ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਸਕਲਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੫.
ਉਹ ਸਭ ਜਿਥੇ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥਾ ਮਹਰ੍षਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ ੨੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰਸੇਵਕਾਃ ੨੫.
ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥੋਦ੍ਯਤੋ ਯੋਗਿਨਾਚਕ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਗਣਾ ਗਣਾਨਾਂ ਗਣਾਨਾਂ ਪਤਿਰੇਕਵਰ੍ਚਸਾਮ੍ ੨੫.
ਫਿਰ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗੇੜ ਨਾਲ, ਗਣਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਅਦੁੱਤੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦ੍ਯੋਗਿਨੀ ਚਕ੍ਰਮਤਿਪ੍ਰਚਂਡਂ ਟਂਕਾਰਭੇਰੀਰਵਨਿਸ੍ਵਨੇਨ ੨੫.
ਉਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦਾ ਗੇੜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਿੱਖਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੰਗਰਾਂ ਅਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਂਠੇ ਕਰ੍ਕੋਟਕਂ ਨਾਗਂ ਹਾਰਭੂਤਂ ਚ ਕਾਰ ਸਾ ੨੫.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਕਰਕੋਟਕ ਨਾਗ ਨੂੰ ਹਾਰ ਵਾਂਗ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਰ੍ਣਾਵਤਂਸਾਨ੍ਸਾ ਦਧ੍ਰੇ ਪਾਣਿਪਾਦਮਯਾਂਸ੍ਤਥਾ ੨੫.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨਾ ਯੋਗਿਨੀਚਕ੍ਰਸਂਯੁਤਾ ੨੫.
ਉਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗੇੜ ਨਾਲ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਥੇ ਖੜੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰੇਤੈਸ਼੍ਚ ਭੂਤੈਸ਼੍ਚ ਕਪਟੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾ ਯੇ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਸ਼ਿਵੇਨਾਜ੍ਞਾਪਿਤਾਸ੍ਤਦਾ॥ ੨੫.
ਉਹ ਭੂਤਾਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਅਤੇ ਛਲਵੇਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਦੀ ਨਾਸ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਕਾਲੀ ਭੈਰਵੀ ਚ ਮਾਯਾ ਚੈਵ ਭਯਾਵਹਾ ੨੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਲੀ, ਭੈਰਵੀ ਅਤੇ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ੨੫.
ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਵੀ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਖੜੀਆਂ ਸਨ।
ਏਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਥ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ ਅਨਸੂਯਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ ਹ੍ਯਰੁਂਧਤੀਮ੍॥ ੨੫.
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਜਨਾਰਦਨ, ਅਨਸੂਯਾ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ—
ਚਣ੍ਡੀਂ ਕੁਰੁ ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਂ ਲੋਕਪਾਲਨਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ॥ ੨੫.
—ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਚੰਡੀ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੋ।'
ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ ੨੫.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ—
ਅਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਚਂਡੀਂ ਯਾਵਦੁਦ੍ਵਹਨਂ ਭਵੇਤ੍ ੨੫.
—ਕਿਹਾ, 'ਚੰਡੀ ਇੱਥੇ ਰਹੇ ਜਦ ਤੱਕ ਉਠਾ ਕੇ ਲਿਜਾਣਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।'
ਏਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼ਂਭੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਮ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ—
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਮਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਮੂਚੁਃ ਪ੍ਰਕੋਪਿਤਾਃ ੨੫.
ਫਿਰ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਥ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਵਾਰਿਤਾਃ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵਯਮਾਭ੍ਯੁਦਯੇ ਪਰੇ ੨੫.
'ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵੇਲੇ ਰੋਕਿਆ ਕਿਉਂ?'
ਚਣ੍ਡੀਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਮਥਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾਵਿਧਾਨ੍ ੨੫.
'ਚੰਡੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ—'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਚਂਡੀਮੁਖ੍ਯਾ ਗਣਾਸ੍ਤਦਾ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਗਏ, ਚੰਡੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਮੁੱਖ ਗਣ, ਉਸ ਵੇਲੇ—
ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਪਰ੍ਵਤੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪਂਚਵਾਦ੍ਯਪ੍ਰਘੋषੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੇਣ ਭੂਯਸਾ ੨੫.
ਪੰਜ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਉਚਾਰਨਾ ਨਾਲ ਸਭਾ ਹੋਰ ਵੀ ਰੌਣਕਮਈ ਹੋ ਗਈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸਕਲੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਮਂਗਲਗੀਤੇਨ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ॥ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਭੂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਖੜਾ ਸੀ।
ऋषਯੋ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਾਃ ਬਭੌ ਛਤ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਧ੍ਰਿਮਾਣੇਨ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ॥ ੨੫.
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਪਰਬਤ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਛਤਰ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਾਮਰੈ ਵੀਰ੍ਜ੍ਯਮਾਨੋऽਸੌ ਮੁਕੁਟੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਃ ੨੫.
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਮੋੜੀ ਸੀ।
ਅਗ੍ਰਗਾ ਹ੍ਯਪਿ ਸ਼ੋਭਂਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ ੨੫.
ਜੋ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਗਾਯਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਮਮਂਗਲਮ੍ ੨੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਗਾਇਕ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਰੁਂਧਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਅਨਸੂਯਾ ਤਥੈਵ ਚ ੨੫.
ਅਰੁੰਧਤੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਨਸੂਯਾ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਏਭਿਃ ਸਮੇਤੋ ਜਗਦੇਕਬਂਧੁਰ੍ਬਭੌ ਤਦਾਨੀਂ ਪਰਮੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ੨੫.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸਬੰਧੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਃ ਪਵਨੇਨਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਸ਼ਿਨਾ ਹ੍ਯਧਿष੍ਠਿਤਮ੍ ੨੫.
ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਂਦ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਛਤਰ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਸੀ।