ਇਂਦ੍ਰਂ ਪੁਰੋਧਸਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਿਂਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਸਹਿਤਂ ਵਿਭੁਮ੍ ੨੬.
ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਸਮੇਤ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਚਂਡੀ ਭੂਤਪ੍ਰਮਥਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯ ਆਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾਃ॥ ੨੬.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਡੀ ਨੂੰ ਭੂਤ, ਪ੍ਰਮਥ ਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਹੋਰ ਆਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤਦਾਨੀਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ੨੬.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ।
ਤਥੈਵ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾਃ ੨੭.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਲੋਂ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਪੂਜੇ ਗਏ।
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ਮਲਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹੇਂਦ੍ਰੋ ਮਂਦਰਸ੍ਤਥਾ ੨੭.
ਮਾਲਯਵਾਨ, ਮਲਯ, ਮਹੇਂਦਰ ਤੇ ਮੰਦਰ ਵੀ,
ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕृਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਗਿਰਿਰ੍ਨਿਲਾਦ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ ੨੭.
ਸ਼੍ਵੇਤ, ਜੋ ਸ਼੍ਵੇਤਗਿਰੀ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਨੀਲਾਦ੍ਰਿ ਵੀ,
ਮਾਨਸਾਦ੍ਰਿਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੈਲਃ ਕੈਲਾਸਃ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ ੨੭.
ਮਾਨਸਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਕੈਲਾਸ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਹੈ,
ਏਵਂ ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ ੨੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਪੂਜੇ ਗਏ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ ੨੭.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾ ਬਂਧੁਭਿਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਂਧਮਾਦਨਮ੍ ੨੭.
ਹਿਮਾਲਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਲਿਆਇਆ।
ਪ੍ਰਮਥਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਚਂਡੀਗਣਾਃ ਪਰੇ ੨੭.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਥ ਅਤੇ ਚੰਡੀਆ ਦੇ ਭਾਰੀ ਜਥੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯੋਦ੍ਵਹਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪਰਿਭਾਵਿਤਾਃ ੨੭.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਾਈ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਸਹਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਸਹ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ੨੭.
ਸ਼ੰਭੂ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਵੀ ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਲ ਸਨ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਪੁਂਸੌ ਚ ਐਕਪਦ੍ਯੇਨ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ੨੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਇਕ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋ ਗਏ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਵਿਮਾਸ੍ਥਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਗਰੁਡੋਪਰਿ ੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਸਨ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਪਾਸ਼ੀ ਚ ਮਕਰਾ ਰੂਢੋ ਯਮੋ ਮਹਿषਮੇਵ ਚ ੨੭.
ਯਮ ਰੱਸੀ ਫੜ ਕੇ ਮਹਿਸ਼ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਮਕਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮृਗਾਰੂਢੋऽਥ ਪਵਨ ਈਸ਼ੋ ਵृषਭਮੇਵ ਚ ੨੭.
ਪਵਨ ਦੇਵ ਹਿਰਣ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਤੇ ਈਸ਼ਵਰ (ਸ਼ਿਵ) ਵੱਛ ਉੱਤੇ।
ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਬਲੈਃ ਪਰਿਕ੍ਰਾਂਤਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਮਥਾਦਯਃ ੨੭.
ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸੈਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਪ੍ਰਮਥ ਆਦਿਕ ਵੀ ਉਥੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਹ੍ਯਾਚਲੋ ਨੀਲਗਿਰਿਰ੍ਮਂਦਰੋ ਮਲਯਾਚਲਃ ੨੭.
ਸਹਿਆਚਲ, ਨੀਲਗਿਰੀ, ਮੰਦਰ ਤੇ ਮਲਯਾਚਲ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਗਿਰਯਃ ਕ੍ਸ਼ੀਮਂਤੋ ਹਿ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਃ ੨੭.
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਭਾਵੇਂ ਪਤਲੇ ਸਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬਲਿਨੋ ਰੂਪਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੇਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ੨੭.
ਮੇਰੂ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਨਂਦਿਨਾ ਹ੍ਯੁਪਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਮੇਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੈਰ੍ਬਂਧੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਕृਤਮ੍॥ ੨੭.
ਉਹ ਮੇਰੂ ਆਦਿਕ ਪਹਾੜ ਨੰਦੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ; ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸ੍ਵਕਾਲਯਸ੍ਥੋ ਹਿਮਵਾਨ੍ਸ ਰੇਜੇ ਹਿ ਮਹਾ ਯਸ਼ਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਹਿ ਮਹਾਸ਼ੈਲਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ॥ ੨੭.
ਹਿਮਾਵਾਨ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ ਕੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨੇਨ ਮਹਤਾ ਤੁष੍ਟੋ ਯਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਂਕਰਃ ੨੭.
ਕੁੜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਨਾਮ ਯੇषਾਂ ਚ ਜਿਹ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਸਦਾ ਤੇ ਵੈ ਮਨੁष੍ਯਰੂਪੇਣ ਰੁਦ੍ਰਾ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੨੭.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਹਨ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਦਾਨੇਨ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਪਤ੍ਰੇਣਾਪਿ ਤਥੈਵ ਚ ੨੭.
ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਭੇਟ ਜਾਂ ਇਕ ਪੱਤਾ ਵੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤ੍ਰੇਣ ਪੁष੍ਪੇਣ ਤਥਾ ਜਲੇਨ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵਤ੍ਯੇष ਸਦਾਸ਼ਿਵੋ ਹਿ ੨੭.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਇਕ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕੋ ਮਹਾਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਜਃ ਪਰੇਸ਼ਃ ਪਰਾਪਰਾਣਾਂ ਪਰਮੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ੨੭.
ਉਹੀ ਇਕ ਸਰਬੋਤਮ ਜੋਤਿ, ਨਿਰਮਲ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਨਿਰਂਜਨੋ ਨਿਤ੍ਯਰੂਪੋ ਨਿਰੋਧੋ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦੋ ਨਿਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਦੇਵ ਸ੍ਤੁਤੋ ਧ੍ਯਾਤਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਿਂਤਿਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸੌ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਦਸ਼੍ਚ॥ ੨੭.
ਉਹ ਨਿਰਲੇਪ, ਸਦਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਸੰਪੂਰਨ ਆਨੰਦ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਮੁਕਤ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ, ਧਿਆਨ ਜੋਗ, ਪੂਜਾ ਜੋਗ ਤੇ ਸੋਚਣ ਜੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਯਥਾ ਵਰਿष੍ਠੋ ਹਿਮਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ੨੭.
ਜਿਵੇਂ ਹਿਮਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੀ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ।