ਅਥ ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਮੇਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਜਾਤਸਂਭ੍ਰਮਾਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਮੈਰੂ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚਾਦ੍ਯ ਸ਼ੈਲ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛਮ੍ਭੁਰ੍ਭਾਗ੍ਯਤਸ੍ਤੇऽਦ੍ਯ ਲਬ੍ਧਃ ੨੬.
ਅੱਜ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਲਵੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ; ਸ਼ੰਭੂ, ਤੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਅੱਜ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਵੈ ਹਿਮਾਲਯਃ ਇਮਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁਭ੍ਯਮਹਂ ਦਦਾਮਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ॥ ੨੬.
ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹਿਮਾਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ।'
ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਕਨ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ॥ ੨੬.
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਆਤਮਾ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਕੁੜੀ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਚ ਬਹਿਰਾਨੀਤੌ ਦਂਪਤੀਵ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣੌ ੨੬.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੌਂਅ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਮੰਡਪ ਉੱਤੇ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ।
ਆਚਾਰ੍ਯੇਣਾਥ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੨੬.
ਉਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਨਗਤੋ ਬਭੂਵ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ ੨੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਊਚੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਦਰ੍ਸ਼ਨਵੇਦਿਨਃ ੨੬.
ਉਥੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਮੇਵ ਨ ਚਾਪ੍ਯੇਵਮੇਵਮੇਵ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੨੬.
ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ; ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਹੀਨਾਸ੍ਤੇ ਕੇਵਲਂ ਵੇਦਬੁਦ੍ਧਯਃ॥ ੨੬.
ਜਦ ਉਹ ਇੰਝ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ; ਉਹ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸਨ, ਸਿਰਫ਼ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣਾਮ੍ ੨੬.
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ,
ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਦਿਨਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵਾਦਰਤਾਸ੍ਤਥਾ ੨੬.
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਾਣਾਂ ਪਰਮਂ ਚ ਤਤ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਲੀਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ॥ ੨੬.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਸਭ-ਅੰਦਰ-ਵੱਸਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸੋऽਯਮਾਸ੍ਤੇऽਧੁਨਾ ਗੇਹੇ ਪਰ੍ਵਤੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੨੬.
ਉਹ ਹੁਣ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਨਾਰਦੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ੨੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ,
ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨੇ ਚ ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ੨੬.
ਜਦ ਯਜਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ,
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਖਲਿਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਬਭੂਵਾਂਬੁਜਸਂਭਵਃ ੨੬.
ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਕੌਂਅ-ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਹੜਬੜਾ ਗਏ।
ਰੇਤਸਾ ਕ੍ਸ਼ਰਮਾਣੇਨ ਲਜ੍ਜਿਤੋऽਭੂਤ੍ਪਿਤਾਮਹਃ ੨੬.
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ-ਮਹਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋ ਗਏ।
ਬਹਵਸ਼੍ਚਰ੍षਯੋ ਜਾਤਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੨੬.
ਉਥੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜੰਮੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਲਖਿਲਯ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਦੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੋਪਿਨਾ ੨੬.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਲਖਿਲਯ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਭਵਤਾਂ ਨ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ਨਾਰਦੇਨ ਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ॥ ੨੬.
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਨਾ ਰਹੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਲਦੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽऽਸ਼੍ਵਾਸਿਤੋ ਵਚਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਾਂਤਿਪਾਠਪਰਾ ਬਭੁਃ ੨੬.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਪੰਡਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਨੀਰਾਜਿਤੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਭਿਰੁਤ੍ਤਮਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾ ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨੋਰਮਾਃ ਸ਼ੁਭਾ ਨੀਰਾਜਯਾਮਾਸੁਰਥੈਵ ਯੋषਿਤਃ ੨੬.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਦਦੌ ਤੇਭ੍ਯੋ ਮਹਾਮਨਾਃ ੨੬.
ਉਸ ਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਮਹਿੰਗੇ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਬਭੌ ਤਦਾਨੀਂ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਸਂਘੈਰ੍ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤੋऽਸੌ ਸਕਲਤ੍ਰਕੋ ਵਿਭੁਃ ੨੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ ੨੬.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਆ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਨ੍ਗਿਰੀਸ਼ਃ ਪਰਮੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ੨੬.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ, ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਸ਼ਿਵਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯਾਭ੍ਯਵ ਜਹ੍ਰੁਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ੨੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਭੋਗ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲਿਆ।