ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਪਰ੍ਵਤੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪਂਚਵਾਦ੍ਯਪ੍ਰਘੋषੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੇਣ ਭੂਯਸਾ ੨੫.
ਪੰਜ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਉਚਾਰਨਾ ਨਾਲ ਸਭਾ ਹੋਰ ਵੀ ਰੌਣਕਮਈ ਹੋ ਗਈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸਕਲੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਮਂਗਲਗੀਤੇਨ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ॥ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਭੂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਖੜਾ ਸੀ।
ऋषਯੋ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਾਃ ਬਭੌ ਛਤ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਧ੍ਰਿਮਾਣੇਨ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ॥ ੨੫.
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਪਰਬਤ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਛਤਰ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਾਮਰੈ ਵੀਰ੍ਜ੍ਯਮਾਨੋऽਸੌ ਮੁਕੁਟੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਃ ੨੫.
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਮੋੜੀ ਸੀ।
ਅਗ੍ਰਗਾ ਹ੍ਯਪਿ ਸ਼ੋਭਂਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ ੨੫.
ਜੋ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਗਾਯਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਮਮਂਗਲਮ੍ ੨੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਗਾਇਕ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਰੁਂਧਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਅਨਸੂਯਾ ਤਥੈਵ ਚ ੨੫.
ਅਰੁੰਧਤੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਨਸੂਯਾ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਏਭਿਃ ਸਮੇਤੋ ਜਗਦੇਕਬਂਧੁਰ੍ਬਭੌ ਤਦਾਨੀਂ ਪਰਮੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ੨੫.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸਬੰਧੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਃ ਪਵਨੇਨਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਸ਼ਿਨਾ ਹ੍ਯਧਿष੍ਠਿਤਮ੍ ੨੫.
ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਂਦ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਛਤਰ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਵਰ੍षੁਰ੍ਹ੍ਯਵਕੀਰ੍ਯਮਾਣਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਮੇਤਾਃ ਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪਰਯਾ ਸਪਰ੍ਯਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਨਰਦੇਵਦਾਨਵੈਃ॥ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਸ਼ੰਭੂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਮਾਗਤਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਯਜ੍ਞਮਣ੍ਡਪਮ੍ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਆ ਕੇ ਯਜਨ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਗਜਾਦੁਤ੍ਤਾਰਯਾਮਾਸ ਮਹੇਸ਼ਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ ੨੫.
ਉੱਚੇ ਪਰਬਤ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਥੱਲੇ ਉਤਾਰਿਆ।
ਮੇਨਯਾ ਸਖਿਭਿਃ ਸਾਕਂ ਤਥੈਵ ਚ ਪੁਰੋਧਸਾ ੨੫.
ਮੇਨਾ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨੋਦਿਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਰੋਧਾਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ੨੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰਸਮਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਂਤਰ੍ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ ੨੫.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਰਵਤੀ ਖੜੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਨੀਤੋ ਹਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ੨੫.
ਉਥੇ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਗੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚੋਪਵਿष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਘਟਿਕਾਲਯੇ ੨੫.
ਉਥੇ ਗਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਘੜੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ੴਪੁਣ੍ਯੇਤਿ ਪ੍ਰਣਿਗਦਨ੍ਗਰ੍ਗੋ ਵਧ੍ਵਂਜਲਿਂ ਦਧੇ ੨੫.
ਓਂ, 'ਪੁੰਨ' ਆਖ ਕੇ ਗਰਗ ਨੇ ਵਧੂ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਤਯਾ ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਕੁਸ਼ਾਦਿਭਿਃ ੨੫.
ਉਸ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਚਾਵਲ, ਕੁਸ਼ ਆਦਿਕ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵਿਲੋਕਯਂਤੀ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤਂ ਯਦਰ੍ਥੇ ਪਰਮਂ ਤਪਃ ੨੫.
ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਉਹ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਗਜ੍ਜੀਵਨਜੀਵਨਃ ੨੫.
ਉਸ ਤਪ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੈ।
ਤਥਾ ਗਂਗਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚਨ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਨਕਾਦਿਭਿਃ ਤਦਾ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਾ ਤਨ੍ਵੀ ਪੂਜਿਤਾਰ੍ਘ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ॥ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਤੌ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਂਵੀਤੌ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਂਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਰੁਂਧਤ੍ਯਾ ਤਦਾ ਤੌ ਚ ਦਂਪਤੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ॥ ੨੫.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਵਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਜੋੜਾ, ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਲੋਂ ਵੇਖੇ ਗਏ।
ਅਨਸੂਯਾ ਤਥਾ ਸ਼ਂਭੁਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ੨੫.
ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ੰਭੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਰਵਤੀ ਵਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਯੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਨੀਰਾਜਯਾਮਾਸੁਰਹੋ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ੨੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨੀਰਾਜਨ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਗਰ੍ਗਾਚਾਰ੍ਯਪ੍ਰਣੋਦਿਤਃ ੨੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਗਰਗ ਆਚਾਰਯ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਤੇ—
ਹੈਮਂ ਕਲਸ਼ਮਾਦਾਯ ਮੇਨਾ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਾਂ ਗਾਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ੨੫.
ਮੇਨਾ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਊ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਰਸਮ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥੋ ਵਰਪ੍ਰਦਃ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਿਮਾਚਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ—