿ ਮਹਾਦੇਵ ਰੇਤਸੋ ਜਗਤਃ ਪਤੇ॥ ੨੭.
ਮਹਾਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬੀਜ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੁ ਸ੍ਤੁਤੋ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਦ੍ਦੇਵੋ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ੨੭.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਵੱਛਾ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਜਗਦੇਕਬਂਧੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਰ੍ਦੇਵਵਰੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਮਿੱਤਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਤੁਵਤਾਂ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਮੁਵਾਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੭.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਵਮਨਂ ਵੈ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਮਦ੍ਯੈਵ ਭੋਃਸੁਰਾਃ ਵੇਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਦ੍ਰੇਤਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ॥ ੨੭.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਹੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਬੀਜ ਨਿਕਾਲੋ।
ਐਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤਦ੍ਰੇਤੋ ਮਹਾਪਰ੍ਵਤਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ ੨੭.
ਉਹ ਬੀਜ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ, ਇਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸੁਖਿਨੋ ਜਾਤਾ ਇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ ੨੭.
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾਪਿ ਚੋਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਂਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਃ ੨੭.
ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਬੋਲੀ ਆਖੀ।
ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋऽਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਯੇਨਾਹਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸੁਖੀ ੨੭.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂ।
ਤਦੋਵਾਚ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਿਹ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਾਮ੍ ੨੭.
ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪ ਹੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਉਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦੇਵਂ ਭਵਤ੍ਤੇਜੋ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ੨੭.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੭.
ਫਿਰ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ ਸ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਪਰਮੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ੨੭.
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਜਾਤਵੇਦ, ਪਰਮ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮਨ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਨਪਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ੨੭.
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਈਆਂ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ੀਤਕਰ੍षਿਤਾਃ ੨੭.
ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਠੰਢ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਤਯਾ ਨਿਵਾਰਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਾਸ੍ਤੇਪੁਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਵਿਵਿਸ਼ੂ ਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਤਾਸਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਤ੍ਵਰਮ੍॥ ੨੭.
ਉਸ ਨੇ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਹ ਪੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜ ਲਿਆ।
ਨੀਰੇਤੋਗ੍ਨਿਸ੍ਤਦਾ ਜਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ॥ ੨੭.
ਉਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਹ ਬੀਜ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਠਹਿਰ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾ ऋषਿਭਾਰ੍ਯਾ ਹਿ ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੭.
ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਤਦਾਨੀਮੇਵ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰੇਣ ਦੁਃਖਿਤਾਃ ੨੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਏਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤਦ੍ਰੇਤਸ੍ਤਪ੍ਤਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੭.
ਇਕੋ ਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬੀਜ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਨਿਕਲਿਆ।
षਣ੍ਮੁਖਂ ਬਾਲਕਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੨੭.
ਛੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸ਼ਂਭੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ੨੭.
ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪਵਿष੍ਟੋਥ ਗਾਂਗੇਯੋ ਹ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਸ੍ਤਦਾ ੨੭.
ਫਿਰ ਗਾਂਗੇਯਾ ਉਥੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਲੰਘਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਜਾਤੋ ਯਦਾਥ ਗਂਗਾਯਾਂ षਣ੍ਮੁਖਃ ਸ਼ਂਕਰਾਤ੍ਮਜਃ ੨੭.
ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਛੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ,
ਸ਼ਿਵਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਹੇ ਸ਼ਂਭੋ ਪ੍ਰਸ੍ਨਵੋ ਮਹਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਪਿ ਮਹਾਦੇਵੋ ਹ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਮਥਾਜ੍ਞਵਤ੍॥ ੨੭.
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਹੈ।' ਮਹਾਦੇਵ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਵਾਂਗ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਞ੍ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ੨੭.
ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹਰ੍षਨਿਰ੍ਭਰਮਾਨਸਾਃ ੨੭.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਨੇਕਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਸ਼੍ਚੈਲਪਲ੍ਲਵਤੋਰਣੈਃ ਪਰ੍ਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨਨਾਚ੍ਛਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ॥ ੨੭.
ਸ਼ੰਕਰ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਪਰਬਤ ਨੇ ਕਈ ਝੰਡੀਆਂ, ਕਪੜੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਗਣਾ ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤਾਃ॥ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਰਾਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਏਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਤੁ ੨੭.
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਸਮੇਤ, ਇਕ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਪਏ।