ਗਜਾਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਹ੍ਯਕृਤੋਪਮਾਃ ੨੪.
ਉਥੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਬਣਾਵਟੀ ਪਰ ਅਸਲ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਰਥਾ ਰਥਿਯੁਤਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਹ੍ਯਕृਤੋਪਮਾਃ ੨੪.
ਉਥੇ ਰਥ ਤੇ ਰਥ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ, ਬਣਾਵਟੀ ਪਰ ਅਸਲ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਮਹਾਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਂਦੀ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਹਿ ਮਂਡਪੇ ੨੪.
ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਨੰਦੀ ਖੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਮਹਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍ ੨੪.
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਇਕ ਵੱਡਾ, ਦਿਵਿਆ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਗਜੌ ਦ੍ਵੌ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਸ਼੍ਮੀਰਸਨ੍ਨਿਭੌ ੨੪.
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਹਾਥੀ ਸਨ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਦ੍ਵਾਵਸ਼੍ਵੌ ਦਂਸ਼ਿਤੌ ਕृਤੌ ੨੪.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਵੀ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
षੋਡਸ਼ਪ੍ਰਕृਤੀਸ੍ਤੇਨ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ ੨੪.
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਉਥੇ ਸੋਲਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ।
ਤਥੈਵ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ ੨੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਤਪੱਸਵੀ ਵੀ ਉਥੇ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ ੨੪.
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਬਣਾਇਆ।
ਅਨੇਕਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਂਭੂਤੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਵਿਮੋਹਨਃ ੨੪.
ਉਹ ਥਾਂ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨੋਦਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹਿਮਾਲਯਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੪.
ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਉਕਸਾਇਆ।
ਭ੍ਰਾਂਤੋ ਹਿ ਨਾਰਦਸ੍ਤੇਨ ਕृਤ੍ਰਿਮੇਣ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ੨੪.
ਉਸ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਵਾਨ ਨਾਰਦ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਂਡਪਂ ਤਸ੍ਯ ਹਿਮਾਦ੍ਰੇ ਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍ ੨੪.
ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਤੋऽਦ੍ਰਿਃ ਸ੍ਵਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ ੨੪.
ਉਹ ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਗਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵृषਾਰੂਢੋ ਹ੍ਯਾਗਤੋਦ੍ਵਹਨਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੨੪.
ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਤੇ ਆਏ; ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਵੀ ਵੱਛ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਿਮਵਾਨ੍ਗਿਰਿਸਤ੍ਤਮਃ ੨੪.
ਫਿਰ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਿਮਵਾਨ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ,
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੨੪.
ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਤੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ।'
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਰ੍ਹਿਮਵਤੋ ਗਿਰੇਃ ਮੇਨਾਕੇਨ ਚ ਸਹ੍ਯੇਨ ਮੇਰੁਣਾ ਗਿਰਿਣਾ ਸਹ॥ ੨੪.
ਫਿਰ ਹਿਮਵਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਮੇਨਾ, ਸਹਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,
ਏਭਿਃ ਸਮੇਤੋ ਹ੍ਯਧੁਨਾਮਹਾਮਤੇ ਯਤਸ੍ਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਮਤ੍ਰ ਚਾਨਯ ੨੪.
ਹੁਣ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਲਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਾਮ ਤੂਰ੍ਣਾਂ ਸਹੈ ਵ ਤੈਃ ਪਰ੍ਵਤਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚ ੨੪.
ਉਹ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ' ਸੋਚ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਵਦ੍ਦृष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ੨੪.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਿਆ।
ਪਪ੍ਰਚਛੁਰ੍ਨਾਰਦਂ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇऽਨ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਚਰਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ੨੪.
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਾਰੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਬੜੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਃ ਸ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਾਃ ਸਹ੍ਯਮੈਨਾਕਮੇਰਵਃ ੨੪.
ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ—ਸਹਿਆ, ਮੇਨਾ ਅਤੇ ਮੇਰੂ—ਨਾਲ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤਤੋऽਵੋਚਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਨਾਰਦਸ਼੍ਚਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਃ ੨੪.
ਫਿਰ, ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਨਾਰਦ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਬੋਲੇ।
ਏਕਾਂਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਦਾ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਬਭਾषੇ ੨੪.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਪੁਰਾ ਕृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਿਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਤਤ੍ਸਕਲਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇ ੨੪.
ਹੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਅਹੋ ਵਿਮੋਹਿਤਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪੇਣ ਭਾਸ੍ਵਤਾ ੨੪.
ਅਹਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਝੂਠੇ ਰੂਪ ਕਰਕੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚੈਵ ਤਥਾਭੂਤਸ੍ਤਂ ਚੈਵ ਕृਤਵਾਨਸੌ॥ ੨੪.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਉਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਕੀਤਾ।
ਮਾਯਾਮਯੋ ਵृषਭਸ੍ਤੇਨ ਵੇषਾਤ੍ਕृਤੋ ਹਿ ਨਾਗੋਸ਼੍ਵਤਰਸ੍ਤਥੈਵ ੨੪.
ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਵੱਛ ਨੂੰ ਉਹ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਪ ਤੇ ਖਚਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੨੪.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।