ਯੇਯੇ ਆਗਮਿਕਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰੇ ਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੨੫.
ਜੋ ਆਗਮ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਇੱਥੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਗੋਤ੍ਰੋऽਯਂ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਾਮਾਤਾ ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੨੫.
ਉਹ ਬਿਨਾ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਜਵਾਈ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਹਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ ੨੫.
ਹਰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਫਿਰ ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਤਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਮਸ੍ਤਕਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ੨੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਤੇਨ ਲਿਂਗੇਨ ਮਹਤਾ ਹ੍ਯਗਾਧੇਨ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੫.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਥਾਹ ਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਤਿੰਨੋ ਜਗਤ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਨਯਾਰਾਧਿਤਂ ਨੂਨਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਹਿਮਾਲਯ ੨੫.
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹੇ ਹਿਮਾਲਾ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਆਭ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ੨੫.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਚੇਂਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ੨੫.
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਸਭ ਨੇ,
ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤੁ ਗਾਂਭੀਰ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ੨੫.
ਜਦੋਂ ਸਭ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ,
ਯਸ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਜਗਦਿਦਂ ਚ ਵਿਸ਼ਾਲਮੇਵ ਜਾਤਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮਿਦਂ ਨਿਜਬੋਧਰੂਪਮ੍ ੨੫.
ਜਿਸਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗਤ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਅਥ ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਮੇਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਜਾਤਸਂਭ੍ਰਮਾਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਮੈਰੂ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚਾਦ੍ਯ ਸ਼ੈਲ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛਮ੍ਭੁਰ੍ਭਾਗ੍ਯਤਸ੍ਤੇऽਦ੍ਯ ਲਬ੍ਧਃ ੨੬.
ਅੱਜ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਲਵੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ; ਸ਼ੰਭੂ, ਤੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਅੱਜ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਵੈ ਹਿਮਾਲਯਃ ਇਮਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁਭ੍ਯਮਹਂ ਦਦਾਮਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ॥ ੨੬.
ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹਿਮਾਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ।'
ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਕਨ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ॥ ੨੬.
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਆਤਮਾ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਕੁੜੀ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਚ ਬਹਿਰਾਨੀਤੌ ਦਂਪਤੀਵ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣੌ ੨੬.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੌਂਅ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਮੰਡਪ ਉੱਤੇ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ।
ਆਚਾਰ੍ਯੇਣਾਥ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੨੬.
ਉਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਨਗਤੋ ਬਭੂਵ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ ੨੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਊਚੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਦਰ੍ਸ਼ਨਵੇਦਿਨਃ ੨੬.
ਉਥੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਮੇਵ ਨ ਚਾਪ੍ਯੇਵਮੇਵਮੇਵ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੨੬.
ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ; ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਹੀਨਾਸ੍ਤੇ ਕੇਵਲਂ ਵੇਦਬੁਦ੍ਧਯਃ॥ ੨੬.
ਜਦ ਉਹ ਇੰਝ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ; ਉਹ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸਨ, ਸਿਰਫ਼ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣਾਮ੍ ੨੬.
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ,
ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਦਿਨਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵਾਦਰਤਾਸ੍ਤਥਾ ੨੬.
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਾਣਾਂ ਪਰਮਂ ਚ ਤਤ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਲੀਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ॥ ੨੬.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਸਭ-ਅੰਦਰ-ਵੱਸਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸੋऽਯਮਾਸ੍ਤੇऽਧੁਨਾ ਗੇਹੇ ਪਰ੍ਵਤੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੨੬.
ਉਹ ਹੁਣ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਨਾਰਦੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ੨੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ,
ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨੇ ਚ ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ੨੬.
ਜਦ ਯਜਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ,
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਖਲਿਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਬਭੂਵਾਂਬੁਜਸਂਭਵਃ ੨੬.
ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਕੌਂਅ-ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਹੜਬੜਾ ਗਏ।
ਰੇਤਸਾ ਕ੍ਸ਼ਰਮਾਣੇਨ ਲਜ੍ਜਿਤੋऽਭੂਤ੍ਪਿਤਾਮਹਃ ੨੬.
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ-ਮਹਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋ ਗਏ।
ਬਹਵਸ਼੍ਚਰ੍षਯੋ ਜਾਤਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੨੬.
ਉਥੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜੰਮੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਲਖਿਲਯ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਦੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੋਪਿਨਾ ੨੬.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਲਖਿਲਯ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।