ਅਵਿਦ੍ਯਯਾ ਵृਤਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾ ਹਿ ਮਣ੍ਡਪਮ੍ ੨੪.
ਉਹ ਮੰਡਪ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਵਾਹੋ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਅਵਿਦ੍ਯਾਮੂਲ ਏਵ ਚ ੨੪.
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਗਿਆਨ ਹੀ ਹੈ।
ਨਾਰਦਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ ਅਨੇਕਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ॥ ੨੪.
ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਕਈ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ।
ਕृਤਂ ਚ ਤੇਨਾਦ੍ਯ ਪਵਿਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤਂ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਬਹੁਭਿਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍ ੨੪.
ਉਸ ਨੇ ਅੱਜ ਉਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ 'ਚ ਕਈ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ऋषਿਭਿਃ ਸਹ ੨੪.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਥੈਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਮਨੋਹਰਾਣਿ ਹਰ੍ਮ੍ਯਾਣਿ ਤੇਨ ਪ੍ਰਤਿਕਲ੍ਪਿਤਾਨਿ ਵਸਂਤਿ ਯਤ੍ਰੈਵ ਸੁਖੇਨ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰੋਪਵਨਂ ਚਕਾਰ॥ ੨੪.
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਨਮੋਹਣੇ ਮਹਲ ਵੀ ਬਣਾਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਬਾਗ ਵੀ ਬਣਾਏ।
ਤੇषਾਮਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਧਾਰਾਜਿਰਗृਹਾਣਿ ਚ ੨੪.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਹਿੰਗੇ ਮਹਲ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਨਿਵਾਸਾਰ੍ਥੇ ਕਲ੍ਪਿਤਾਨਿ ਸਾਵਕਾਸ਼ਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ੨੪.
ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹੇ ਘਰ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਏਵਂ ਵਿਸ੍ਤਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਬਹੂਨ੍ਯਪਿ ੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮ ਨੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਫੈਲਾਇਆ ਤੇ ਬਣਾਇਆ।
ਭੈਰਵਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਯੇऽਨ੍ਯੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਨਃ ੨੪.
ਭੈਰਵ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਖੇਤਾਂ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸੇਵਿਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਖੇਚਰਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ ੨੪.
ਕੁਝ ਜੋ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ,
ਕृਤਾਨਿ ਚ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਭਵਨਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿਵੈ ੨੪.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵਗਣੈਃ ਸਮੇਤਾ ਨਿਵਾਸਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੨੪.
ਉਥੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਆਪ ਵਸਾਏ।
ਤਤ੍ਰੋਪਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਕृਤਾਸ਼੍ਚ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾ ੨੫.
ਉਥੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਹਿਮਾਵਤ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ੨੫.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮਹਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਤਥੈਵ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤ੍ਵਪਰਂ ਭਵਨਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਵਣ੍ਡੀਗृਹਂ ਮਨੋਜ੍ਞਂ ਚ ਤਥੈਵ ਕृਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍॥ ੨੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਘਰ ਆਪ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ, ਉਹ ਨੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਸੁਹਣਾ ਮਹਲ ਵੀ ਆਪ ਬਣਾਇਆ।
ਤਥੈਵ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਪਰਮਂ ਮਨੋਜ੍ਞਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਂ ਦੇਵਵਰੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਮ੍ ੨੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਮਹਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪਰਯਾ ਵਿਭੂਤ੍ਯਾ ਸ ਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾ ਵੈ॥ ੨੫.
ਉਥੇ, ਹਿਮਾਚਲ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਮੇਨਾ ਸਮਾਯਾਤਾ ਸਖੀਗਣੈਃ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੇਨਾ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਈ।
ਤਦਾ ਵਾਦਿਤ੍ਰਦਿਰ੍ਘੋਪੈਰ੍ਨਾਦਿਤਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੫.
ਤਦ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੇ।
ਅਵਲੋਕ੍ਯ ਪਰਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮੇਨਾऽਜਾਨਾਦ੍ਧਰਂ ਤਦਾ ੨੫.
ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਲੀ ਮੇਨਾ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਯਦ੍ਵੈ ਪੁਰੋਕ੍ਤਂ ਚ ਤਯਾ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਮਨਿਰ੍ਵਾਚ੍ਯਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਤਿ॥ ੨੫.
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਹੇਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਣਵਿਆਖਿਆਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਪਨ੍ਨਾ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀਭਿਰਾਵृਤਾ ੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਹੋਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ,
ਕਂਚੁਕੀ ਪਰਮਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਾ ੨੫.
ਉਹ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਿਵਿਆ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਚ ਤਦਾ ਹਾਰਂ ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ੨੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਨੇ ਇੱਕ ਹਾਰ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਾ ਸੁਭਗਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੨੫.
ਉਥੇ, ਸੁਭਾਗਾ ਔਰਤ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਗਰ੍ਗੋ ਵਾਕ੍ਯਮਭਾषਤ ਤ੍ਵਰਿਤੇਨੈਵ ਵੇਲਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮੇਵ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ॥ ੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਗਰਗ ਨੇ ਉਥੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਿਆਣੇ ਜਲਦੀ ਕਰਣ, ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੨੫.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਗਰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਮਹਾਵਿਭੂਤ੍ਯਾ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਂਗਲਪਾਣਯਃ ੨੫.
ਸਭ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ,
ਉਪਾਯਨਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਜਗृਹੁਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਲੋਚਨਾਃ ੨੫.
ਮਿੱਠੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਈ ਤੋਹਫੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।