ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਵਰ੍षੁਰ੍ਹ੍ਯਵਕੀਰ੍ਯਮਾਣਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਮੇਤਾਃ ਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪਰਯਾ ਸਪਰ੍ਯਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਨਰਦੇਵਦਾਨਵੈਃ॥ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਸ਼ੰਭੂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਮਾਗਤਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਯਜ੍ਞਮਣ੍ਡਪਮ੍ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਆ ਕੇ ਯਜਨ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਗਜਾਦੁਤ੍ਤਾਰਯਾਮਾਸ ਮਹੇਸ਼ਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ ੨੫.
ਉੱਚੇ ਪਰਬਤ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਥੱਲੇ ਉਤਾਰਿਆ।
ਮੇਨਯਾ ਸਖਿਭਿਃ ਸਾਕਂ ਤਥੈਵ ਚ ਪੁਰੋਧਸਾ ੨੫.
ਮੇਨਾ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨੋਦਿਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਰੋਧਾਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ੨੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰਸਮਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਂਤਰ੍ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ ੨੫.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਰਵਤੀ ਖੜੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਨੀਤੋ ਹਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ੨੫.
ਉਥੇ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਗੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚੋਪਵਿष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਘਟਿਕਾਲਯੇ ੨੫.
ਉਥੇ ਗਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਘੜੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ੴਪੁਣ੍ਯੇਤਿ ਪ੍ਰਣਿਗਦਨ੍ਗਰ੍ਗੋ ਵਧ੍ਵਂਜਲਿਂ ਦਧੇ ੨੫.
ਓਂ, 'ਪੁੰਨ' ਆਖ ਕੇ ਗਰਗ ਨੇ ਵਧੂ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਤਯਾ ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਕੁਸ਼ਾਦਿਭਿਃ ੨੫.
ਉਸ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਚਾਵਲ, ਕੁਸ਼ ਆਦਿਕ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵਿਲੋਕਯਂਤੀ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤਂ ਯਦਰ੍ਥੇ ਪਰਮਂ ਤਪਃ ੨੫.
ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਉਹ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਗਜ੍ਜੀਵਨਜੀਵਨਃ ੨੫.
ਉਸ ਤਪ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੈ।
ਤਥਾ ਗਂਗਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚਨ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਨਕਾਦਿਭਿਃ ਤਦਾ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਾ ਤਨ੍ਵੀ ਪੂਜਿਤਾਰ੍ਘ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ॥ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਤੌ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਂਵੀਤੌ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਂਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਰੁਂਧਤ੍ਯਾ ਤਦਾ ਤੌ ਚ ਦਂਪਤੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ॥ ੨੫.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਵਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਜੋੜਾ, ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਲੋਂ ਵੇਖੇ ਗਏ।
ਅਨਸੂਯਾ ਤਥਾ ਸ਼ਂਭੁਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ੨੫.
ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ੰਭੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਰਵਤੀ ਵਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਯੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਨੀਰਾਜਯਾਮਾਸੁਰਹੋ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ੨੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨੀਰਾਜਨ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਗਰ੍ਗਾਚਾਰ੍ਯਪ੍ਰਣੋਦਿਤਃ ੨੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਗਰਗ ਆਚਾਰਯ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਤੇ—
ਹੈਮਂ ਕਲਸ਼ਮਾਦਾਯ ਮੇਨਾ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਾਂ ਗਾਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ੨੫.
ਮੇਨਾ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਊ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਰਸਮ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥੋ ਵਰਪ੍ਰਦਃ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਿਮਾਚਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ—
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪੁਰੋਧਸਾ ਚੈਵ ਗਰ੍ਗੇਣ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੨੫.
ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਗਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਯੋਗੋ ਭਣ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯ ਆਗਤੇ ੨੫.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਸਮ ਦੱਸੋ।
ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਗੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਂ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸੁਮੁਖੇਨ ਵਿਮੁਖਃ ਸਦ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸ਼ੋਚ੍ਯਃ ਸ਼ੋਚ੍ਯਤਾਂ ਗਤਃ॥ ੨੫.
ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਆਪਣਾ ਗੋਤ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕੁਲ ਦੱਸੋ; ਹੁਣ ਚੰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਏਵਂਵਿਧਃ ਸੁਰਵਰੈਰ੍ऋषਿਭਿਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧਗਣੈਸ੍ਤਥੈਵ ੨੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਮੁਨੀ ਤੇ ਸਿੱਧ ਆਦਿ ਸਭ ਨੇ—
ਵੀਣਾਂ ਪ੍ਰਕਟਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋऽਥ ਨਾਰਦਃ ੨੫.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਰ੍ਵਤੇਨੈਵ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੨੫.
ਹਿਮਾਚਲ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਅਸ੍ਯ ਗੋਤ੍ਰਂ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਨਾਦ ਏਵ ਪਰਂ ਗਿਰੇ ੨੫.
ਉਸਦਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਦ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਦਮਯਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਨਾਦਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯਤੇ ੨੫.
ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਦ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਦ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਗੋਤ੍ਰਂ ਕੁਲਂ ਨਾਮ ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਹਿ ਪਰ੍ਵਤ ੨੫.
ਉਸਦਾ ਵੰਸ਼, ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਨਾਮ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਹੇ ਪਹਾੜ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮੂਢਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਹਿ ਕਿਂਚਨ ੨੫.
ਤੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।